Charles Bradley: Soul of America (2012)

Woensdag 21 november wordt deze documentaire in de Melkweg getoond in het kader van IDFA. Aanvang: 17:00 uur.

A.s. dinsdag op TV. 21:00 op Ned 3 (of 2)

Wat een leven heeft deze man gehad zeg. Erg indrukwekkend.

Toch heb ik het idee dat als de documentaire niet de albumrelease als rooie draad had gehad, en misschien pas over een jaar was gemaakt (en dus meer van het succes bevatte), het een stuk completer had aangevoeld.

Desalniettemin zeker een aanrader, al was het alleen al om de muziek.

Die album release had van mij ook niet perse als rode draad gehoeven. Ik mis het succes stuk niet echt, want dat feel good gedeelte kunnen we wel invullen.

Het is heerlijke muziek, maar vooral de geloofwaardigheid van de tekst is een dikke 4,5 ster.

En hij is te zien op NSJazz in Rotterdam.

Soulsprookje.

Het blijft jammer dat de VPRO vrijwel alle docu´s kortwiekt, maar het is leuk om dit verhaal rond ex-imitator Bradley toch voorbij te zien komen. Ingekort of niet, indrukwekkend is zijn ' rise' wel. En zo verdiend. Soulzanger Bradley hoef je niet meer uit te leggen wat blues of soul betekent. Hij is de belichaming ervan. Wat het ook moge zijn. Met zijn doorgroefde gelaat verzorgt hij zijn moeder die hem destijds opnieuw in huis haalde vanwege van de kinderbijslag. Geen rancune. Wel pijn. Heel veel pijn. En geloof. Van diepe depressieve dalen naar geluksgilletjes en erkenning op te late leeftijd. Niet zo mooi als het verhaal van Sugarman, maar evengoed de moeite waard. Bradley beleeft geen sprookjes. Bradley beleeft soul.

Goed.

Een goed jong met mooie muziek.

Een aantal jaren geleden al eens op tv gezien, maar gisteravond nog even de "uncut" versie bekeken op DVD. Bradley's levensverhaal is haast tragisch te noemen. Wat een moeilijk leven moet de man hebben gehad. Omgaan met armoede, geweld in de wijk. Dit laatste loopt soms zelfs zo uit de hand dat Bradley op een oud matras in de kelder van het huis van zijn moeder gaat slapen.

Maar de man heeft ook lief, vooral voor zijn moeder die hij (financieel) veel helpt lijkt een speciaal plekje te hebben in zijn hart. Daarnaast is duidelijk de hoop te zien die hij heeft om (eindelijk) een muzikale doorbraak te maken. Zijn geloof is sterk en word ook duidelijk gevoed door zijn Christelijke achtergrond.

De documentaire stopt eigenlijk kort na de release van de man zijn eerste album en zo krijgen we dus niet veel meer mee van de carrière die daarna ontstond. Hij evenaart namelijk het succes van Sharon Jones (hij benoemt zelfs een keer in de docu dat hij dat graag zou willen) en vooral na het zien van deze film zeg ik dat het welverdiend is.

Een hele mooie en sfeervolle documentaire.

Met een geweldige band en zanger!..

Geen op smuk gewoon puur en eerlijk zoals het is, ik houd daar van.

4 sterren