Blue Submarine No. 6 (1998)

Een stuurloze ramp.

Deze film kwam toen vooral in de aandacht omdat het de eerste anime was die openlijk en zonder schroom met de plastieken CG look aan de haal ging. De computer werd daarvoor wel al gebruikt in films als Akira of Ghost in the Shell, maar altijd erg subtiel en mooi gecamoufleerd. Niks van dat hier.

Dat de technische know-how er nog niet was wordt al snel duidelijk. De CG is lelijk, was het toen al en is er met de jaren ook écht niet beter op geworden. Het helpt ook niet dat de 2D-stijl al even lelijk is en de twee niet echt goed combineren. De animatie zelf is ook aan de magere kant, er wordt toch vooral om de computer gerekend om wat wilde actiescenes te tonen. Moet wel zeggen dat het camerawerk en beoogde filmische scenes af en toe wel indruk maken.

De OAV is in 4 delen verdeeld, die met haken en ogen aan elkaar hangen. Alsof er tussen elke aflevering nog een halve reeks aan gebeurtenissen weggelaten is. Maakt de serie niet zo makkelijk om volgen en zorgt er voor dat het heel gefragmenteerd over komt.

De jazzy soundtrack pas verder ook écht niet bij deze serie en het eco/wraak/technische apocalypse thema is ook niet meteen het meest geloofwaardige.

Al bij al is het moeilijk om iets goed te zeggen over Blue Submarine, behalve dan dat dit wrak op de één of andere manier toch een schim van unieke charme weet uit te stralen. De OAV speelt absoluut niet op zeker en heeft toch echt een eigen karakter wat best wel bijblijft. 't Was toch al even geleden (10 jaar?) dat ik deze OAV voor het laatst zag en een groot deel was wel nog blijven hangen.

Maar goed maakt dat het niet natuurlijk, het verzacht enkel de pijn een beetje.

1.5*