Drift (2013)

Drift

Een Australisch drama. Ik moet heel eerlijk bekennen dat ik volgens mij nog geen enkele film uit dat land heb gezien. Een debuut voor mij. Niet alleen voor mij, maar ook voor Ben Nott hier op MM. Ik had best veel zin in deze film. Echter geen goede ondertitels kunnen bemachtigen dus moest het wel zonder. Één positief punt: Australiërs zijn te verstaan zonder ondertiteling

Drift begint sterk. De zwart-wit opening maakte mij even bang, maar de twee kinderen zetten een goede basis neer. Het daarop volgende verhaal is gewoontjes. Leuk om naar te kijken maar niet super sterk uitgewerkt. Het verhaal over de schulden volgt zich ietwat snel op. Het criminele leven van Jimmy is zeer snel voorbij en er wordt met name geconcentreerd op de surfwinkel en het surfen zelf. Desalniettemin is het vermakelijk. Een leuk, maar gewoon einde geeft een vrolijke sfeer. Met een voldaan en cliché gevoel wordt afgesloten.

Myles Pollard is een gewone stevige factor in de film. Toch had ik een paar momenten dat hij een beetje moeite had om zijn emoties te uiten. Af en toe een tikkeltje irritant, maar over het algemeen een fijne prestatie. Zijn overmoedigheid en volharding zijn geven gecombineerde gevoelens bij mij. Af en toe lichtelijk vervelend.

Xavier Samuel speelt een stuk luchtiger en meer onbevangen. Als het jongere broertje weet hij leuk over te komen. Ook hij speelt stevig in deze film. Een continue prestatie. Hij weet echter minder emotie over te brengen via het scherm, wat in een drama toch wel een must is.

Sam Worthington speelt ook wisselvallig. Op de meeste momenten weet hij te plezieren. Lesley-Ann Brandt is gewoontjes. Van Robyn Malcolm had ik meer verwacht. Zij had veel beter moeten overtuigen en er veel meer emotie in moeten leggen. Ze deed het te simpel.

Drift ziet er werkelijk schitterend uit. Een lust voor het oog. Met enkel de golfen waar de nadruk op is gelegd weet de film zich op dat punt goed te manifesteren. De focus ligt er dik op en dat is prettig. Het is visueel prettig en niet te druk. De surfers maken het plaatje op de golven natuurlijk mooi compleet.

Uiteindelijk is dit een prettige drama om te kijken, maar zeker geen hoogvlieger. De zoektocht naar de klapper van 2013 gaat nog even door...

3*

Dit australische soap/drama over twee broers die een surf gear winkel openen langs de kust speelt zich af in het begin van de jaren '70, en je weet onmiddellijk ook waarom surf en hippies nooit van elkaar los gezien worden. Wie hippie zegt, zegt verder ook drugs, wat in een eerder overtollig subplot aan bod komt. Met knipoog naar Sam Worthington voor het neerpoten van de ultieme nomadische hippie met zijn busje in psychedelische kleuren. Het verhaal is wat rommelig en springt snel heen en weer, wat de dramatische laag (de financiële problemen ) en meevoelendheid met de personages niet genoeg naar boven laat komen.
Positieve punten : leuke zwart-wit intro, de surfbeelden zijn vaak indrukwekkend (FX of archiefbeelden of beiden?) en Drift is voorzien van een vette soundtrack, en dat is genieten.