Cose di Cosa Nostra (1971)

Ze bestonden toen nog : mafia komedies...vreemd genoeg van Steno die niet veel later het startschot zou geven voor de poliziottesco rage. Dit is echter duidelijk andere koek, een komedie van het soort dat zijn tijd al gehad had en waarvan de oorsprong tamelijk duidelijk moet worden gezocht in mafioso met Sordi.

Het scenario werd dan ook grotendeels geschreven door Fabrizi, reeds een symbool van een oudere filmwereld vol joviale goeiigheid van het soort waar de Italiaanse cinema in het vervolg van de jaren 70 niet meteen patent op zou hebben. Hijzelf hier in de rol van inspecteur die achter amateur hirman Giuffre aanzit, amateur zeg ik want deze brave automonteur kreeg van de locale Don een aanbod dat hij niet kon weigeren. Absurd gegeven allicht en wordt helaas niet meteen grappig uitgewerkt. Ligt niet aan Giuffre, die hoewel protagonist verre van de gekendste naam in de cast is : behalve Fabrizi ook nog De Sica in 1 van zijn laatste films als suicidale advocaat, Brialy als gladjakker die achter Giuffre's echtgenote Tiffin aanzit ( hier brunette ) en hier de tamelijke spitting image is van Eduard Vandewalle, voice of Ertvelde. Werkelijk een frappante gelijkenis. Randone is de Don die geliquideerd dient te worden, karakteracteur die we vooral kennen uit de Petrifilms. Verder nog een cameo voor Mario Brega, en italocult buffs zullen verheugd zijn over de aanwezigheid van de befaamde giallo kiddie mascotte, ginger Marietta Elmi.

Ironie of niet, maar de titel van de film werd later gebruikt voor het beroemde boek over rechter Falcone, nu terecht gekender. Dat liefhebbers van mafiafilms dit ondanks de veelbelovende titel niet hoeven te zien, lijkt me wel duidelijk.