Don't Stop Believin': Everyman's Journey (2012)

Heerlijke documentaire (ook vanwege de muziek) over het bizarre verhaal van hoe een nobody ineens als blikvanger van een bekende rockgroep op het podium staat. Geweldig om te zien hoe de mannen in eerste instantie erg moeten wennen aan elkaar op het podium. De oorspronkelijke bandleden staan (mede vanwege hun leeftijd) redelijk statisch op het podium en daar springt een hyperdepiepe actieve Filipino tussendoor. En dat is die ouwe garde toch totaal niet gewend.....

Het is een stevige zit, maar voor de liefhebbers van de band geeft het wel een erg mooi en uitgebreid beeld van deze nieuwste "revival". Daarom worden de jaren met Perry en Augeri ook maar zeer kort behandeld, want centraal staan de eerste belevingen van Pineda als de leadzanger van deze wereldberoemde rockband.

Door middel van interviews met verschillende betrokkenen en Pineda zelf krijgen we een goed beeld van waar deze man vandaan komt en wat zijn verleden is. Verder krijgen we ook een mooi beeld van hoe hij zich heeft moeten voorbereiden en aanpassen aan het professioneel zingen.

Zo wist ik niet dat hij in het begin zó enthousiast was op het podium dat de manager hem hiervoor terug floot.

Verder moet ik wel zeggen dat de documentaire niet op een bijster interessante manier geschoten en vormgegeven is, maar veel het "standaard" beeldmateriaal gebruikt dat je bij veel documentaires ziet. Veel pratende hoofden dus. Echt hinderlijk is dit echter niet, want het gros van de documentaires zien er zo uit.

Al met al vooral een leuke documentaire voor de fans van de band en de muziek.

Aardige documentaire over de Amerikaanse rockband Journey en vooral natuurlijk huidige zanger Arnel Pineda die bij toeval werd ontdekt op het internet (YouTube) toen gitarist Neal Schon opzoek was naar een nieuwe zanger. Opzicht was dit natuurlijk een zeer gewaagd iets, omdat Arnel Pineda niet uit Amerika kwam maar uit de Filipijnen, oftewel de andere kant van de wereld. En dan is de vraag natuurlijk "kunnen de fans van Journey dit wel waarderen en vooral accepteren".

Het antwoord op die vraag (na het zien van de documentaire) is een duidelijke "JA" want de rockband Journey is herboren en hebben er weer veel plezier in en de overige bandleden en fans (althans velen) hebben Arnel Pineda ook in hun hart gesloten. Commercieel gezien is het natuurlijk een geniale zet want zodoende kun je tevens een heel ander continent naar je toetrekken en er dus ook veel geld aan verdienen.

De documentaire gaat vooral over Arnel Pineda en hoe hij als persoon is en hoe hij het ervaart om opeens van een "nobody" een rockster te zijn van een bekende rockband. Ik moet zeggen dat hij erg sympathiek is en dankbaar (ook tegenover de oude zanger "Steve Perry") en dat hij ook normaal en nuchter is gebleven. Natuurlijk beschikt hij ook over een geweldige stem die voormalige zanger "Steve Perry" zeer goed benadert. Het is ook wel grappig dat hij zeer dynamisch is tijdens een optreden en continue in beweging is (rennen en springen). Dit in tegenstelling tot de vorige zangers die vooral zeer statische waren. De overige bandleden waren zeer verbaasd toen ze dit zagen bij het eerste liveoptreden in Chili, maar konden het wel waarderen (de manager van de band in eerste instantie niet). De overige bandleden komen ook aan het woord tijdens deze documentaire en ze zijn zeer in hun nopjes met hun nieuwe zanger Arnel Pineda. Hij krijgt ook steeds complimenten van ze.

Ik ben zelf een rock fan en vooral een metalhead maar van Journey kan ik alleen het nummer "Don't Stop Believin'" en dan ook nog in eerste instantie via de film "The Wrestler (2008)". Hier in Europa is Journey ook nooit echt groot en populair geweest en hoorde je hun liedjes ook hoogst zelden op de Radio. Als ik in de auto 's morgens (rond 6 uur) naar het werk ga, dan heb ik altijd Radio 2 opstaan (Radio 3 niet want die Giel Beelen popie jopie kan ik gewoon niet uitstaan) en daar hoor ik Journey nog steeds hoogstzelden.

Het is overigens wel een lange zit om deze hele documentaire uit te kijken met circa 100 minuten en het had ook makkelijk kunnen worden afgedaan in ruim een uurtje.

Haha! Journey. Ik heb me bij de clip van USA for Africa altijd afgevraagd wie die Indiaan was. Kwam er pas jaren later achter dat het de frontman van Journey was.

Helemaal mee eens. Al genoot ik de volledige 100 minuten die culmineren in een prachtig einde.

Lekkere docu over de band Journey​ die een nieuwe zanger zoekt, en deze uiteindelijk vind in Manilla, via een video op YouTube. Het verhaal van de zanger is de rode draad. Ik hou wel van die 'stadionrock' van Journey, al wist ik weinig van de band. De insteek van de documentaire is goed, maar... WAT EEN SLECHTE MONTAGE! Na precies 30 minuten beginnen ze de band en haar geschiedenis te introduceren. Daar begin je toch in de eerste tien minuten mee! Verder was er wel wat weinig afwisseling, archief, lid worden van band, tour en zanger in Manilla. Maar leuk om te zien!