The Puppet Monster Massacre (2010)

Jammer!

Niet omdat het resultaat vervelend is, wel omdat er met een beetje extra moeite een veel betere film ingezeten had. Het is bewonderenswaardig hoeveel hooi Mills op z'n eigen vork neemt, maar sommige zaken kan je toch beter aan professionelere mensen uitbesteden.

De film is een soort van Muppets meets Grindouse. Een erg leuke combinatie van jolige poppetjes die bloederig uiteengereten worden. Visueel mag dit filmpje er zeker zijn. Mooie combinatie van poppenwerk met CG af en toe erg leuke visuele trucjes en sterk/effectief camerawerk. Design van het monster is ook gewoon erg gaaf en grappig.

Het grootste probleem zit in de voice acting, die uitermate zwak en amateuristisch overkomt. Da's een aardig groot probleem, want naast een ode aan de horror van weleer probeert deze film ook te slagen als comedy, want door de zwakke deliveries en matige grapjes compleet in het water valt.

Wanneer de film liefdevol de draak steekt met horrorclichés is het genieten, vooral omdat Mills zich verder ook niet stoort aan wat onfunctioneel poppennaakt en genoeg rode smurrie. De komische dialogen en monologen tussendoor halen echter het tempo wat uit de film, wat toch erg jammer is.

Maar verder wel een erg leuk en uniek project. Wel duidelijk dat het het halve levenswerk is van één persoon, maar op de meeste vlakken verrassend professioneel. Jammer dat Mills uiteindelijk één steekje laat vallen.

3.5*

Epic win.

Hoewel er, zoals hierboven al wordt aangegeven, best wat mis is met deze poppen onslaught, is het toch echt een bewonderenswaardig werkje geworden. In het begin wat onwennig, mede door de zwakke voice acting voor met name de sullige protagonist. Maar zodra er meerdere en vooral gekkere figuren voor de dag komen is het raak.

Het duurt even voordat je eraan gewend bent, maar er worden genoeg leuke visuele trucjes, grapjes en ook zeker geinige gore uit de kast getrokken om het een 70 minuten durende achtbaanrit van te maken. Heerlijk hoe het zo cheesy blijft met die maffe personages en compleet eigen look. Het is de wijze waarop het is neergezet dat het nog verkoopbaar is, ze komen er dus absoluut mee weg om oude schijt in wat stoffen te wikkelen.

Aanrader voor de horrorliefhebber die eens iets anders wilt zien. Klein budget, groot plezier!

Tony's Cinema Trash: Puppet Monster Massacre (2010) - tonypulp.blogspot.com

Volslagen achterlijk.

Bizar hoge cijfers eigenlijk voor een film waarin ik maar weinig ambitie proef. Uiteraard moet je ergens beginnen als regisseur, maar als ik dit zo zie denk ik dat er niet meer dan 100 euro aan is gespendeerd. 100 euro voor de popjes dan, want verder ontbreekt het deze film aan vrijwel alles.

Vooraf dacht ik eigenlijk dat dit een korte, lollige film zou worden waarin we veel liefde voor praktische effecten te zien kregen. Daarin zat ik verkeerd, want vrijwel alle bloedspetters komen uit de computer, net als de omgevingen overigens. Opvallend veel geanimeerde achtergronden en bewegingen, wat deze film in geen enkele manier ten goede komt.

Het begint eigenlijk al direct bij de stemmenacteurs, want die zijn allemaal stuk voor stuk brak. Dialogen worden achterlijk en soms ronduit beschamend uitgesproken en lijnen lijken regelmatig geïmproviseerd te zijn. Dat is geen probleem, maar wel als de crew duidelijk geen idee heeft hoe ze de minuten op moeten vullen. (La la la, oh that's a stone!).

Verder is er zowel qua horror als komedie erg weinig te beleven. Veel reacties rond het internet zien wat in de horrorkant, maar ik zie oprecht helemaal niks. Saaie, veilige horror en een leuk verhaal die volledig om zeep wordt geholpen door de brakke aanpak. Het concept met popjes in een House on Haunted Hill-achtige setting lijkt gaaf, maar hier wordt het haastig en veilig uitgewerkt, waardoor het eindresultaat nogal droevig is.

Het grappige is misschien dat de film geen poppennaakt en grove grapjes schuwt, dat is dan ook het enige wat ik kan bedenken dat ik leuk vond. De poppen zien er goedkoop uit, de designs oerlelijk, de geanimeerde achtergronden bedroevend en de dialogen cringey. Als je dit allemaal bij elkaar optelt kom ik toch echt wel tot de conclusie dat dit 1 van de slechtste films is die ik ooit heb gezien.

Misschien dat anderen de passie ontdekken, maar ik zie hier een nogal simpel, afgeraffeld en levenloos project in. Amateuristisch op allerlei manieren, bedroevend op bijna elk element. Eigenlijk gewoon pijnlijk om uit te zitten. Vooraf had ik er nog wel zin in, maar na de 5de minuut gaf ik de hoop eigenlijk al op. Wat de film nog eventueel had kunnen redden waren wat praktische effecten, maar wie dat verwacht zal ook bedrogen uitkomen.