Yamamori Clip Koujou no Atari (2013)

Ik weet weer, dankzij dit, waarom ik van Aziatische (Japanse) films houd. Het surrealisme, de vreemde gang van zaken, de mystiek. Anders dan bij Koreaanse films, dat wel. Dezelfde dromerigheid, maar toch in een ander licht gevangen.

Mooi, teder, en interessant. Wat het zo mooi maakt? Het is niet met een hele recensie te vatten in woorden, je moet het gewoon zelf zien. Ik heb er in elk geval van genoten, en mag hopelijk volstaan met de woorden, dat ik het eenvoudig wel omarmd heb. En dat blijf ik doen. Prachtig, in alle eenvoud die er maar bestaat. Diepe buiging voor de regisseur.

Geestige komedie. Droog op een typisch Japanse manier, met veel ongemakkelijke stiltes en pijnlijk-absurde situaties. Aanvankelijk leek het zelfs briljant te worden. De scènes op de werkvloer waren sterk, waarbij vooral het acteerwerk van de man die de baas speelt (IMDb helpt niets om erachter te komen hoe de acteur heet) positief opvalt, al is de hoofdfiguur zelfs een perfecte aangever, letterlijk en figuurlijk stijf. De date in het park is zelfs één van de grappigste scènes van de laatste jaren, vooral omdat Ikeda deze erg lang uitspint.

Helaas blijft het geen feest. Hoewel het merendeel van de film wat mij betreft geslaagd is, sloegen ook enkele momenten de plank mis, zoals dat etentje met bij die restauranthouder thuis. Andere momenten zijn gewoon te flauw. Die twee overvallers waren aan het begin leuk, maar naarmate de film vordert moet Ikeda zich steeds meer beroepen op minder originele humor (dat haarstukje bijvoorbeeld). Het is ook een iets te lange film. Het voelt wat als een verzameling korte sketches die onnodig langgerekt zijn. Gelukkig blijven de scènes op de werkvloer wel leuk, eigenlijk ook door de herhaling daarin. De kern van het verhaal zit daar ook (de hoofdpersoon wordt zo buigbaar als de paperclips). De rest is een bonus. Gelukkig vaak een leuke bonus.

Ik moet ook wel erbij zeggen dat dit een film is waarbij het lage budget me opviel, vooral door de constant wisselende belichting en geluidskwaliteit. Het heeft af en toe de oneffenheid van een no-budget studentenfilm. Ik vermoedde dat Ikeda hier misschien wat gestileerder te werk had willen gaan, maar dat dit technisch niet mogelijk was. Misschien helpt een budget hem in de toekomst.
3,5*

Best leuk geprobeerd adhv een doorgeslagen droogheid, maar het werkt bij lange na niet de volle 100 minuten. Eigenlijk is het na 45 wel gewoon klaar. Tel daarbij op dat zaken als de mise-en-scene, het geluid en de editting vrij zwak is. Jammer want vond het ergens wel een sympathieke poging. 2*

Een soort Japanse poging om een droge Kaurismaki-achtige film te maken, maar dan lang niet zo goed helaas. Schiet soms raak, maar even zo vaak mis. Is vaak te vergezocht en heeft te lijden onder het budget. Vond het een tamelijk onbegrijpelijke winnaar van een Tiger, maar dat is ook niet voor het eerst.

2.5*