Dolgaya Schastlivaya Zhizn (1966)

Ook deze film is net als Ik Wandel door Moskou (waarvoor Shpalikov het scenario schreef) deze maand in Filmhuis Cavia te zien. Het is Shpalikovs enige film als regisseur, hij pleegde later zelfmoord.

Om precies te zijn; donderdag 12 en vrijdag 13 januari te zien in Filmhuis Cavia.

Russische melancholie gefilmd in de stijl van het Franse "poetische realisme" is een perfecte match. De gedoemde romantiek van Epstein, Duvivier en Carné moet de poetische ziel van de Russen toch wel hebben aangesproken, al is dit de eerste film waarin ik die stijl zo sterk terug zie komen; vooral aan het begin en het eind. De film heeft een gelaagde structuur met als centraal middelpunt een lange scene in een theater waar "de Kersentuin" van Chekhov wordt opgevoerd (ben geen kenner van het werk, maar Wikipedia verteld me dat het stuk zowel als een komedie en als tragedie gezien kan worden, wellicht heeft dit een symbolische betekenis voor de film). In de scenes voorafgaand en aansluited aan deze scene zien we een man en een vrouw die in elkaar een verwante ziel ontdekken en gedreven door hun passie voor het leven en elkaar de on/mogelijkheid van liefde verkennen. En de film wordt geopend en afgesloten met twee lange lyrische scenes met zwierig camerawerk en vervreemdend gebruik van muziek/a-synchroon geluid die de toon zetten. Er straalt plezier uit maar er hangt ook een diepe schaduw over alles heen... een mengeling van zucht naar avontuur en angst voor het onbekende misschien... de onbevangen blik van de jongeren uit "Ik Wandel door Moskou" is bij de 30-ers in deze film wat realistischer/volwassener geworden, maar je ziet dat beiden uit dezelfde pen komen. Vond het dus wederom een prettige film. Jammer dat Shpalikov maar één film heeft kunnen regisseren... hij schreef wel ook nog aan het scenario van "I am Twenty (1964)" waarvan ik de DVD binnenkort hoop binnen te krijgen; dus als scenarist was hij iig een van de beste in de Sovjet-Unie in die tijd!

Ik kom net terug van een weekje Landal Green Parks en ik twijfelde nog of ik vanavond direct weer weg zou gaan om deze fiml te bekijken, maar bij deze is het besluit vast komen te staan (en die DVD ligt voor je klaar )

Geen spijt van de lange reis (totaal 3 uur heen en weer voor krap 75 minuten film). Een wat hoog uitgevallen score die de film geheel dankt aan de fenomenale melancholische slotsequentie van vijf minuten die in toon (en eigenlijk ook in inhoud voor wat betreft de liefdesgeschiedenis) losstaat van de rest van de film. De film is zowel upbeat als downbeat op en top Russisch, dat betekent dat je wat mee moet willen gaan in het . Ik vroeg me tijdens het kijken ook af of de drie stukken Tsjechov die prominent in de film zitten ook inhoudelijk iets et zeggen hebben over de liefdesgeschiedenis, maar ik kwam er niet uit. beavis geeft ook geen uitsluitsel lees ik nu Altijd wat moeite met Tsjechov en zijn kersentuin. Duiding is welkom. Trouwens een vreemde gewoonte om tijdens de pauze van een toneelvoorstelling een uitgebreid bal/dans te gaan doen, maar soit.

dan dansen was wel geinig inderdaad, en de muziek viel ook helemaal uit de toon

Prachtige film, je zou het een variant van Brief Encounter kunnen noemen, waarbij de ontmoeting een dag later wordt bezoedeld door de ontnuchering van het weerzien. De muzikale omlijsting en cameravoering maken het bijzonder, vond met name de muziek erg goed gekozen.

Voor wie niet vies is van wat melancholie maar ook niet bang is daaruit te worden ontwaakt.