Bienvenue parmi Nous (2012)

De nieuwe Jean Becker!

(o.a. La Tête en Friche en Effroyables Jardins)

Bah, wat een voorspelbare penopauze... Becker onwaardig!

Matige film over een schilder op leeftijd die moe is van zijn huidige leven. De relatie die ontstaat tussen de man en het tienermeisje is nogal geforceerd neergezet en weet niet te overtuigen hierdoor (iets wat overigens niet aan het acteerwerk ligt). Vervelend wordt het echter niet, want de wisselwerking tussen de twee levert desondanks gaandeweg wel een paar aardige en soms ook vermakelijke momenten op.

Mooie ingetogen film. Diegene die er slechts 0.5 punt voor over had, moet nodig hulp gaan zoeken...

Magere voldoende.

Clichematige film

Romantiek voor ouwe mannen.

En best een schattige film daarmee - want, ja, ook ik hoor al wel een beetje bij die doelgroep, en het doet met terugwerkende kracht toch wel een beetje pijn dat ik zo met de pet naar de kunstlessen vroeger op school heb gegooid - en niet voor het eerst. Al is een gebrek aan talent ook wel heel duidelijk, want de simpele en haast perfecte manier waarop je de tekeningen in de film ziet ontstaan is bijna onbegrijpelijk.

Chesnais als ouwe brompot en Lambert als goedbeschouwd erg braaf meiske overtuigen, en het is best mooi en vertederend om ze zo aan elkaar te zien hangen. En ja, de locaties zijn ook erg mooi, zo’n huisje met blauwe luiken vlakbij de zee, dat is toch wel iets om van te deomen. Voorlopig is het enige wat me daar een beetje in de buurt brengt een flesje wijn. Ehh, nog maar een.