The Little Hut (1957)

Klucht rond een driehoeksverhouding op een onbewoond eiland, tussen een getrouwd stel en een single man. Wie houdt er nou eigenlijk van wie, en welke man is nou de beste man voor het kindvrouwtje in de hoofdrol? De getrouwde gentleman lost het dillema handig op door zijn vrouw bij haar lover in de hut in te laten trekken. Ziet ze ook eens wat zijn tekortkomingen zijn. Heerlijk Britse humor met briljante dialogen. Wel een tikkeltje teveel studiowerk door de wel erg fake sets.

Samen met Ava Gardner op een onbewoond tropisch eiland, ik zou het wel weten

Om over films te praten natuurlijk want Ava Gardner begint zich langzamerhand wel te profileren als één van mijn favoriete actrices. Vreemd eigenlijk omdat er van de 7 films die ik heb gezien (inclusief deze) 2x een onvoldoende tussen zit en 2x een nipte 3*. Met Night of the Iguana heeft ze echter een heerlijke rol afgeleverd en ik vind haar altijd wel erg leuk om te zien. Ik blijf dan ook het gevoel hebben dat ik haar tot nu toe alleen nog maar in, buiten haar performance dan, mindere films heb gezien.

En ook dat geldt wederom voor deze The Little Hut want dit is maar een vrij saaie boel. Het verhaal is dan oorspronkelijk ook van Franse origine (La Petite Hutte, geschreven door André Roussin) en ik twijfel er ook niet aan dat een Franse versie een stuk aangenamer zou aanvoelen. Nu is het vooral een klucht geworden die ik eerlijk gezegd niet associeer met Britten. De luchtigheid rond het 'doorgeven' van Susan lijkt me dan ook iets wat alleen de Fransen kunnen afbrengen. Om dan toch nog tot enige vorm van climax te kunnen komen wordt er besloten om de kok van het cruiseschip nog even terug te introduceren als halve wilde maar het is me nog altijd redelijk onduidelijk wat die eigenlijk deed en hoe het eigenlijk mogelijk is dat niemand van het trio hem heeft gevonden. Toegegeven, The Little Hut bulkt sowieso al niet van de logica maar bon, hier stoorde ik me toch wat aan. Daar komt dan ook nog eens bij dat de gehele film overduidelijk gefilmd is in de studio en dat werkt gewoon niet.

Maar om een dik uur lang naar Ava Gardner in een soortement van badpak te kijken, mij mag je er altijd voor wakker maken. Op zich is dit ook niet echt een moeilijke rol (ik raad Night of the Iguana aan!) maar ze doet dit vrij aandoenlijk en weet een leuke chemie met haar twee venten op het eiland vast te houden. En daar verschiet ik van want Stewart Granger is weer eens van de partij. In zowat elke film met een mooie dame (en ik ben een sucker voor Hollywood starletts uit de jaren '50 à la Elizabeth Taylor, Grace Kelly, ...) zit die toch wel in zeker. En ik zie hem absoluut niet graag spelen maar dit gaat eigenlijk wonderwel. En daar verschiet ik van want de combinatie met Gardner in Mogambo was bijzonder slecht. Het is echter de toevoeging van David Niven die het geheel nog afmaakt. Gardner en Niven hebben in ieder geval een erg fijne chemie en kunnen nog een paar leuke momenten toveren.

Nah, niet zo'n enorm boeiende film. De combinatie Gardner, Niven en Granger werkt op zich nog vrij goed maar het verhaal is niet grappig en dit soort kluchten kunnen beter aan de Fransen overgelaten worden. De grootste lokker (net zoals op de poster trouwens) is natuurlijk Gardner die de helft van de tijd in een badpak (van Dior trouwens want zelfs op een onbewoond eiland mag je luxe hebben) rondloopt.

2*

ik had een behoorlijk slechte versie van deze film te pakken waardoor het al niet aangenaam kijken was .

het verhaal is ook dermate flauw soms dat zelfs de heerlijke verschijning van Ava gardner niet veel verbetering brengt .

Niven's karakter is ook dermate een over the top slapjanus dat dat ook weer irritatie opwekt .