I Quattro Inesorabili (1965)

Ze bestaan dus ook : Batman westerns...dat wil zeggen : protagonist West bleek later de ideale Batman te zijn, waarom weet ik niet. Mijn ongekendheid met de tv-serie is verder totaal, en ik leerde dit feitje pas n.a.v. deze film.

Wordt officieel- logisch- tot het spaghettigenre gerekend, maar deze kwam vroeg en heeft vrijwel niets van de gekende genre elementen , doet bijna geheel aan als een Amerikaanse B- productie, was wellicht ook voor die markt bedoeld. Het gegeven van een volstrekt onschuldige en zeer Goede mens die aan een touwtje dreigt te bungelen is al klassiek genoeg, voeg daarbij nog het gegeven dat deze meneer- Garett/West dus- een ranger is en we hebben al helemaal iets dat niet echt in de spaghetticanon past.

Hoeft niet erg te zijn, is ook niet extreem slecht, maar waarom zou je een spaghetti willen zien die je ook met hogere production values in Amerikaanse varianten kunt zien. Misschien vanwege Almeria waar hij wel degelijk is opgenomen, of vanwege spaghettiregulars in de bijrollen zoals Induni als de sheriff, Huerta als zijn deputy, Camardiel als zgn. slachtoffer van Garrett, en natuurlijk Undari en Baldassare als bad guys die behoren tot de eponieme 4 schavuiten .

Het verhaaltje is vernietigend simpel en rechtlijnig, al was ik tegen het eind toch even verbluft door de ophangingsscène die eerder fantasy dan western genoemd zou kunnen worden !

Deze western die ik de typische genretifosi niet zou willen aanbevelen werd van muziek voorzien door Giombini incl. debiel introliedje gezongen door ene Raul, en is in Spanje uitgebracht op DVD.

Belgische titel : 4 man om te doden....

Uitstekende locaties, inclusief de gebouwen (ranches en stadjes) die niet onderdoen voor die in de meeste Amerikaanse westerns, zijn het grootste pluspunt van deze verder slappe spaghettiwestern, die overwegend op Amerikaanse leest geschoeid is.

Dat laatste is in dit geval geen meerwaarde.

Het acteerwerk is niet al te best, soms lachwekkend, en Adam West (ondanks zijn naam) niet echt op zijn plaats in een western.

Hij heeft een gebrek aan uitstraling en speelt flauwtjes.

Aan revolver- en vuistgevechten geen gebrek, maar wat zijn die slecht, vooral het knokwerk is knullig om te zien.

De muziek is een mengelmoes van Italo- en Amerikaanse western scores.

Niet echt slecht, m.u.v. de in belachelijk slecht Engels gezongen lied aan het begin van de film.

Ik was eigenlijk wel blij toen ik me door de anderhalf uur die de film duurde heen had geworsteld.

Mijn waardering is voornamelijk gebaseerd op de prima locaties.