Matei Copil Miner (2012)

Er komt niet alleen maar goud uit Roemenië. Dit debuut is niet slecht, maar gewoon niet zo bijzonder. Zeker in de eerste helft niet. Dan is Matei Child Miner gewoon een redelijk doorsnee sociaal drama. Bijna een familiefilm ook. Had ook een film voor iets oudere kinderen op Cinekid kunnen zijn (niet dat daar iets mis mee is verder). Een kind dat gepest wordt en geen aansluiting vind in een armoedig Roemeens dorpje bij opa. In het midden zit het stuk met het weglopen en in het museum en dat is duidelijk het beste stuk. Een stuk beeldender en veel minder dialogen. De film onttrekt zich ook daarna nog aan de middelmaat, met een vrij sterk einde.

Vreemde muziek trouwens. Tamelijk opgewekte uitbundige muziek met een balkanrandje, nogal ouderwets ook. Sloot bepaald niet aan op de beelden. Dat kan soms leuk zijn, maar hier werkte het niet.

3.0*

Schattig afgewerkt, simplistisch dramatje dat inderdaad niet zo veel om het lijf heeft. Sommige beelden waren mooi geschoten, en de jongen was wel onderhoudend in zijn rol, maar er zaten van die beetje saaie dalen in het tempo en de sfeer, die de spanning en de vlotheid van zo'n korte film eruit halen. De regisseuse (die helaas heel gebrekkig Engels sprak bij het IFFR interview) heeft het helaas niet onder de knie gekregen om echt te knallen met haar (soms toch wel lang aanvoelende) 80 minuutjes. Er had veel meer ingezeten.

Wel fijne muziek die ik tot tegenoverstelling van starbright boy wel sfeerversterkend vond werken.

* 3,0 kleine sterretjes (krap), ondanks het laatste mooie monoloogje over de vlinder.