Feng Ai (2013)

Lijkt me ondanks de speelduur een enorm boeiende docu!

Overschat Wang Bing niet.

Schrijnend.

Juist vanwege de lange speelduur en de observerende, trage stijl is dit een enorm boeiende docu! Je wordt als het ware deel van een triest bestaan en de traagheid van de film verstrekt dit door er een dimensie van uitzichtloosheid aan te geven.

Bing Wang is geen estheet van het niveau van bijvoorbeeld een Kossakovsky, maar laat denk ik eerder zijn onderwerp urgentie aan de documentaire geven. Het is een fly-on-the-wall stijl, zij het dat de camera toch iets meer aanwezig is dan bij Wiseman. Wat Bing Wang goed weet over te brengen is de volledige monotonie van het leven, steeds maar weer dezelfde meters rondlopend in hetzelfde gesticht/gevangenis, het gevoel van opsluiting en uitsluiting. Uiteindelijk wil je als kijker ook het liefst maar in bed kruipen en je voor de wereld verbergen.

De documentaire geeft geen enkele contextualisering (behalve een zeer summiere toelichting in de aftiteling) en neemt geen duidelijk standpunt in, voert geen expliciete argumenten aan voor een overtuiging. Het nut van de documentaire is eerder dat het je iets laat zien en beleven waarover je anders niet snel iets zult komen te weten. En vervolgens laat de film het aan jou om dan zelf verder erover na te denken. Je zou kunnen zeggen dat de film impliciet wel een breder verband trekt, want op het enige zeer opmerkelijke moment dat de camera een karakter op verlof naar huis volgt, wordt het wel duidelijk dat er buiten in de maatschappij echt geen betere kansen zijn voor deze mensen.