Guide (1965)

Ondanks dat dit een zeer gevierde Bollywood films is, had ik niet verwacht dat het me zó goed zou bevallen. De film zoekt zeker grenzen op (wat betreft enkele inhoudelijke zaken, gelukkig gaan de makers daar ook gewoon voor, ondanks dat het ze zeker weerstand had kunnen opleveren) en ik kan me voor stellen dat het laatste deel voor sommigen ook een beetje over-the-top kan zijn, maar heb geen valse noot kunnen betrappen. Ook letterlijk niet, want de zang en dans producties zijn erg goed. Waheeda Rehman is wat dat betreft weer indrukwekkend. Lijkt me geen toeval dat ze ook al in mijn tot nu toe favoriete Bollywood film Pyaasa (1957) zat. Deze film is echter een tikje moderner, en zou ik eerder kunnen aanraden aan iemand die nu eens wil weten wat typisch Bollywood is; én wat typisch India is.

Je hoeft niet bang te zijn voor de lengte, want de film kent geen "filler" in de vorm van comic-relief of over-gecompliceerde romantische plots; het tempo lag voor mijn gevoel zelfs redelijk hoog, De personages zijn over het algemeen behoorlijk rond. Het decor, zowel het natuurlijke als het meer gestileerde (bij de dans nummers, maar ook een grot-tempel die door Ray Harryhausen ontworpen had kunnen zijn) is prachtig belicht en gefilmd. Verder blijft het qua stijl wel in het musical-genre zitten uiteraard, maar als het zo goed gedaan is als hier, dan heb ik daar zeker bewondering voor!

De tand des tijds is erg vriendelijk geweest voor deze Bollywood klassieker. Goed beschouwd zijn er drie verschillende gedeelten te onderscheiden, elk met een specifieke sfeer. Het laatste, meer meditatieve deel is nogal vet aangezet, maar erg storend wordt het nooit.

Het acteerwerk is dik in orde en dat geldt ook voor de over het algemeen lekker in het gehoor liggende soundtrack. Prima film.