Company Business (1991)

van deze film had ik meer verwacht, de film blijkt duidelijk lowbudget te zijn en zit vol met scene's opgenomen op weinig interesante lokaties (op de eifeltoren scené na).

in het verhaal hadden ze wat meer spanning, aktie en humor mogen gooien.

Ondanks alles is de film toch best te kijken, mede dankzij Gene Hackman die wederom een uitstekende rol neerzet.

een hele kleine voldoende. 3*

ik vond het wel een redelijk goede film . zoals RODA al zei , zie je dat het een low budget film is . maar dit stoort mij niet echt .verhaal was oke , einde was goed . Gene Hackman speeld natuurlijk weer top hier .4sterren

Hackman in een contraspionage film, voor mij een heerlijke combinatie. Dit maal voelt Hackman het scenario wederom prima aan, op het natuurlijke af.

Een simpele uitwisseling van oud spionnen loopt uit op een volledige mislukking. Boyd en Grushenko moeten vrezen voor hun leven. Heerlijk dat men Berlijn als omgeving hebben gekozen, je voelt de koude oorlog weer herleven. Doordat de film snel van start gaat zit je al snel in het simpele maar lekker plotje. De achterdocht viert hoogtij alsof het nog steeds tijdens de koude oorlog zelf is.

Een prima cast met een paar bekende koppen, echter Mikhail Baryshnikov deed het voor mij echt verbazingwekkend goed als Grushenko. De chemie met Hackman is duidelijk daar en maakt er een leuke buddie-prent van. Het verhaal mag dan mager zijn, het script loopt en heeft een aantal vattende oneliners in petto. Erg origineel is het niet, verwacht je niet teveel van de prent dan heb je een prima stuk ontspanning voor een anderhalf uurtje die zo voorbij vliegt.

Meyer kende ik alleen maar van zijn twee redelijke Star Trek werken, maar met deze film verraste hij mij eigenlijk wel een beetje. Het is duidelijk dat de cast het naar zijn zin had, maar alles staat ook netjes op beeld. Ben zelf van fan de jaren 90 actiefilms, deze past keurig in die categorie. Het is wel duidelijk gedateerd maar geeft meteen wel een sfeer van het oude Oost-Berlijn. De paar leuke aanhalingen van films en/of personen maken het wat luchtig, daardoor kijkt de film vlot weg.

Prima stuk ontspanning die soms een glimlach op je gezicht tovert.

3,5** een 7,5/10, goed te pruimen.

De periode midden tot eind jaren '80, begin jaren '90, zat vol met films met "Oost versus West"-thema's, die zich voornamelijk concentreerden op de voormalige Sovjet-Unie en de Verenigde Staten. De meeste daarvan waren spionagefilms of films met een militair thema en 75% was zo slecht dat ze behoorlijk afgekraakt werden door de critici.

Deze film is echter best goed en hoewel hij geen hoge lof kreeg van critici en verre van een kaskraker was, is het een van de betere films over dit onderwerp die begin jaren '90 uitkwam. Ikzelf heb deze film in de bioscoop gezien met mijn toenmalige vriendin en we hebben er allebei van genoten. Soms als hij op tv is, kijk ik hem opnieuw. Dit is waarschijnlijk niet een van Gene Hackmans beste films, maar hij maakt het personage "Sam Boyd" geloofwaardig. Later hoorde ik van een beroepsmilitair dat deze film behoorlijk accuraat is.

Toegegeven, er zit een hoop Hollywood-achtige trucjes in voor entertainment maar de aard van de film is behoorlijk goed.

Een 7.

Hackman als geheim agent.

Alsof die rol hem op het lijf geschreven is, zo geloofwaardig en vloeiend loopt het allemaal. Terwijl het plot van clichés aan elkaar hangt volgens de aloude tradities van de spionagefilms uit de koude oorlog - vanzelf zijn er scenes in óóst-Berlijn, volgt er een ontsnapping per trein, brullen de Duitse politieagenten in koor 'Aufmachen' terwijl ze de trap op lopen, en volgt de ontknoping in Parijs. De Eiffeltoren, vanzelf, met uitzicht op de stad.

Behalve Hackman die echt voortreffelijk in zijn rol zit is de rest van de cast enorm sterk. Kurtwood Smith die de hem bekende rol van bad guy weer eens mag spelen, de gevierde danser Mikhail Baryshnikov die onverwacht prima acteert en fijn tegenspel levert aan Hackman. Géraldine Danon voor de nodige couleur locale.

Kennelijk was regisseur Meyer absoluut niet blij met het eindresultaat - tot en met dat hij een woord als 'catastrophe' gebruikte. Deels doordat het script nog niet klaar was toen hij begon te filmen, maar ook met dat de samenwerking tussen hem, Hackman en Baryshnikov niet liep. Evenmin was Baryshnikov tevreden, die weigerde zelfs mee te werken aan de promotie van de film. Hackman probeerde onder zijn contract uit te komen, maar diende het toch uit in angst voor rechtszaken. En de film bleek een van de grootste flops van 1991 voor de studio.

Des te verrassender dus dat het nu toch zo'n fijne film blijkt te zijn.