Ådalen 31 (1969)

Laag gemiddelde voor dit toch prima sociale drama over een langdurige staking die eindigt in een bloedbad. Een film over klassenstrijd maar ook een coming of age, al kwam dat thema niet helemaal uit de verf. Het begon stroef maar gaandeweg kwam ik er wel in, ook al dankzij een aantal grappige momenten (waaronder een bijzonder jazz-ensemble en een zeer talentvolle hypnotiseur). De botsingen tussen de stakers en de stakingbrekers (en later het leger) zijn grimmig, in contrast met het zonovergoten Zweedse landschap, dat mooi in beeld wordt gebracht- zelfs de fabrieken zijn pittoresk.

Relaas van een sociaal maatschappelijk drama dat het Zweeds politiek landschap zou hertekenen.

Widerberg voert, midden het stakingsgewoel, een net arbeidersgezin ten tonele, dat zich niet zo maar neerlegt bij de tegenstellingen met het rijke werkgeversmilieu. Pierre August Renoir...

Merkwaardig dat in de film, midden de ernst er heel wat grappigheid in wordt verwerkt zoals het aanleren van de techniek om een vrouw te versieren of de Frankensteinimmitatie om er maar een paar te noemen.

Een beetje ondergewaardeerd vind ik deze "Adalen 31" die toch wel de historische drang naar meer sociale rechtvaardigheid heel goed in de verf zet. De marsscènes zijn levensecht, ontdaan van alle franje en maken indruk. Wie de "Internationale" nog niet kende zal dat nu wel doen..

Wat bij Widerberg weer opvalt, net als in het onlangs geziene "All Things Fair", is de grillige montage waarbij scènes elkaar abrupt opvolgen, zonder enige te verwachten overgang. Het houdt de kijker bij de les, vind ik, en het belet niet dat Widerberg ons een wondermooie slotscène bezorgt, een ode aan hoop, moed en hechtheid van het gezin, al zijn er de zeepbelletjes die o zo vlug in het niet vergaan...

Deze film verteld via een stel Zweedse jonge jongens, het verhaal van de aanloop naar de schietpartij in Ådalen. Er brak een conflict uit over loonsverlagingen in een papierfabriek Als reactie hierop gingen werknemers in andere fabrieken uit solidariteit ook in staking. Heel vervelend natuurlijk voor de portemonnee van de rijke eigenaren. Gelukkig zijn werknemers niet beschermd tegen wat dan ook dus worden er stakingsbrekers binnengebracht. De gemoederen liepen hoog op en arbeiders gaan op d vuist met stakingsbrekers. Omdat de politie de aanval niet had kunnen stoppen, worden er militairen ingezet ter beschermen. Maar militairen werken natuurlijk anders en tijdens een protest op 14 mei worden er dan ook vijf mensen door hen gedood. De film verteld de gebeurtenissen zoals ze zijn gebeurd, met weinig opsmuk, zijplotjes of opvallend camera. Dit is met dit onderwerp, prijzenwaard maar maakt de film ook enigszins kleurloos. Enfin een slechte film was het niet!