L'Uomo, la Donna e la Bestia - Spell (Dolce Mattatoio) (1977)

Goede toevoeging !

Ere wie ere... aangedragen door beavis.

Panoramaview op de seksuele en relationele mores van een Italiaans dorpje waarin suggestie wordt afgewisseld met in your face.
Heel veel tieten en een breed scala aan seksuele gedragingen en/of gedachtes. "I was alone when I betrayed you." en uiteindelijk komt alles goed, behalve met Jezus natuurlijk.
Verder wordt zelfs In de hal van de bergkoning van Edvard Grieg verkracht, met als afsluiting een koeieoog in een kut
Aanrader!

Ja, dit is een absolute topper. Het is alsof je in een visuele rollercoaster zit, waar je knap draaierig van wordt maar waarvan je je ogen ook niet af kunt houden. Het is een orgie van vitaliteit, van levenskracht, van oerdrift, zoals alleen Italianen dat kunnen maken. Je ziet er Fellini in terug, maar ook Antonioni en Pasolini. Wat ik alleen niet begrijp is dat regisseur Alberto Cavallone hier een absoluut meesterwerk van filmkunst aflevert en de rest van zijn (helaas korte) carrière gevuld heeft met rommel.

Vooral niet proberen alle beelden, gebeurtenissen en personen is een logisch perspectief te plaatsen. Het is hier en daar verwarrend, surrealistisch, nachtmerrie-achtig. Je gewoon laten meevoeren op de stroom van de (vaak heel kort gesneden) beeldenrijkdom. En er zitten een paar hele eh... sterke beelden in, die je nooit meer vergeet.

Jammer dat pippo il buffone, die veel van Italiaanse films weet en ze doorgaans uitvoerig becommentarieert hier zo karig is met z'n opmerkingen.

Deed in mijn beoordeling van L'Uomo, la Donna e la Bestia van Alberto Cavallone de regisseur een beetje onrecht met mijn opmerking dat hij behalve deze film alleen maar rommel gemaakt zou hebben. Hij heeft op het laatst wel wat hardcore onder pseudoniem gemaakt, maar wat dan nog. Als filmregisseur is hij vooral gefascineerd geweest door erotiek, pornografie en surrealisme, en liefst in deze combinatie. Voor zijn leidende rol koos hij vaak zijn vrouw Maria Pia Luzi.

Niet al zijn films zijn echter even geslaagd te noemen. Soms ook nogal ontoegankelijk. Zeker voor deze tijd. Een aantal van zijn films zijn ook compleet van de aardbodem verdwenen en niet meer te zien. Over Cavallone zelf is ook niet zoveel bekend. Kon niet ontdekken waaraan hij zo vroeg is overleden. Beetje vergeten figuur. Maar met zijn 'Man, Woman and Beast' blijft men hem zeker herinneren. Ga nu eerst zijn Blue Movie eens bekijken. Toch wel nieuwsgierig.