Nazareno (2007)

Goede toevoeging . We hebben er weer een : de zoveelste indie poging om de nieuwe taxi driver of minstens mean streets te maken. Het gaat dus wederom over een existentiële vertelling geset in de grootstad bij nacht, waarin de protagonist een dolende ziel is die- geloof het of niet- hunkert naar het hogere/verlossing.

Die protagonist is Nazzareno Bomba, een 34-jarige Romein die min of meer zichzelf speelt als ex-con die bij dag een barmhartige Samaritaan is die zich ontfermt over dementerende bejaarden, maar des nachts verandert in een monster. Geen bokser eigenlijk, maar een enforcer van oosteuropese mafiabendes die daarbij niet zachtzinnig tewerk gaat.

Nazzareno heeft echter op hoogtijdagen nog een andere identiteit: die van de devoot katholieke godzoeker die van jongsaf aan deelneemt aan religieuze processies en daarin een Mariabeeld draagt.

Interessant zij het weinig origineel gegeven, dat echter tamelijk de nek om wordt gedraaid door de steeds meer op de voorgrond tredende intrige rondom een geheime missie waarmee n.b. het Vaticaan de held belast en die eerder in een absurde z- film thuis lijkt te horen. Maar er wordt hier serieus volgehouden dat het allemaal echt gebeurd zou zijn

Het is een indie low budget productie van Venturi zelf die met Nazareno het scenario schreef, dat budget is er ook van af te zien en tracteert ons visueel weinig verrassend op goedkope handheld digitale camera shots , zo schokkerig en dicht op de huid als mogelijk, bij voorkeur en vrijwel louter des nachts. Met wat old ultra violence tussendoor, gelukkig, en zelfs - olala- een beetje sex met een allochtone buikdanseres.

De cast bestaat vrijwel geheel uit amateurs, behalve Schiavo in een bijrol.

De betekenis van de naam Nazareno wordt in het begin per text uitgelegd.

In de score viel vooral het campy misbruik van Ludwig van, 7th symphony, second movement, op.