El Planeta de las Mujeres Invasoras (1967)

Ze bestonden nog in Mexico anno 67 : fifties style SF pulpfilms in z-w...dit is een van de laatste voorbeelden uit het genre, heeft niets te maken op zich met de vrouwenplaneet waar ik het net over had. Het is eerder een semi-vervolg op gigantes planetarios van 2 jaar eerder, met grotendeels dezelfde cast die ook dezelfde rollen speelt , met als verschil dat Roel hier het vriendinnetje is van Guerra-Godoy de boxer, terwijl ze daarvoor nog het vriendinnetje van Murray- professor Wolf speelde.

Film is werkeljk vernietigend slecht en zelfs voor camp buffs waarschijnlijk amper uit te zitten, al worden we weer getracteerd op enkele hilarische uitschieters.

De idee van een lunapark met een vliegende schotel die ook echt een vliegende schotel blijkt te zijn is tamelijk briljant, dat moet je toegeven. De rest is minder origineel : de aliens blijken afkomstig uit de planeet van de eeuwige zon Sibylla genaamd, waar de zon de ogen verblindt en zo fel schijnt dat je er....met minirokjes moet rondhupsen zodat je nog sneller verbrandt schijnbaar ! Maar ik klaag niet...net als in GP trouwens een planeet van het peplum type, de toko wordt gerund door culticoon

Velazquez , in een dubbelrol nog wel als evil queen en als haar goede tweelingzus, die natuurlijk de aardlingen bij zal gaan staan, aardlingen die ook nog de hulp krijgen van Murray die met een raketje waarbij vergeleken die van Meliès gesophisticeerd aandoet imnmiddels ook in Sibylla is gearriveerd.

Het wordt echter met de minuut saaier in deze volstrekt incompetent geregisseerde, dikkestronttrage, bloedserieuze en volstrekt fantasieloze z-film, ook de smurfenhoofddeksels van de aliens zijn op een gegeven moment niet grappig meer. Velazquez blijft lekker en ook hilarisch serieus- ze had hier zichtbaar moeite om niet in lachen uit te barsten-, maar dat is toch te weinig om dit behalve aan de meest verdwaasde trashbuffs te kunnen aanbevelen.

Speelduur is trouwens 85 minuten.