Feuchtgebiete (2013)

Een zeer zeer vies onaantrekkelijk smerig meisje, soms misselijk makend in een vreselijke onsmakelijke film ga bij deze film niet eten en denk al helemaal maar niet aan sex aan beide heb je na de film geen zin meer in. Gek genoeg keek ik de film wel uit en gaf de film ook nog eens een bijna voldoende 2.5*

Eigenlijk best een aardig luchtig drama, met natuurlijk ook een apart anaal gefixeerd (beter gezegd geperforeerd) verhaal. Er zitten best wel wat smerigheden (de pizza met sperma van 4 mannen vond ik overigens wel geinig) in deze film, maar eerlijk gezegd valt het wel allemaal reuze mee en vond ik het ook niet echt heftig of shockerend. Ik ben dan natuurlijk ook wel het één en ander gewend qua vunzigheid in films. Het verhaal zit best aardig in elkaar en hetzelfde geldt voor de met name komische uitvoering. Ook is er redelijk wat bloot te zien in deze film, maar echt fraai is het eigenlijk niet.

Dat deze film vooral te doen is, komt o.a. door de goede rol van Carla Juri als Helen Memel met haar rijke fantasie en ze was natuurlijk ook wat gestoord. Het was ook wel apart dat de Vuurwerkramp in Enschede even in beeld (in de vorm van beeld op een TV) kwam.

Al met al leuk om eens gezien te hebben deze film en het boek schijnt in Duitsland een succes te zijn geweest (daarom natuurlijk ook de verfilming ervan).

P.S. die Peri Baumeister als zuster Valerie vond ik wel een poepie

Ik had er ietsje meer van verwacht....bedoel sinds kabouter Prikkeprak zijn we wel iets gewend hoor en een paar verhaaltjes kende ik al als broodje-aap-verhaal (koste hier lokaal nog een shoarmazaak z'n klandizie nadat het in een studentenblaadje was gepubliceerd, maar toen ging het over de knoflooksaus).

Ach ja meisjes kunnen minstens net zo smerig doen als de jongens en wie weet nog wel erger. Geschokt, nee en dan is er verder te weinig om echt mee te leven en te weinig drama.

Tsja.

Zit ik dus op de bank met een bord eten. Dacht ik even een filmpje op te zetten.

Nou die vis smaakte me dus niet meer zo. Da's toch niet zo heel vaak dat me dat gebeurt. En hoewel het qua viezigheid niet constant de, ahem, spuigaten uitloopt waren er toch wel wat momenten dat ik niet echt aan eten moest denken.

Behalve de duidelijk op viezigheid-choqueren gerichte bedoening af en toe ook erg knappe beelden, en ook erg charmant gespeeld, vooral Carla Juri in de hoofdrol vond ik best goed.

Leo1954 zou het moeten weten: hij las het boek. Mijn verklaring adhv de beelden: kind met moeder in bed, later met vader aan beademing= depressieve moeder doet poging tot moord. Hierna volgt het gesprek met de broer.

Een film die je naar mijn weten ,zo goed als nergens eerder kunt hebben gezien.

En de hoeveelheid viezigheid is niet van de lucht,en ondanks dit feit is het verbazingwekkend mooi geschoten.

Met een een aantal zeer originele cinematische vondsten .

Je weet bij voorbaat al met enige kennis van het boek en/of film of je dit wil zien.

Ik geef hem op basis van originaliteit , en de manier van regie een ruime voldoende.

en dat zegt wat voor iemand met een milde vorm van smet vrees

...of mijn maag moet inmiddels sterk zijn.

Hele vunzige film over een erg vies meisje... die nog steeds probeert af te rekenen met het feit dat ze vroeger moest lijden onder de smetvrees van haar moeder. De film word breeduit uitgeweid aan... nouja... alles wat maar goor mag wezen, maar dan wel geweid aan het menselijke lichaam.

Dit is grotendeels een observatie van de achttienjarige Memel... kent geen schaamte en deinst nergens voor terug en houdt ervan om seksueel te experimenteren met van alles en nogwat. Daarnaast heeft ze last van aambeien en zit ze grotendeels van de dag in haar reet te wroeten. Het lijkt er ook op alsof de aambeien het hoofdonderwerp is van dit verhaal. Op een gegeven ogenblik snijdt ze erin wanneer ze haar eigen wilt scheren, en in het ziekenhuis wil haar provocerende gedrag, naar bijvoorbeeld een verpleger, alleen maar toe nemen.

De film is verder erg keurig opgebouwd met de vele fantasieën, associaties, flashbacks (ook grappig dat de ramp van Enschede in 2000 even voorbijkomt) en zelfs beklemmende hallucinaties. En ja... het is gewoon erg vies en vunzig allemaal... al word die vunzigheid ook op een artistieke wijze neergezet... lees die Pizza-scene.

Ook die buurmeid van Helen heeft een leuk bijrolletje en die ouders van Helen zijn ook erg bevreemdend, vooral de moeder.

Nee, ik heb wonder boven wonder geen braakneigingen of iets dergelijke gehad. Bijzonder werkje van de man die ook verantwoordelijk was voor de sterke Die Kriegerin.

4,0*

Heel aparte film. Wordt gedragen door de hoofdrolspeelster en door de fantastische muziek.

Armzalige komedie over een jonge meid, die het noorden helemaal kwijt is. Bevat meer smerigheden dan geslaagde grappen. Voor de liefhebbers van vunzige films.

Een luchtig drama, die lichaamsvloeistoffen (en meer) relateert aan eenzaamheid, vriendschap, disfunctionele familie en een jeugdtrauma ... Maar verwacht niet teveel diepgang.Hoofdfiguur Helen Memel is de kwetsbare heldin. Ze kent geen enige schaamte over haar seksleven of haar lichaam. Dit alles zien we via anekdotes, fantasieën en herinneringen. Waarbij het hier en daar is ook best humoristisch was. Vaak was de bron van vermaak de onsmakelijkheden die we krijgen te zien. Hoe erg je deze smerigheden vind, hangt af van hoeveel films met expliciete beelden je heb gezien. Maar er zijn zeker ergere! Het is vooral hoofdrolspeelster Carla Juri, die van deze film een erg leuke ervaring maakt. Zij is het frivole middelpunt, waarbij zelfs de meest ergste viezigheid nog aandoenlijke liet overkomen. Ze heeft inmiddels met een rol in Blade Runner 2049 ook even in Hollywood mogen kijken. De film werd wat onevenwichtig doordat regisseur David Wnendt experimenteert met verschillende stijlen en opnametechnieken en die zijn niet altijd even geslaagd. Het boek had hoge verkoopcijfers in Duitsland die werden verklaard door de taboedoorbrekende inhoud (niet voor het goed vertelde verhaal) Voor mij is het min of meer ook van toepassing op de film.

Ik weet niet wat Duitsers hebben met viezigheid (zie ook Der Goldene Handschuh) maar in dit geval lijkt de film vooral taboes te willen doorbreken door openlijk over zaken als aambeien, menstruatie en sperma te spreken en vragen te stellen bij bv. man- en vrouwrollen in de maatschappij. De film is weinig diepgaand, noch over het meisje dat seksueel kickt op viezigheid waar de film over gaat, al lijkt ze getraumatiseerd en wil ze niets liever dan dat haar gescheiden ouders weer samen komen, noch over de thema’s van de film. De film is lichtelijk amusant maar ook wat flauw en langdradig.

Tot mijn enorme verbazing heb ik deze film al eens gezien 7 jaar geleden. En ik had er toen een hele andere mening over als dat ik nu heb. Vergeet mijn vorige recensie. Ik begin opnieuw!

Jonge vrouw ontdekt haar lichaam en gaat behoorlijk ver in haar experimenten. Haar hobby's : neuken en avocado's kweken. De toon is gezet. Leuk meisje, leuk verhaal, leuke muziek, leuke acteurs, leuke humor en leuke vormgeving. Het soort films dat ik veel vaker zou willen zien.

Ik snap echt niets van die vorige recensie van me.

Matig. Behalve dan wat vieze wc's vond ik het qua viezigheid allemaal wel meevallen, ik heb wel gekkere dingen gezien en meegemaakt. Verder ook niet bepaald boeiend inhoudelijk. Leuk wordt dit nergens en richting het einde verliest de film elke vorm van focus. 1,5*.