Junior (2012)

Ontluisterend. Een fenomenaal portret, waarin Sien Versteyhe voortdurend stiltes laat vallen die oorverdovend klinken. In het lege circus dat de bokswereld is, de spelen voor een stel rijke broodheren aan de champagnetafel, loopt er nog een essentie rond in de gedaante van Junior Bauwens. Met priemende blikken doorziet de bokser hoe schrijnend zijn situatie is, hoe hij het product wordt van een managementbureau, hoe zijn verhaal deel wordt van het hele circus. De woede en de onmacht die Junior daaruit destilleert, neemt hij authentiek mee naar zijn kampen: gevechten die veel groter worden dan sportontmoetingen, bijna metafoor zijn voor het omhoog klauteren uit een diepe maatschappelijke put. De regisseuse verkent ook verschillende zijsporen – een van de meest frappante is de liefde van Junior voor zijn zwaar autistische broer (die overigens dezelfde oerkracht als Junior bezit, maar deze ongecontroleerd botviert), die hij met liefde wast. Op dat moment, helemaal aan het begin van de documentaire, eigenlijk al een synthese van de hele film: over een gezin dat niet gewapend is met de woorden waarmee onze maatschappij de zwakkeren platwalst. Net zoals Juniors kampen wordt dit cinematografisch product veel groter dan alleen maar wat het aan de oppervlakte lijkt te zijn, het is ode en aanklacht tegelijk, met humor en minstens evenveel weemoed...hoe de werkelijkheid de fictie totaal overstijgt. Als je het mij vraagt: essentieel om zien.

4*

Als dit het plot voor Rocky 6 was geweest...dan hadden we dit compleet ongeloofwaardig gevonden...maar tja die werkelijkheid is vaak dan net weer wat bizarder dan 20 scriptschrijvers bij elkaar kunnen verzinnen.

Begint allemaal met Junior Bouwens, jonge succesvolle lichtgewicht-bokser die komt uit een gezin met 7 kinderen waarvan 4 er autisme hebben, begint triest, maar mooi, want hij gaat voor een beter leven voor dit gezin, natuurlijk verschijnen ook de geldruikende haaien ten tonele.

En dan die vreselijke wending! Het is zowiso al een harde wereld die bokserswereld (persoonijk zou ik ook helemaal niet tegen een verbod zijn, maar toegegeven het blijft een fascinerende sport).

Stevig inhakkende docu.

"Mijn broer Claude heeft per ongeluk het wapen uit vaders broekzak genomen en gevuurd.

Hij raakte vader vol in het gezicht. Claude heeft niet eens beseft wat hij gedaan heeft"...

Eigenlijk een vrij schrijnend portret over de bokser JP Junior Bauwens waarbij ik destijds al vrij verontwaardigd was hoe de media en de aasgieren rondom deze kwetsbare familie zweefden. Destijds echt wel een hype in Vlaanderen, mede doordat Junior presteerde en jammer genoeg zijn privésituatie werd uitgesmeerd.

De documentaire is louter observerend. Er vinden geen interviews plaats en er is geen voice-over. De liefde voor zijn familie komt erg sterk naar voren. Blij te horen dat hij momenteel met zijn vriendin een succesrijke laagdrempelige boksclub runt in het Gentse.

Een interessante docu, maar ook eentje met een zure nasmaak.