De Tranen van Castro (1997)

Ik vond dit een erg indrukwekkende documentaire. Als je d'r meer over wilt lezen (achtergronden enzo) moet je maar even zoeken in de archieven van nl.muziek via http://groups.google.com

Ik bedoelde daar trouwens nl.kunst.film (late reactie, sorry).

Heb deze nog eens gemist toen ie op tv kwam een tijd terug. Klinkt in ieder geval erg intrigerend. Maar als jij ergens een plek weet waar over de muziek van deze ''docu'' wordt gesproken hou ik mij aanbevolen

Best aardige film. Totaal over the top en daardoor erg ongeloofwaardig maar dat deert niet, het is toch allemaal nep en één groot leugenfestijn om te kijken tot hoever het publiek de docu-stijl die wordt gebruikt om het bedachte verhaal te ondersteunen accepteert.

We keken hem tijdens een college, en Merlijn Passier kwam nog even langs om wat vragen en dergelijke te beantwoorden. Eigenlijk was dat leuker dan de film, leuke kerel. Vooral de ontstaansgeschiedenis van de film (en het feit dat bijna alles fake is) was best interessant. Eigenlijk zijn twee afzonderlijke ideeën (een korte film over een verkrachting die alleen in beeld wordt gebracht door de lichaamssappen die erbij komen kijken en een documentaire over het communisme) samen gepleurd en is dit eruit gekomen.

Passier meldde terloops ook nog even dat er in totaal 8 kippen gesneuveld zijn in deze film (sommige takes waren blijkbaar niet goed genoeg). Dat kwam nogal als een schok voor de zaal .

3*

Tja, in de mockumentary zien we drie kippen in full colour sneuvelen, het aantal valt dus wel mee.

De Tranen van Castro borduurt voort op het betere Relics: Einstein's Brain. Alhoewel de humor en daarbij gepaarde tranen van het lachen uitermate effectief waren, mankeert het project het aan 1 belangrijk element. Het acteerwerk van de Cubaanse bijpersonages, die te vaak hun tekstjes opzeiden, handelingen deden voordat vragen gesteld waren, en her en der in de camera loerden met een blik van 'is deze take wel goed gelukt?'. Erg jammer.

Jaap van Donselaar won een Kouden Kalf voor zijn acteerprestatie. Het is nu eenmaal aandoenlijk wanneer hij de potjes van zijn eerste zaadlozing en ontmaagdingsplas laat zien en jongensachtig trots is als hij de hand heeft geschud van de Cubaanse MInister van Buitenlandse Zaken.

Zeer amusant, maar het werken met amateuren in Cuba leidt nu eenmaal tot moeilijkheden die overduidelijk aanwezig waren. 3,5*

Jammer dat Jaap van Donselaar niet veel meer in films heeft gespeeld. Hij doet even een paar seconden mee in Turks Fruit - verder kan ik me niets herinneren.

Zag dat ie de komende dagen op Holland Doc. te zien is.

Wat hypocriet. Er worden elke elke dag miljoenen kippen op brite wijze geslacht.



Zover ik weet zijn de Cubanen echt. In documentaires loert men vaak genoeg in de camera.

Evengoed spreekt men er in de filmwereld nog schande van dat dat jaar Jan Decleir niet won voor Karakter.

Je doet alsof alles in scene is gezet. Dat is niet zo. Van Donselaar speelt een fictief karakter, maar met hem zijn ze gaan draaien alsof het een echte docu betrof.

Ach ja, wat heet 'hypocriet' (is dat jouw troetelwoordje, dat kom ik iedere keer tegen als het gaat om dit thema). Maar daar gaat het niet over.

Ik durf met m'n hand in het vuur te beweren dat 90% van wat ik gezien heb duidelijk gescript is. Zijn vertaler in Cuba is ook een acteur. De taxi krijgt niet zo maar een slappe band. De scene bij de waarzegster is ook nep m.u.v. de geslachte kip, zelfs z'n gesprekjes met sommige mensen bij de Nederlandse Ambassade komen fake over, m.u.v. zijn gesprek met de broer van Fidel Castro.

Slechts sporadisch waren er momenten dat de geconfronteerden niet wisten wat er aan de hand was. Als het niet zo is, dan komt het wel heel erg gemaakt over op me.

Als ik deze documentaire vergelijk met Relics: Einstein's Brain dan komen de geconfronteerden minder fake doch realistischer over dan wat ik zag bij De Tranen van Castro.

Ik ken de makers en een echt script was er sowieso niet. Er werd wel gestuurd, natuurlijk.

Klopt, die is in scene gezet.

Heb toch wel bewondering voor deze Hany. Nadeel inderdaad dat het soms te doorzichtig nep overkomt.

Leuk, grappig en aandoenlijk. Op een enkele scène na zou ik geloven dat dit een echte documentaire betreft, hoe ongeloofwaardig het uitgangspunt ook lijkt te zijn.

3,5*

Bril(F*cking)jant

Echt..

A lá Lap Rouge.. van Crijns. Super !