Urutora 6-Kyodai Tai Kaijû Gundan (1974)

Eerste kennismaking met Ultraman

Van tijd tot tijd zie ik wel graag zo'n monsterfilm en ik had al een aantal keer met Hanuman vs. 7 Ultraman in mijn handen gestaan. De DVD kostte echter telkens nog zo'n 10 euro en hoewel de algemene score hier op MovieMeter (3.75* met weliswaar maar 2 stemmen) en IMDB (5.4* met 60 stemmen) redelijk hoog is te noemen, vertrouwde ik het eerlijk gezegd toch niet helemaal. Groot was dan ook mijn verbazing dat ik dit gisteren opeens voor nog geen 2 euro in Mediamarkt vond. Natuurlijk meteen meegenomen en ook meteen opgezet.

Ultraman was zo'n reeks die ik al wel eens eerder had zien passeren, maar waar ik nog niets van had gezien. Dan blijkt Hanuman vs. 7 Ultraman wel een vreemde keuze te zijn om te beginnen. Het is namelijk één van de twee samenwerkingen - de andere samenwerking is Jumborg Ace & Giant - tussen Tsuburaya Productions in Japan en Chaiyo Productions in Thailand. Problemen met rechten en allerlei ander gedoe heeft echter als resultaat dat beide bedrijven het licht in elkanders ogen niet meer gunnen en ergens snap ik dat wel. Je kunt de film ruwweg onderverdelen in 2 stukken: de eerste 70 minuten zijn oeverloos Thais gezwets dat veel te lang doorloopt waarbij je het merendeel van de tijd naar dansende kindjes zit te kijken en de resterende 40 minuten krijg je eindelijk Hanuman die het tegen een aantal monsters opneemt. Je voelt echt het verschil in stijl tussen deze twee landen en Tsuburaya Productions bracht dan later ook een versie uit waar ze serieus geknipt hebben in het eerste deel van de film maar daar konden ze bij Chaiyo dan weer niet echt mee lachen.

Dit leek bij aanschaf zo'n typische gevalletje van 'hoe fouter, hoe leuker' te zijn maar dat eerste uur is dus amper door te komen. Een paar leuke dingetjes (iemand die in de zon woont, de regisseur die als voice-over fungeert, ...) maar het weegt absoluut niet op. De film wordt echter wel een stuk leuker eenmaal eindelijk de monsters (die blijkbaar allemaal nog uit een aantal andere series komen) wakker zijn geworden. Dan krijg je een soort van WCW wedstrijd waar een hoop mannen in rubberen pakken miniatuursetjes vernietigen. Sompote Sands en Shohei Tôjô geraken nooit verder dan het niveau van Power Rangers (wat logisch is aangezien die reeks eigenlijk uit fragmenten van soortgelijke series als Ultraman bestaat) maar dat is juist het leuke aan dit soort films. Best ook nog wel gruwelijk trouwens en het schijnt dat de Japanse versie ook daar wat in geknipt heeft. Zo zou de moordenaar van Koh niet meer bloederig aan zijn einde komen door Hanuman dus misschien toch best voor de Thaise versie gaan.

Ik verwachtte een soort van Godzilla-achtige taferelen en die krijg je ook, maar het komt allemaal veel te laat. Erg zonde van het enorm taaie begin, want voor de rest is dit wel erg leuk vermaak. De Ultra broertjes (die met zijn 6 zijn en vrienden zijn van Hanuman dus geen idee waar die Engelstalige titel op slaagt, zeker omdat één van de Ultra's gewoon Ultraseven heet) smaken in ieder geval wel naar meer. Toch eens op zoek gaan naar meer uit dat universum.

1.5*