Wu Hu Jiang (1974)

Seven Samurai, Cheh Chang style

Ik heb het hier al wel eens eerder gezegd, maar ik blijf een zwak hebben voor het oeuvre van Chang Cheh. Het is sowieso één van de meest bekende gezichten in de Shaw Brothers catalogus, maar het merendeel van zijn werk behoort ook simpelweg tot het beste uit diezelfde catalogus. Ik ben misschien een beetje bevooroordeeld omdat het dankzij zijn films is dat ik de productiemaatschappij verder ben gaan uitdiepen, maar ik spring toch nog altijd een tikkeltje hoger in de lucht wanneer ik een Shaw Brothers Blu-Ray/DVD vind en het is er eentje van de hand van Cheh.

En met The Savage Five wordt meteen ook weer duidelijk waarom. De liefhebber van Aziatische cinema zal ongetwijfeld ooit al wel eens Seven Samurai van Akira Kurosawa gezien hebben (of op zijn minst één van de vele afgeleiden zoals The Magnificent Seven) en het mag duidelijk zijn dat dit hersenspinsel van Cheh en Kuang Ni daar niet ver van afwijkt. Betekent dat dat we hier met een goedkope kloon zitten? Absoluut niet! De Engelstalige titel is een beetje vergezocht aangezien onze Five helden absoluut niet Savage zijn, maar daar zit dan ook juist de kracht. Geen vechters die zich onaantastbaar wanen en graag hun vechtkunsten showen, maar gewoon een stel inwoners in een klein dorpje die de komst en het bijhorende geweld van een stel bandieten niet meer kunnen aanzien. Genoeg spanning en emotie, fijn ook dat niet iedereen het overleeft, en met zijn speelduur van ongeveer 90 minuten is dit bovendien een erg lekker compact filmpje geworden. Beetje Western-achtig ook nog trouwens doordat één van de bad-guys zowaar twee pistolen aan zijn riem heeft hangen. Geeft net dat beetje extra tegengewicht ten opzichte van de gebruikelijke kungfu in dit soort films.

En de focus ligt eigenlijk zelfs niet op de kungfu zelf. Normaal gezien valt of staat dit soort films met hoe goed de good guys en de bad guys kunnen vechten en hoewel dat in The Savage Five ook wel een belangrijk element is, wordt er van de cast meer 'acteren' gevraagd dan gewoonlijk. Zo weet Chen Kuan-Tai een zekere diepgang in zijn rol van Ma Dao te brengen zonder al te veel woorden te gebruiken, is David Chiang een geweldige speelse dief en is er ook niets aan te merken op Ti Lung, Danny Lee en Wong Chung. De dynamiek tussen hen oogt enorm vlotjes ook, het zijn niet de typische broeders maar gewoon een aantal inwoners die zich tegen wil en dank terugvinden als de mannen die gaan opkomen tegen de slechteriken. Toffe slechteriken trouwens, echt zo'n bende waarvan je vanaf het eerste moment gelooft dat er niet veel goeds van kan komen. Toch ook nog even Wong Bing Bing als San Niang vermelden. Een zeldzame vrouwelijke bijrol die veel te betekenen heeft.

Een verhaal van moed en wraak, het is iets dat we al wel vaker hebben gezien. De uitwerking van Cheh is echter geweldig te noemen en eerlijk gezegd.. ik ben ook gewoon een enorme fan van dit soort verhalen waar een selecte groep het tegen een gevestigde waarde moet opnemen. De bandieten hebben op alle vlakken de overmacht en toch blijft het spannend tot op de laatste minuut met een wel erg mooie eindscène.

4*

Zeer goede SB met ongewone elementen. Een hybride van western en martial arts.
Een zeer brute misdadigersbende terroriseert een vredig dorp en verschansen zich daar met een gestolen bankkluis. Het gaat over lafheid versus moed in een dergelijke situatie. Terwijl de burgemeester een tenenkrommende lafaard is besluiten enkele jongere snaken om zich te verzetten tegen de terreur. Moed geeft kracht, moed maakt helden. Het zijn beproefde values in Shaw Bros films.
Maar dan nog zijn de "savage five"' geen professionals maar hebben ze enkel hun moed en jeugdige kracht om tegenstand te bieden wat ik echt heel bijzonder vond in deze film. Het gaat niet om sterk, sterker, sterkst. Ze zijn hier ook genoodzaakt om listen te gebruiken wat ook enkele spannende scènes oplevert. En wat Metalfist hier ook al zei, de helden komen er niet allen levend uit en dat zorgt voor een op zijn minst onwerkelijk einde, een beetje tegen de conventies van het genre in. Maar dat maakt het ook zo'n aparte film. Vond de opbouw wat lang aanslepen daarom net geen 4* maar de tweede helft was best "tense".