Sletvrees? (2013)

Redelijke docu. Ze laat wel weinig ruimte voor discussie, erg pro-vrouw, dus daar moet je je overheen kunnen zetten. Zelfs dingen als de onkunde van (sommige) vrouwen om aan te geven wat ze niet fijn vinden onder de lakens wordt herleid tot sletvrees. Ook is niet iedereen even interessant om aan te horen, de jonge jongens en de groep nederlandse jongeren waren zelfs ronduit vervelend.

Maar het heeft een luchtig toontje, genoeg variatie ook (beetje jammer wel dat ze romantische filmkus-fragmentjes laat zien zonder the notebook). Was geen surprise om iets van Miley Cyrus te zien, al mocht het van mij wat meer behandeld worden. Genoeg verschillende punten ook die behandeld worden, iets als dat stukje met de doktor en de voorloper van de moderne vibrator/dildo is toch wel fijn om erin verwerkt te zien.

3*

Na de mannen die hier hebben gepost lijkt het me wel handig om hier als vrouw iets over te zeggen.

Al weet ik niet zo goed wat ik hierover moet vermelden. De meeste vrouwen hebben wel wat bladen gelezen of als ze jonger zijn op internet gesurft. Ik ook en ik heb hier niets nieuws gehoord. Verwacht wat cliché onderwerpen die op een zeer clichématige manier worden uitgewerkt. Dan heb je ongeveer wat je hier te zien en te horen krijgt.

De ‘aankleding’ van de interviews zijn goedkoop en passen dus wel bij het onderwerp. Op kussens liggend in een tentje. Ik begrijp wel waarom ze dit hadden gedaan, maar ik vind het niet leuk kijken. Het verveelt veel te snel. De interviews gaan zoals ik al had verteld niet verder dan het gemiddelde blad. Ook valt de uiteenlopendheid van de individuen nogal tegen. Er liggen wel een aantal nationaliteiten, mannen en vrouwen, single en partners, maar veel spannends komt er niet uit. Dat komt ook omdat niet de juiste vragen worden gesteld.

Ook maken ze gebruik van wat filmmateriaal op locatie. Daarvan was de ‘goede minnaar’ les nog wel het leukste om te zien. Altijd fijn als mannen goed voor je willen zorgen, nietwaar? De rest was nogmaals niets vernieuwends.

Van de film- en seriefragmenten die voorbij kwamen kijk ik dan nog liever naar Sex and the City. Veel gezelliger.

2*

Beetje nietszeggend, dit. Een documentaire die vooral bestaat uit uiteenlopende sequenties, die zogenaamd een verhaal moeten vertellen. Maar de film springt willekeurig heen en weer van experts en professionals aan het woord naar een participerende stijl naar Man Bijt Hond- straatinterviews naar registraties van evenementen. Een duidelijke lijn ontbreekt in ieder geval. Met als gevolg dat sommige personages interessant zijn, maar enkel voor een lullige quote worden ingezet, terwijl andere personages weer te lang in beeld zijn en niets nuttigs te melden hebben. Het onderwerp leent zich prima voor interessante invalshoeken en sommige mensen komen met best boeiende punten, maar het wordt allemaal slechts lichtjes aangestipt. Een film vol vluggertjes, zullen we maar zeggen. Verder komt Bergman in haar voice-overs en participerende momenten vaak nogal zeurderig over, met een nogal vervelend toontje.

2 sterren.

Zogenaamd 'stoute' documentaire over seks. En vrouwen. Sowieso is praten, filosoferen of analyseren van seks een beetje 'stout'.
Sunny Bergman vervaardigde een docu nadat de 50 jaar verstreken zijn sinds de zestiger jaren wat voor algemeen de seksueel vrijheid ontketende. Met name het 'slet'-predikaat wordt betwist.
In de documentaire wordt veel gezapt. In een studentenkot met drie jonge meiden die vinden dat de balans van seks willen, gewillig willen zijn, de 'aandacht' van het verkrijgbaar zijn of voor complete hoer uitgemaakt worden (door zowel mannen, maar met name ook vrouwen) is zeer dun.
De blonde met krullen lijkt het meest ondeugend van de drie, of de ene met bril met rode trui die de toorn van het soa-koniginneschap niet willen dragen. De consequenties voor later (over een periode van 10-15 jaar) als een vrouw op 30+ leeftijd een gezinnetje wil stichten is daar fundamenteel afbreekbaar aan. Het predikaat slet moet losgesteld worden van de hoeveelheid partners, met dien verstande dat het alléén om de seks gaat. Vrouwen zijn nog steeds niet seksueel bevrijd, ook al hebben ze wel zin.
De documentaire is weinig vernieuwend, oude wijn in nieuwe zakken, omdat alleen het thema van seks/slet zinneprikkelend genoeg is om er psychisch/fysiek (vrouwen genieten er vooral psychisch van) mee bezig te zijn.
Binnen het verloop wordt geswitcht met dokter Gray van Mannen van Mars, Tom Gorny van Masterflirt en een minnaarsdocent. Een man beticht vrouwen er van dat ze vaker hun muil moeten opentrekken. Want immers vrouwen creëeren hun eigen onfatsoenlijke/onwetende/onervarene sekspartners.

+1

Wat een draak van een vrouw.

Van dit soort persoonlijke pro en anti praktijken in een docu vertalen van ons belastinggeld gaat echt te ver.

Ik krijg daar heel erge jeuk van. Zo een die bijna niet meer over wilt gaan. Bah!

Al haar docu budgetten naar makers die er wel nuttige goede dingen mee kunnen doen.

Weg met Sunny!

En zo zijn we lekker helemaal bij.

Ook deze vierde docu volgt gewoon weer de klassieke Bergman opbouw. We zoomen in op de problemen van één groep binnen de context van één onderwerp en gaan op zoek naar schuldigen! Vingertjes wijzen alle kanten uit, soms zelfs in tegenovergestelde richting, maar daar doet de docu uiteraard helemaal niks mee.

Ergens helemaal in het begin zit (allicht onbewust) een treffende quote. Over vrouwen die zich zorgen maken wat de rest van hen denkt en mannen die zich veel minder aantrekken van wat anderen over hen denken. Los van het genderaspect lijkt mij daar vooral de kern van het probleem te vinden, maar daarin is Sunny niet geïnteresseerd. 

Ook hier slaagt ze er weer niet in zelfs maar de juiste vragen te stellen. Zo reageert zo nogal verbolgen op het feit dat het woord nymfomaan enkel op vrouwen doelt. Dat komt uiteraard omdat dezelfde aandoening (want dat is het, ze leest de definitie zelf voor, het gaat in zo'n gevallen niet om een gezonde sex drive) bij mannen een eigen woord heeft. Eigenlijk moet je je dus afvragen waarvoor er bij zo'n aandoening een genderverschil is gemaakt, maar da's al een paar bruggen te ver.

De doc is gevuld met klassieke rolbevestigende interviewtjes, 5 minuten reclame voor het hele genderneutral gebeuren, een boertige pornoproducent om de boodschap nog wat aan te dikken en wat vulsel als Bergman die een sexyness les bijwoont. Allemaal uitermate boeiende speeltijdvulling, maar veel voegt het niet toe.

Ik moet zeggen dat ik toch altijd wel nieuwsgierig ben naar dit soort docus, al is het maar omdat de gebrekkige aanpak en argumentatie vaak meer prijsgeeft dan de feitelijke boodschap. Voor Bergman is er in ieder geval weer een SJW-checkboxje afgevinkt, het zal me benieuwen waar ze binnenkort weer mee aankomt. Misschien kan ze GamerGate nog eens vanonder het stof halen.

0.5*