Crimi Clowns: De Movie (2013)

Erg goed.

De serie is de beste komedie dat het Vlaamse televisielandschap heeft voortgebracht sinds Het Eiland. Velen zullen dit echter niet kunnen smaken: het is anders dan gewoonlijk. Gewelddadige uitspattingen komen al eens voor (al vind ik dat uiteindelijk nog goed meevallen), er wordt aardig wat coke gesnoven en ook een beetje naakt ontbreekt niet.

Een film had voor mij evenwel niet gemoeten - de beste komische series die ik gezien heb (Het Eiland, Fawlty Towers) zijn beperkt tot één seizoen en hebben er dan mee opgehouden. Zoiets had ik ook graag voor Crimi Clowns gehad.

Nu goed, na een vrij pover openingskwartiertje vindt De Movie zijn draai en haalt het bij momenten het niveau van de serie. Met Lou wordt een wat andere richting opgegaan, eentje die goed uitpakt. Naast een resem hilarische scènes zorgt hij ook voor een grimmig ondertoontje.
Het einde wordt al aan het begin getoond en is natuurlijk de ideale cliffhanger met het oog op het tweede seizoen.

De cast bestaat uit dezelfde namen als in de serie - bekendere gastacteurs blijven gelukkig achterwege. Van de gebruikelijke garde steelt Manou Kersting de show. Het brutalere karakter van de Lou en het switchen tussen een Antwaarps en Hollands accent is hem op het lijf geschreven.

De stijl van de serie is grotendeels behouden, al vind ik de algemene teneur iets gematigder. De gewelduitspattingen zijn gebleven, maar de ietwat bizarre clownsequences met Wesley zijn minder nadrukkelijk aanwezig. Soms lijkt het alsof men dat wat uit het oog verloren is door langere scènes of wat dan ook. De voyeuristische manier van filmen blijft geweldig, zeker qua uitwerking, en ook de soundtrack is dik in orde.

Als de serie 4,5 - 5 sterren waard is, dan de film een klein sterretje minder.
4

C'est Arrivé près de chez Vous meets De Wederopstanding van een Klootzak, met een Tarantino sausje.

Dat eerste mag je wel letterlijk nemen want Crimi Clowns is eigenlijk een found footage, en ondertussen ook een magistrale Belgische misdaad/komedie, dat gewoonweg lekker fout is, en ondertussen messcherp. Met daarbij een enorme vracht Vlaamse en Nederlandse acteurs, die eerst worden voorgesteld als Clown, maar 's nachts voornamelijk inbraken plegen. We maken kennis met Ronny en zijn zoon Wesley (Johnny de Mol met vlaams accent ) die voornamelijk alles mag filmen wat zijn vader en zijn makkers (de gestoorde (althans na zijn coma) Lou, die dwerg Mike) doen, die ondertussen ook totaal niet vies zijn, schrikken, onder de indruk raken, geschokt raken als er een dode valt of bloed voelt, zelfs niet als het een ongelukje was. Sterker nog, geweld is erg gewoon in het leven van Ronny.

En dan hebben we ook nog de familie van Ronny, met die gestoorde moeder, de dochter die op een sexcamsite zit. Hillarisch stukje ook wanneer ze word gebeld door haar vader wanneer ze net bezig is. Of die ene gehandicapte gast die het maar steeds zwaar te voorduren krijgt van de familie, waar hij inleeft.

Ik weet nou niet of ik een hoop gemist heb, omdat dit een vervolg blijkt te zijn van een tv-serie, maar ik heb iig gewoon uitbundig genoten van dit Vlaamse toppertje met een forse Nederlandse inbreng. Lekker zwarte humor en veel geweld. Dat is hoe ze horen te zijn.

4,0*

Na de 2 reeksen gezien te hebben ook nog eens de film bekeken. De film is eigenlijk gewoon de verkorte versie van de tweede reeks.

Tja de film ligt dus in de lijn van de reeks. Visueel opnieuw met handycam geschoten en de cast was weer goed op dreef. Het verhaal is natuurlijk over-the-top en gewelddadig, maar bevat genoeg humor.

Het is wel een reeks die groeit. In het begin was 'k er ook niet zo'n fan van maar uiteindelijk ben 'k de reeks wel gaan appreciëren.

De film biedt niet echt een meerwaarde als je het tweede seizoenen al gezien hebt. Misschien is de film wel interessant als je nog eens de verkorte versie wil zien om je zo voor te bereiden op het (nog eventueel geplande) derde seizoen.

Lollig.

Zag vorige week een kort segment over de nieuwe film en dat sprak wel aan. Wyns wist wel te vertellen dat die een stuk filmischer zou zijn, dat zie je er wel al vanaf als je de trailer er even bijneemt. Deze film is toch vooral TV-werk, inclusief de onooglijke 4:3.

Maar ach, de film zelf heeft gelukkig daarnaast nog genoeg te bieden. Heb de reeks nooit gezien, maar da's niet echt nodig om alles te kunnen volgen. Niet dat iedereen rustig geïntroduceerd wordt, maar de introducties van Johnny de Mol verduidelijken veel en de rest verklaart zichzelf in de loop van de film.

De vergelijking met Tarantino (serieus?) vind ik eerder onnozel. Lijkt eerder op een Belgische variant van New Kids, alleen is de humor hier iets minder leidend en komt het lijdende iets sterker naar voren. Niet dat de twee nu direct vergelijkbaar zijn, maar ze nemen eenzelfde "alles kan" attitude aan die de film in allerlei verschillende richtingen duwt.

Vond het best grappig, tussenstukjes met De Mol zijn freaky genoeg, het geweld is bot genoeg en de humor duister genoeg. 't Is alleen jammer dat het soms iets te goedkoop oogt. Maar dat lijkt in de tweede film beter te zijn, dus het zal mij benieuwen. In ieder geval heb ik me wel goed vermaakt met dit brokje weirdness.

3.5*

Heb de serie niet gezien en weet niet of ik daarover moet verdrietig zijn.

Heb aan deze "movie" al genoeg om een idee te vormen en ik ga Luk Wyns geen gebrek aan ideeën aanwrijven - de opzet om een camera in de plot te verweven en sommige toestanden zijn wel grappig alsook vele replieken - maar, al werkt de humoristische toon enigszins verzachtend, het is me toch allemaal iets te hilarisch, rauw, brutaal, bloederig,...

Ach ja, vegeterende gehandicapten meppen is lollig alsook je eigen dochter waterboarden. Ok, ik snap dat het zwarte humor is, maar als je dergelijke humor moet gebruiken, dan vind ik dit eerder een gebrek aan echt goede ideeën. De found footage stijl is trouwens ook vrij onorigineel. Vervelende montage wat het kijkplezier nog meer verlaagt, en flauwe humor en rauw geweld die maar zelden harmonieus zijn. Enkel Mini Mike vond ik lollig. Met dergelijke films gaat de Belgische cinema helaas geen stap vooruit. Niet voor mij weggelegd. Gelukkig de serie nooit gezien.

Ik heb de series en de films op volgorde gezien. En dan zijn die films eigenlijk overbodig. De films zijn gemonteerde seizoenen of de tv-reeks is een uitbreiding van de film, hoe je het wil zien. De serie is best wel leuk en werkt ook goed als film. Luc Wyns wil met de film een breder publiek trekken, maar een echte meerwaarde heeft de film niet. Dat is op zich niet slecht als je een goeie reeks hebt, maar als alleenstaande film verwachtte ik toch meer.

De film is wel origineel qua insteek met de camerabeelden (toch in Vlaanderen) en de zwarte humor is best wel leuk. Een passende, maar ook weer niet originele, cast zorgt voor geweldige momenten. Legendarisch wordt het niet bepaald, maar hier kan ik wel van genieten. Maar de series hadden voldoende geweest.

Een film die prima te kijken is als je de serie niet volgt. Sterker nog, ik begrijp dat deze film een soort verzameling is van wat beelden uit het eerste en vooral fragmenten en verhaallijnen uit het tweede seizoen. Dus vraag me af hoe verrassend seizoen 2 nog is als je deze film hebt gezien. Met een tikkeltje geforceerde voice-over van Johnny de Mol krijgen we snel te weten wie wie is. Het scheelt daarbij ook dat Crimi Clowns niet de meest ingewikkelde plotlijnen en personages bevat, het is allemaal vrij eenvoudig op te pikken.

Crimi Clowns is een typische zwarte misdaadkomedie; mensen worden gemarteld en vermoord en de humor zit in dat het wordt gebracht alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Dat resulteert ook hier in een reeks leuke grappen, maar het is jammer dat de premisse niet heel veel verder gaat dan dat. Het voelt wat sketch-achtig, Crimi Clowns voelt als de iets minder schreeuwerige variant van New Kids. Het voelt alsof Wyns soms Arrested Development wil nadoen, alleen komt hij nooit in de buurt van die serie. Crimi Clowns gaat namelijk geregeld een tijdje zonder grap en dan valt op dat de serie op dramatisch vlak te karig is om te blijven boeien. In zijn lompheid is de serie leuk, maar zodra het een serieuzere toon aanslaat, zakt het in.

De keuze voor ‘found footage’ stijl werkt voor mij hier totáál niet. Slim is het wel, want zo kun je Johnny de Mol casten in een grote rol, maar hem maar amper in beeld hebben. Is toch een stuk goedkoper. Maar artistiek zie ik geen enkele reden om voor deze stijl te gaan, het voegt inhoudelijk niets toe en ze breken ook nog eens geregeld met hun eigen stijl. In zo’n stripclub bijvoorbeeld komt ineens een flitsende montage voorbij met allerlei shots uit allerlei hoeken. Consequent zijn ze in ieder geval niet. Crimi Clowns is het leukst in kleine momenten - bijvoorbeeld met zo’n waterboardende oma in de thuissituatie. Die geslaagde droogkloterij is zonder meer het hoogtepunt van wat Luk Wyns hier neerzet.

3 sterren.

Een Vlaamse film die verder borduurt op de gekende serie die relatief succesvol was op de commerciële zender. Het vele geweld en de seksscènes trokken de nodige kijkers naar de buis, beetje in lijn met die andere gelijktijdige en gelijkaardige serie Matroesjka's waar ook Luk Wyns een kleinere rol in speelde.

Weinig vernieuwend ten aanzien van de serie en Wyns gaat gewoon op hetzelfde elan door. Bikkelharde actie, geweld eigenlijk en dit onderstreept met wat eigenzinnige humor. Het evenwicht is niet altijd makkelijk te vinden. Absurd bij momenten is het juiste woord, niet altijd makkelijk ook om serieus genomen te worden (of te blijven).

Wel knap dat Wyns de grenzen opzoekt, want dit was toch nieuw in de Vlaamse cinema. Prima gedaan van Wyns, zowel voor als achter de schermen. Ook Johnny de Mol en Manou Kersting zijn opmerkelijk in hun rollen. Prima camerawerk ook met die found footage. Bij momenten wat plat en erg eenvoudig plot. Vermakelijk is het zeker, hoogstaand wat minder.