Hou Me Vast - De Dijk (2011)

Nieuw leven.

Eindelijk eens een documentaire over de meest sympathieke, maar ook onderschatte band van Nederland: De Dijk. Gewone jongens die destijds de looks van Vrienten & co ontbeerden en meer als harde werkers overkwamen dan als geraffineerde gimmicks in het kielzog van Doe Maar. Ook zij braken door in de vruchtbare jaren '80. Dat beeld bleek ook te kloppen, want het is hard werken wil je het zo lang volhouden. Huub van der Lubbe staat soms onbeholpen op het podium en kan misschien niet zingen als een Borsato, het is evengoed allemaal zoveel echter en oprecht. Daarnaast is hij een fenomenaal tekstdichter. Een van de allerbeste in ons land. Een gemiste kans is het dan ook dat dit onderwerp vrijwel volledig achterwege blijft. Vooral omdat hij het duidelijkst spreekt middels zijn teksten. Hij lijkt hier aan te zijn gekomen op een breekpunt en 'Hou Me Vast' lijkt welhaast een boodschap aan de rest van het muzikale gezelschap.

Een prater ben ik niet, zingt de zanger. Het geldt voor de gehele band. Een groep vrienden die niet veel verder praat dan de muziek, maar desondanks onlosmakelijk met elkaar is verbonden in zoveel meer. Tekenend voor het zwijgzame gezelschap dat zulke mooie liedjes maakt, is de zanger zijn afscheid. Hij wil er al tijden mee stoppen, zo sijpelt door alles heen. Wanneer de band op het punt staat om een optreden te gaan doen met soullegende Solomon Burke, weigert de frontman hierbij op het podium aanwezig te zijn. Hij voelt zich overbodig. De jongens geven hem een welgemeende aai over de bol en dat was het dan. Gewoon meedoen Huub! Hoe goed hij ook een tekst kan overbrengen, zijn gedachten blijven ietwat raadselachtig. Al lijkt hij de enige te zijn die de achterkant van zijn tong best wil laten zien. Hij laat zich paaien omdat hij weet dat het anders nooit meer zoals vroeger zal zijn.

Raes heeft een momentopname geschoten terwijl de band een volledige documentaire heeft verdiend. Toch levert deze keuze een uitstekende film op. Doorspekt met goede muziek is dit een intiem kijkje in de keuken van een vriendenclub, die bijna tot niets anders meer in staat lijkt dan musiceren. De rest wordt in elk geval voor het gemak maar buiten de deur gelaten. Daarom is het ook niet vreemd dat Huub van der Lubbe subtiel maar overduidelijk twijfelt. Hij ziet zichzelf al staan voor het denkbeeldige kruispunt. Omdat de periode van filmen ten tijde van het project met de beroemde andere zanger was, had de regisseuse waarschijnlijk bijna het einde van De Dijk in beeld gebracht. Het lijkt er namelijk op dat de laatste adem van Burke de band nieuw leven heeft ingeblazen. Hoe gek en naar dat ook klinkt.

Zeer goed.

De DVD bevat als extra's een aantal verwijderde scènes en de videoclip 'Hold on Tight'. Met dank aan A-film voor het recensie-exemplaar.

In 2011 bestaat De Dijk 30 jaar en op aandringen van manager Jantien Keunen proberen de bandleden een manier te bedenken om dit jubileum luister bij te zetten. Het antwoord komt uit onverwachte hoek: Solomon Burke, een icoon van de soulmuziek en een idool van de bandleden, heeft hun muziek gehoord en wil graag met hun samenwerken. Deze documentaire legt vast hoe de samenwerking tussen De Dijk en Solomon Burke tot stand komt, maar ook hoe liedjes voor het nieuwste album tot stand komen. En de samenhang in de band wordt op de proef gesteld wanneer frontman en tekstschrijver Huub van der Lubbe voor het eerst sinds de oprichting van de band hardop de vraag stelt hoe lang de band nog door moet kunnen gaan. Raes krijgt meer drama dan ze had verwacht en dat komt dit portret van één van Nederlands meest populaire en succesvolle band alleen maar ten goede. De titel verwijst naar een liedje waarvan Solomon Burke een vertaalde versie op komt nemen.