Masks (2011)

http://www.masks-themovie.de/ (Incl. trailer met Eng. subs).

Een hedendaagse Duitse giallo, sterk geïnspireerd door Suspiria (1977).

Dit wil ik zien.

Het verhaal klonk hier spannend en ben deze film gaan kijken.

Een hele wazige film die je eigenlijk iedere keer wil afzetten maar ook het einde wilt weten.

Had ik het maar gedaan, zonde van de tijd al was het einde een verrasing.

Andreas Marschall is vooral bekend om zijn prachtige, karakteristieke artwork voor metalbands. Deze film bewijst voor mij onomstotelijk dat hij ook een getalenteerd filmmaker is. Masks is overduidelijk geïnspireerd door het werk van Argento en dan met name Suspiria. Echter weet Marschall zijn eigen stempel te drukken op het sfeervolle en visueel verbluffende geheel wat vooral in de tweede helft resulteert in een adembenemende spanningsopbouw en inventief visueel spektakel.

Al een tijdje geïnteresseerd in deze film gezien de synopsis, de trailer en de cover.

Nu eindelijk eens gezien en moet zeggen een erg geslaagde mysterieuze horrorfilm die inderdaad wat in de lijn ligt van Suspiria ( Argento ). Het verhaal wordt knap opgebouwd naar een geweldige climax waar tussendoor plottwisten en leuke kills de spanningsboog voortdurend gespannen houdt. De moorden zien er tof uit en het bizarre, mysterieuze verhaal wordt visueel sterk naar de kijker gebracht. De setting is hier een groot pluspunt waardoor er ook een enge sfeer voortdurend aanwezig is. Daarbij is de sound overigens ook top. De protagonist van het verhaal speelt met verve haar rol, maar ook de rest van de cast zijn overtuigend. Een film met hoge verwachtingen of waar je lang naar uitkijkt, kan meestal wel tegenvallen. Deze dus gelukkig niet. Een toppertje in zijn genre. 8/10 Kijk nu al uit naar German Angst van dezelfde regisseur.

Na in de anthologie German Angst (2015) het segment "Alraune" te hebben gezien was ik benieuwd geworden naar meer werk van regisseur Andreas Marschall. En nu heb ik dan eindelijk één van zijn films gezien. En wat voor één...!

Een mooie jonge vrouw gaat lessen volgen aan een school. De schaduw van een killer, die een glimmend mes in zijn zwart gehandschoende hand vasthoudt. Duidelijk herkenbare muziek en veel bloed en naakt. Elementen die je meestal tegenkomt bij Giallo en dan met name “Suspiria” een van de grootste Italiaanse Giallo's van de late jaren zeventig. Masks kan daarom worden gezien als een remake, een tribute of welke benaming er nog meer te bedenken valt maar het is zoveel meer dan dat. Ironisch genoeg waren diezelfde Giallo's geïnspireerd door Duitse krimi's.

Het plot is zeker aan de start van de film, zoals ik al eerder zei, veel verwant aan “Suspiria.” Onze jonge mooie heldin Stella wil actrice worden, ze heeft wat succes op school gehad maar slaagt er niet in om een ​​geslaagde auditie te behalen. Op een dag krijgt ze het advies om het te proberen bij de Matteusz Gdula school. Een school die uiteraard afgelegen lig, vervallen delen kent en onheilspellend er uit ziet. In de loop van de tijd krijgt ze het aanbod om privélessen te volgen, gebaseerd op een of andere avant-gardistische methode die in 1973 werd beleden door de oprichter van de school. De beelden van die methode deden sterk denken aan; Panic-Movement en die werd ontbonden in het jaar 1973. Erg mooi om te zien hoe de regisseur (tevens schrijver) dus fictie combineert met realiteit.

Maar ook alle ander elementen in de film lieten mijn horror-hart kloppen. Als er Gore was, dan was die bloederig en in beeld. Wat eveneens van toepassing was voor de naakt. Het acteerwerk is duidelijk Duits (misschien even wennen) maar hier zeker erg zeer goed. Een soundtrack die herkenbaar en de film prima ondersteunt. Het verhaal... is wel een echte Giallo! En dan is er nog het indrukwekkende camerawerk. Dit is inderdaad met recht een topper in het genre.