Kuningas Litmanen (2012)

Mooie docu. In een uitverkochte Tuschinski zaal 1 gezien met een fantastische sfeer gezien, leek meer op een voetbalwedstrijd dan een filmvertoning, met publiek dat Litmanen's naam scandeerde met het daarbijhorende "Whoohooo". Het was ook heel duidelijk een docu voor de liefhebber, ik heb meer dan genoten maar dat had meer met de man zelf te maken dan dat het nu zo'n goede docu was. Prachtig om alle oud teamgenoten en coaches over de magie van Litmanen te horen natuurlijk en Jari zelf blijft gewoon heel intrigerend om te zien met zijn passie en al zijn ingetogenheid.

Na een flinke vertraging heb ik eindelijk eens deze Litmanen docu gezien. Gezien mijn Moviemeter nickname zou dat ook moeten, haha. Dat zijn naam in mijn nickname staat is omdat ik Litmanen altijd als een echte Ajacied heb gezien, maar ook als een geniale speler en een prettig mens. Al had ik net zo goed iemand als vd Sar of Frank de Boer erin kunnen zetten. Maar dat terzijde. De docu is voor Finnen en Ajacieden sowieso erg de moeite. De beelden tonen ook aan hoe gigantisch populair Jari onder Ajacieden nog steeds is. Fijn dat de docu voor het grootste deel over zijn Ajax tijd gaat. Dat was toch ook de periode van zijn carrière die mij het meest aansprak.

Al was het ook wel mooi om grootheden als Xavi, Puyol en Gerrard over hun oude ploeggenoot te horen. De beelden en zijn verhaal brengen niks nieuws, maar een overzicht van zo'n mooie loopbaan blijft altijd leuk te kijken. Ik lees een paar berichten hoger dat er volgens die persoon geen opbouw in de docu zit. Vreemd, want ze beginnen gewoon bij het begin van zijn leven/loopbaan en eindigen als hij uitgespeeld is op professioneel niveau. Tussendoor zie je ook steeds beelden van belangrijke interlands voor Finland, aangezien de maker van deze docu een Fin is. Ik denk dat de docu in dat land vast ook een succes is geworden.

3,5*

Chronologisch keurige docu van Ajax' grootste parel van de jaren '90 Fin Jari Litmanen. Die met heup-

en schijnbewegingen, afgekeken van het ijshockey, met gogme (zich positioneren waar de vrije bal zou komen) tegenstanders liet zenuwpezen. Een volwaardig gentlemen, loyaal en intelligent spelend, met de fraaiste boogballen en geen enkele lelijke goal.

Ajax, Barcelona en Liverpool is een prozaïsch zeer fraai rijtje, met anekdotes van De Boers, Blind, Van Gaal, Van der Sar, Overmars, Xavi, Puyol en wat andere technische staf-leden.

Litmanen scoorde altijd fraai en altijd belangrijk (meestal de 1-0, 2-0), zette 1x een finale naar zijn

hand (speelde naar zijn volledige capaciteiten, finale 1996-Juventus), verzaakte in de '95-finale (maar

een reuzenaandeel in de dubbele winstpartijen tegen Milan, Bayern, een paar goals), bleek in Barcelona geen schim (Van Gaal verklaarde dit door het 4-4-2 systeem, dus met twee spelmakers en 5 meter meer naar rechts) en raakte vast geblesseerd bij Liverpool.

De eeuwige loyalist (speelt waarschijnlijk nu nog in Finland in de periferie) met zijn kicksen die vanaf

het begin tot het eind compleet doorsleten raakten (en opstuurde naar Finland om door de schoenmaker te laten maken, die verklaarde dat hij voor balans een extre brede hiel had).

Een romantisch benaderde documentaire zoals Jari die in een imposant Camp Nou staat (verklaarde dat zijn dorpje Lathi er compleet in paste) en laat hem wijzen naar het dito perfecte gras, of de plek op Anfield waar hij zijn arm brak.

Een speler om te koesteren vanwege zijn charme, en meest vriendelijke persoonlijkheid binnen het voetbal (een macho/haantjeswereld) die op schoenen de sauna van Barcelona elke dag bezocht, naakt, maar dat zijn schoenen steeds comfortabeler zouden passen. Vanwege zijn sympathieke onbedorvenheid is de rode kaart tegen Volendam des te opmerkelijker (zelfs fluwelen voetballers, ook Bergkamp, verliezen 1x hun geduld) waarbij aanvoerder Blind 's avonds privé bij hem aanbelde om koesterend gezelschap te schenken.

Een gift van god en de Prins van het gouden Ajax der Mohikanen.