Mercy Mercy - Adoptionens Pris (2012)

Totaal op tegen als je toch wat wilt doen laat die kinderen daar geholpen worden en neem ze niet mee naar Europa.

Mmh… daarmee zeg je niets over de doc Heer Henk… hoewel die “superintelligente” Denen ook niet echt mijn sympathie eh, veroverden

Aardige documentaire over het wel en wee van het adopteren van buitenlandse kinderen. Iedereen weet dat kinderen geen speelgoed zijn. Tel daar adoptie en migratie bij op en je hebt voldoende voor een mogelijk rampscenario en trauma's bij de kids (en ouders).

Hier wordt de adoptie gevolgd vanaf het moment dat de pleegouders voor het eerst de kinderen bezoeken in het land van herkomst en de contracten zijn getekend. Ik vind eigenlijk dat beide gezinnen en de instelling op het eerste gezicht voldoende in huis lijken te hebben om dit tot een succes te maken. De liefde en het zakelijke is aanwezig. Voor zover we in de ingekorte versie kunnen zien dan. De adoptieouders hebben ook hun werk en opleiding mee. Iedereen lijkt te weten waar ze aan beginnen. Behalve de kinderen dan, maar dat is een ander verhaal.

We zien de gesprekken die het weeshuis met de biologische ouders voert bij hun thuis, maar ook in en rondom de instelling. Hier proberen de ouders nog even de puntjes op de i te krijgen voor de afspraken rondom het contact met de kinderen. Wat erg belangrijk voor ze blijkt te zijn. We krijgen maar hele minimale informatie over de achtergrond van de biologische ouders (of wie dan ook). Ook krijgen we geen achtergrondinformatie over het weeshuis. Dus daarmee valt niet echt te achterhalen of dit de beste keuze was.

Iedereen doet moeite om met elkaar mee te denken. Begrijpen elkaars grenzen. Wat ze het beste lijkt voor de kinderen. Ik hoor nog steeds niet iets heel raars.

Als je ziet waar de kinderen doorheen gaan in het hotel voor de vlucht naar Denemarken blijkt het een juiste beslissing om wat tijd daarvoor te nemen. De adoptieouders hebben ook weer begrip voor wat agressie en proberen daarnaast een band met de kinderen op te bouwen. Er wordt wat afgetast.

In de loop der jaren proberen ze genoeg, maar bij Masho lukt het met meerdere technieken en hulp van buiten niet. De docu richt zich nu niet meer op haar broertje. Wat ik eigenlijk wel jammer vind. Geen nieuws is goed nieuws?

Voor de biologische ouders is dat niet het geval. Zij hebben andere afspraken met het weeshuis die niet nagekomen worden. Waarom is de vraag. Daar komt in deze docu geen antwoord op. De adoptieouders vinden daarom een andere oplossing.

50% Een goede afloop dus voor de kinderen?

3*