Ins Blaue (2012)

Zou ik graag zien, maar waar o waar?

Ik weet inmiddels waar. Maar wat ik had moeten weten, films over het maken van een film zijn bijna altijd vervelend. Deze is geen uitzondering. Een vage film over een ouder wordende filmmaker die met z'n crew door Italië reist om een film op te nemen. De regie laat hij over aan zijn dochter en ondertussen probeert hij de financiering van het project rond te krijgen. Omdat er bezuinigd moet worden moet hij zelf ook een rolletje voor zijn rekening nemen.

De truc van dit soort films is om de kijker in verwarring te brengen zodat hij niet meer weet of hij naar een scène van de film of naar de realiteit zit te kijken. Een spelletje dat voor de makers leuker is dan voor de kijkers. In dit geval ook nogal doorzichtig gedaan; dit heb ik beter gezien. Verder zitten alle clichés erin: ruzies op de set, een dronken geluidsman, een actrice met divagedrag, een onervaren regisseuse, en de oude filmmaker die het met al z'n actrices doet. Leuk? Mwah.

Ik denk dat deze film behoorlijk autobiografisch is van de echte regisseur, Rudolf Thome, een Duitse regisseur die veel interessante films heeft gemaakt. Voor zover in kon nagaan is dit z'n laatste film. En helaas niet z'n beste. Zijn vaste thema van drie vrouwen die achter een eenzame man aanzitten (in dit geval een monnik...) is ook hier te vinden. Wat voor film ze nou precies willen maken wordt niet opgehelderd. De titel snap ik ook niet. Er lopen wel een paar mooie meiden in rond, van wie we een keer de billetjes en borstjes te zien krijgen, vanaf een afstand. Pleister op de wonde. Mooie poster, dat dan weer wel.

Maar waar dan?

BlueJudaskiss

ARD TV > (vannacht) 1:00 uur