Die Watching (1993)

Viva VHS!

Al zou je in dit geval liever de dood willen verklaren aan de magnetische cassettevreter. Nu is de huidige status van menige videorecorder ook eentje die ruikt naar mottenballen, maar toch weet het oude apparaat af en toe nog best wel eens een pareltje te slikken. Zo eentje die nooit op wat voor schijf dan ook zal verschijnen. Simpelweg omdat geld de markt bepaalt.

Je mag hopen dat dit verschrikkelijke werkje het licht van de laser-lens nooit heeft mogen aanschouwen. Kortom dus nooit op DVD is uitgebracht. Dit is namelijk rommel van de onderste plank. Hij die hier zijn goedkeuring aan heeft gegeven zou niet langer werkzaam mogen zijn in de filmindustrie. Dit zogenaamd spannend bedoelde werkje is niet alleen lelijk geschoten, er wordt ook benedenmaats in geacteerd.

Daarnaast is het vooral de uitvoering en het tergend langzame tempo waarin het script wordt ontvouwen, dat de tenen krom doet trekken. Na een kwartier begint het angstzweet uit te breken. Dan ontstaat namelijk het besef dat je nog maar op 1/6e van de speelduur zit. Een constatering die eigenlijk zou moeten leiden tot het gretig indrukken van de ejectknop. Zo diep dat de afstandsbediening ervan moet zuchten.

Wie enigszins sadomasochistisch is ingesteld of anderzijds het spoor bijster is blijft volhouden. En misschien wel hopen tegen beter weten in. Het mannelijke sekssymbool uit de jaren 80, Chet Atkins, had beter op zijn onbewoonde eiland uit The Blue Lagoon kunnen blijven. Naakt ronddartelen met Brooke Shields is nu eenmaal een zinniger tijdverdrijf dan in deze prul verschijnen.

Slecht.