Korede Iinoda! Eiga Akatsuka Fujio (2011)

Bwa. Ik zag dat Satô regieassistent was bij enkele favoriete films van mij (Blue Spring, Drive o.a.) en dat Asano een hoofdrol vertolkte, dus dat beloofde veel goeds. Nou ja, er zaten leuke scènes in, maar overal vond ik 'm gewoon niet grappig genoeg. Als er dan nog visueel wat mooie dingetjes werden gedaan... Af en toe zat er wat animatie tussen, en dat had wat mij betreft vaker gedaan kunnen worden, vooral gezien het onderwerp. Mja, niet altijd even grappig dus, en daarnaast had het fungehalte ook wel wat opgeschroefd kunnen worden, denk ik. Asano is gelukkig wel sterk, zoals altijd. Al was hij in Donjû, in een soortgelijke rol, een stuk geestiger. Meisje doet aardig mee en ziet er genoeg schattig uit om niet te vervelen. Misschien een onvoldoende waard, maar aangezien Onderhond zijn mening en stem nog niet heeft gegeven speel ik voorlopig veilig met een nipte voldoende.

recente Japanse komedies, zelfs met Asano, vind ik tot nu toe ook maar middelmatig...

De "simpele" comedies wel ja, maar de bitter/dramatische kennen momenteel ongeëvenaarde hoogtepunten.

Dit soort filmpjes duren ook veel te lang. Japan richt zich de laatste tijd veel te veel op 120 minuten, wat bijna altijd nefast is voor een comedy. Er zijn er maar weinig die echt zo'n speelduur kunnen verantwoorden.

maar dat is altijd wel het geval geweest toch, als we het over wat ikzelf zie als de hoogtij dagen van Survive Style 5+ (2004) (120 min) Cha no Aji (2004) (143) Mayonaka no Yaji-san Kita-san (2005) (124) Naisu no Mori: The First Contact (2005) (150) en Shimotsuma Monogatari (2004) (ok, slechts 102 min, maar moet ook genoemd worden ) hebben, dan is de lengte altijd wel datgene wat deze films apart zet van mainstream westerse komedie. Als je op het punt komt waar de film daar zou stoppen, kunnen Japanners nog met een lange "epiloog" / plot-twist(s) komen die mij in het begin nog wel eens op de proef stelde toch blijven al deze films uiteindelijk zeer goed in het geheugen hangen en maakt de nieuwere meer commercieel / minder gedurfde aanpak te weinig indruk, (een enkele uitzondering daargelaten uiteraard). Kawa no Soko kara Konnichi Wa (2010) , Insutanto Numa (2009) en Rentaneko (2012) , om een paar van de betere te noemen, zijn ook wel leuk en "raar" bijvoorbeeld, maar maken uiteindelijk toch veel minder indruk. Deze zal ik denk ik niet snel gaan zien en Donju (2009) vond ik echt slecht...

Je noemt er dan ook een aantal die net wél hun speelduur konden verantwoorden Inderdaad de goude periode van de Japanse comedy, die eigenlijk een soort mix brachten van auteurschap en comedy (de Aziatische variant van een Wes Anderson of Todd Solondz).

Momenteel zit je beter bij films de films (Funuke, Permanent Nobara) of het werk van Ogigami of Mai Tominaga. Vergeet ook zeker Hitoshi Matsumoto niet.

Volg je verder wel in je kritiek rond de "commerciëlere" wave van Japanse films, ik merk ook steeds meer en meer dat er minder interessante projecten op m'n radar verschijnen. De huidige comedies zijn ook iets minder flashy, waardoor ze misschien iets minder blijven hangen, maar vaak toch wel de moeite.

Permanent Nobara heb ik ook gezien, 3.5 gescoort zie ik, maar die is al helemaal niet blijven hangen. Komt waarschijnlijk omdat het één van de oneindig vele films is waarbij een pas gescheiden / alleenstaande jonge moeder naar het ouderlijk huis terug keert om daar al dan niet iets met eten te gaan doen, hoezo commercieel maar ik geloof dan ook niet dat we echt tot de doelgroep voor deze films behoren

(nog een ander terzijde: ik heb echt iets tegen eten als onderwerp voor een film, zo makkelijk scoren, hoewel ik toch wel érg enthusiast werd van de bento-boxjes in deze Nonchan Noriben (2009) ). Funuke staat nog steeds op het lijstje, daar heb ik inderdaad eigenlijk alleen maar goede dingen over gehoord!

Tominaga nog niets van gezien, hoewel de laatste film hier op MM zo te zien exact de boven beschreven formule volgt!!

Matsumoto is inderdaad de schitterende uitzondering op de regel. Symbol is misschien wel de leukste/beste Japanse komedie die ik ooit heb gezien... zijn laatste kon me minder bekoren, maar kent zeker een heel eigen stempel (de Japanse Wes Anderson zou je hem zeker kunnen noemen, met toegevoegde fart-jokes )

Hmmm, ik heb pas Tampopo (te) hoog gescoord. Rinco's Restaurant van Tominaga is ook niks mis mee. Hoezo is dat makkelijk scoren?

zit een beetje in dezelfde hoek als schattige beestjes en zielige kindertjes, spreekt heel direct het sentiment van mensen aan; en dan is het verder al genoeg, inhoud of realisme zijn niet meer nodig: makkelijk scoren. maar goed, ik hoop dat het duidelijk was dat dit slechts mijn eigen mening is, niks mis met lekker eten natuurlijk

Maar dat is een film als Permanent Nobara toch helemaal niet? Gaat net op een vreemd-luchtige manier om met overdreven dramatische zaken. Vind het echt verre van commerciële cinema, compleet anders dan de wél zo commerciële Japanse film die tegenwoordig als paddestoelen uit de grond schieten.

in mijn herinnering wijkt ie niet zoveel af van de andere genoemde titels, wellicht iets minder zoet... maar goed misschien moeten we een "Japanse Komedie" toppic gaan openen ondertussen, voor we de fim hier echt uit het oog beginnen te verliezen

Misschien toch maar eens herzien, vond het net best scherp allemaal