Stepping Razor: Red X (1993)

Mysterieuze McIntosh.

Peter ‘Stepping Razor’ Tosh vormde in de jaren ’60 samen met zijn vrienden de legendarische reggaeband The Wailing Wailers. In de jaren ’70 kwam het grote succes, maar Tosh verliet de band halverwege die jaren. De band, inmiddels The Wailers genaamd, kreeg al meer één gezicht: dat van Bob Marley. De Jamaicaanse Tosh probeerde het solo en behaalde diverse successen, maar kon in dat opzicht niet in de schaduw staan van zijn vakbroeder. Eenzelfde lot was de iets eerder gestopte Bunny Livingston ten deel gevallen.

Toch was Tosh zeer invloedrijk. Niet alleen vanwege zijn invloed op The Wailers. Een van de mooiste liedjes van die band kwam van zijn hand: You Can’t Blame the Youth. En zijn aandeel in Get Up Stand Up moge duidelijk zijn. Hij was belangrijk vanwege zijn militante houding. Het heeft hem commercieel gezien niet geholpen met zijn muziek. Zijn liedjes werden vaak verboden en de politie op het eiland had een bloedhekel aan de man. Evenals de met de CIA heulende politici.

De voorvechter van het gebruik van marihuana verdiende dus zijn eigen docu, maar of hem hiermee eer wordt aangedaan? Onvermijdelijk gevolg van het veelvuldig blowen is de paranoia, die in Tosh zijn geval misschien wel vaker terecht was dan onterecht. Althans, zo lijkt het. De verbaal agressieve Wailer begon met het opnemen van audio-dagboeken, slechts enkele jaren voor zijn dood. Deze tapes werden pas na zijn dood ontdekt. Deze docu maakt gebruik van vele opnamen van die sessies, waarin Tosh tegen zijn cassetterecorder prevelt.

Het is jammer dat er weinig wordt verteld over de ruzie tussen hem en Bob. Net als dat een hele hoop andere zaken onbelicht blijven. Het hoort ook een beetje bij het mysterie dat de man zijn leven lang heeft omhuld. Niet voor niets werd Winston Hubert McIntosh, Peter Tosh zijn werkelijke naam, naast Bush Doctor ook vaak Mystic Man genoemd. Deze film is haast even mysterieus qua opzet. Red X schiet eigenlijk alle kanten uit, maar het hoofdpersonage is zo krachtig dat je het de makers makkelijk vergeeft. De opening, waarin de verschrikkelijke moord op de zanger wordt belicht, doet het nekhaar langzaam omhoog krullen.

Tosh zong: ‘Wanneer het kerstmis is geef je de kinderen een speelgoedpistool. Neem het ze dan ook niet kwalijk als het slecht met ze afloopt’. Minder subtiel of creatief dan als Marley het zou verwoorden, maar oh zo prachtig. Tosh en Marley samen op een podium, dat kon natuurlijk ook niet lang goed gaan. Marley die hele volken toesprak op vredelievende wijze en Tosh die klaarstond om in de straten te knokken tegen een ieder die onrecht in de zin had. Twee helden. Dit document maakt o.a. impact door zijn woede te tonen. Zij gevloek op de mens in het algemeen en haat jegens politici. Scorsese mag gebeld worden. Maar Demme of Macdonald mogen ook worden ingevlogen. Er schijnen ergens nog tapes te liggen..

Goed.