Bingo (2013)

Heel vermakelijk en makkelijk wegkijkend comedy filmpje van Belgische bodem.

De korte speelduur zorgt ervoor dat de film met gemak is uit te kijken en het ook nergens langdradig dreigt te worden.

De opbouwende irritatie tussen de buren is erg leuk gedaan en ik heb me geen moment hiermee verveeld.

Het einde was misschien een tikkeltje te makkelijk maar dat is niet zo heel erg.

Behoorlijk fijn tussendoortje!

3,5*

Meeste Vlaamse films hebben dat net beetje meer. Dit was tamelijk doorsnee. Zo'n film die wil concurreren met platte Hollywood komedies. Zie al zo'n hele volle zaal in een megabioscoop de populaire oneliners van die asobuurman nadoen...

Nee, we zijn beter gewend van onze zuiderburen.

Toch is de film niet echt vervelend om te kijken. Kleine voldoende.

De "Flodders" zijn niet dood. Ze zitten in het "Echt Antwerps Theater"...

Dat Nederlanders het zonder ondertiteling niet kunnen doen ligt voor de hand, maar ook veel Vlamingen zullen dankbaar zitten lezen hebben.

Het is nu éénmaal zo dat in Vlaanderen een stuk pas echts volks klinkt als het in het dialect wordt gebracht. Dat is nog altijd de gangbare opinie. Antwerps, Oostends, Brussels, Sint-Truidens....het klinkt "echter", zeker in komische stukken. Langs de ene kant wel wat spijtig al blijft dialect een cultuurelement dat nooit zou mogen verloren gaan.

Terug naar onze "Bingo". De eerste scènes zijn beslist komisch en de 4 figuurtjes die worden opgediend houden het boeiend.

Helaas blijft het nadien een beetje te veel van hetzelfde en mist de film wel wat nieuwe grappige vondsten. De "inspectie" van de hond is eerder flauw bedacht.

Toch meerdere keren in een lach geschoten mede door het feit dat de acteurs hun karikatuurpersonages puik vertolken.

Goade zwaige?! Goade zwaige?! Zwaigt zek!

Petje af voor de regisseur en de gehele cast.

Het is op zich al behoorlijk gedurfd om een film als deze te maken.

Klein budget, minieme setting, cast van slechts 4 personen,...

Eigenlijk lijkt het geheel gewoon op een goed theaterstuk en net dat maakt de film zo leuk.

Het plezier druipt van het scherm. Je ziet dat iedereen hier met enorm veel enthousiasme aan meegewerkt heeft en dat straalt over op de kijker.

François en Hilda behoren tot de grappigste personages die ik al gezien heb ik in Vlaamse film.

Vooral Sven De Ridder voelt zich duidelijk goed in de rol van boertig mannetje.

Maar ook de rest van de cast doet het uitstekend.

Het verhaal is gewoon leuk en echt grappig en ergens ook wel actueel.

Je zou ervan versteld staan hoeveel mensen er in de situatie van Pierre en Claire zitten.

Al is het hier wel wat uitvergroot natuurlijk. (Althans, dat is te hopen, haha)

De gênante situaties volgen elkaar op en zijn stuk voor stuk gewoon hilarisch.

Je hebt te doen met Pierre en Claire maar tegelijkertijd hoop je gewoon op een volgende frats van de buren. Geweldige personages, stuk voor stuk!

Ook het taaltje draagt bij aan een goed sfeerbeeld. Mensen als François en Hilda gaan natuurlijk geen netjes Vlaams praten. Dat zou alleszins heel ongeloofwaardig overkomen.

Gelukkig is er voor sommigen dan zoiets als ondertiteling.

Duidelijk een filmpje dat met veel liefde gemaakt is en dat zonder enige vorm van pretentie.

Zo mogen ze er van mij nog meer maken want ik heb lang niet meer zo gelachen met een film!

Een topper? Nee, niet in de brede zin van woord maar dat verwacht je gewoon niet bij een prent als Bingo. Een topper in zijn genre? Dat zeker wel!

Slappe hap.

Ondanks de korte speelduur is Bingo een taaie hap gebleken. Ontzettend luidruchtig en vooral niet grappig in al die drukdoenerij. Heel af en toe kon er lachje vanaf, verder is vooral ergernis. De charme beperkt zich tot de setting, wat inderdaad het theatergevoel behoudt.

1,5

Dit filmpje ook eens geprobeerd en vond het wel een vermakelijke film. Een simpel verhaal, maar dankzij de korte speelduur weet hij wel te boeien.

De humor was niet altijd van een hoog niveau, maar toch een aantal keren moeten lachen. Gelukkig waren er ondertitels voorzien, zo kon je alles makkelijk volgen.

Leuk om eens gezien te hebben.