Akran (1969)

Wow, hier werd ik even door overrompeld. Eerst lijkt het een typisch jaren '60 product te zijn, maar wel een hele sterke. Vervolgens wordt het alsmaar beter, en verscheurt dit het etiket wat ik er alvast op had geplakt. Ja, de Vietnamoorlog komt inderdaad terug, de Koude Oorlog dus ook, de seksuele revolutie ook, maar het blijft op de achtergrond, en had net zo goed ingevuld kunnen worden met hedendaagse gebeurtenissen. Het begin en einde zijn poëtisch, betrekkend op de jeugd, daartussen staat de relatie van een koppel centraal, levend in een gestoorde stad. Soms euforisch met elkaar, dan weer gescheiden, reddeloos verloren. De geluidband vormt de fundering. Middels herhaling creëert deze een indringende sfeer, de noise versterkt de verder toenemende gekte rondom de twee. De film wordt alsmaar intenser. Beelden komen in een stroomversnelling, stemmen mengen zich met elkaar. Briljante experimentele cinema. Mijn enige 'probleem' is dat de film aan de lange kant is. Na een soort van climax volgen er nog bijna 30 minuten. Nog steeds geniaal, maar door de indeling minder impact hebbend. Toch ga ik nu voor de 5*, omdat het uiteindelijk wel tot een soort van passend geheel wordt gesmeden. Hier wil ik meer van zien

Hup, op de toseelijst hiermee. Klinkt heel interessant.

Ik kon er beduidend minder mee. Ik ben niet vies van een avant-garde film op zijn tijd, maar voornamelijk het gebruik van geluid stootte me wat af. Rationeel kom ik een eind met uitleggen waarom het een belangrijke film is, maar mij bracht het niet in vervoering.

Jammer John Milton, maar leuk dat je deze een kans hebt gegeven. 3* zou alleen wel beter hebben gestaan in verband met de lineaire afname van de cijfers.

Ja, het moet je net raken denk ik, avant-garde. Iets met je doen.

Als dat niet gebeurt, is er verder een stuk minder te halen op de vlakken waar je een meer conventionele film nog om zou kunnen waarderen. Haha, zal ik hem dan maar een halfje ophogen

Tsja ben ook liefhebber van noise en ander soort lawaai, dus de geluidsband heeft mij wél mee. Dat in combinatie met het ruwe maar ingenieuze camerawerk en de snelle montage en ik zit er helemaal in. En het wordt helemaal een feest als er dan ook nog gebeurtenissen en thema's passeren waar ik wat mee kan.