I Didn't Come Here to Die (2011)

Website (incl. trailer).

I Didn't Come Here to Die Gets the Tugg Treatment | Shock Till You Drop - shocktillyoudrop.com

YouTube - I Didn't Come Here To Die Trailer (2013)

Onverwachte samenloop van omstandigheden...

Wow, dit zag ik niet echt aankomen. Ik dacht dat ik hier te maken had met een standaard horror en de daarbij behorende clichés over een groep jongeren die in het bos gaan en in de problemen komen, maar wat ik heb mogen aanschouwen pakte echt totaal anders uit.

Weliswaar is het een simpel verhaaltje over een aantal jongeren die zo elk zijn/haar redenen heeft om vrijwilligerswerk te gaan doen in de bossen voor een jaar. De film wordt lekker rustig opgebouwd met de nodige grappen en grollen, gedurende de film krijg je wat achtergrondverhaal over de verscheidene personages. Tot er na een halfuur een nare wending plaatsvindt dat gevolg heeft op de rest van de film, namelijk Miranda die per ongeluk tegen een tak aanloopt en zo haar oog eruit steekt.
Hierna volgen er eigenlijk alleen maar gestoorde situaties waarin de personages per ongeluk de dood vinden. Een IMDB gebruiker schreef dat het op een soort van Tucker and Dale vs Evil (2010) lijkt, alleen dan zonder Tucker en Dale. Hier kan ik me prima in vinden.
Wat ik juist zo verfrissend aan deze film vind is dat de basis gelegd wordt op het psychologische karakter, hoe zou je in zo een situatie reageren? Het is dan ook sterk te noemen dat er geen gebruik wordt gemaakt van de zoveelste naamloze onbekende killer, teveel gebruikte zombies enz.

Er wordt zeker niet geschroomd om de gore goed in beeld te brengen, de make-up effecten zien er dan ook erg goed uit. Met name zeer goed te zien tijdens het ongeluk met de kettingzaag.

Wat ik al helemaal niet verwachtte was het degelijke acteerwerk van de veelal onbekende acteurs. Elke acteur zet zijn rol geloofwaardig neer en door de onverwachte samenloop van omstandigheden in de film is het te prijzen waarop ze vanuit het niets een andere kant van hun personage laten zien. Vooral Niko Red Star als Chris wordt opeens een zeer geflipt personage.

En om al helemaal de visuele effecten niet te vergeten. Qua vormgeving ziet de film er uit als een goedkoop jaren '80 filmpje door de vele filters die er gebruikt worden. Dit komt zeer goed over, ook de manier waarop soms het beeld vanuit het niets ging flikkeren en zwart-wit werd. Alsof je naar een videoband aan het kijken bent.

Al met al een zeer geslaagde horror met een goede sfeer en door de korte speelduur kijkt het erg lekker weg.

Dikke 4,0 sterren.

Ik ben benieuwd....dit lijkt me wel wat.

"Volunteer Work Can Be A Killer" ... " !!!

Heerlijk genre-film !!! Heerlijk om inderdaad de samenloop van omstandigheden te

mogen volgen en te aanschouwen ! De make-up effecten zijn mooi gedaan en kwamen

verzorgd over ! Het hele sfeertje tijdens de film is constant aanwezig !

De film kent een opbouw met hier en daar enkele 'stevige' pieken !

De film voelde aan als een ouderwetse 'grindhouse' productie met de filters en strepen die

gebruikt werden !!!

Genoten ..., zeker en vast !

Fijne tip van Shinobi. De fake-Grindhouse is een geliefd stijltje van mij waar steeds meer indie films zich aan wagen tegenwoordig. Doet qua look vooral denken aan If a Tree Falls (2010) maar zo kan ik er nog tig opnoemen (o.a de Noorse exploitation wave). I Didn't Come Here To Die verrast echter door het innovatieve plot en de solide prestaties van de cast. Aanrader!

Ongelofelijk dat deze film me bijna was ontschoten, maar gelukkig kwam Shinobi met de tip. Het verhaal spreekt me namelijk zeer aan en het is inderdaad fris dat er eens geen dertien-in-een-dozijn kwaadaardig horroraftreksel aan de basis staat van de sterfgevallen. Maar gewoon een erg ongelukkige samenloop van omstandigheden. Doet inderdaad denken aan Tucker & Dale, maar ook Final Destination schoot me even door het hoofd.

Het is wel even door het eerste half uur heen worstelen, want heel erg interessant zijn de vrijwilligers niet. Drie meisjes, drie jongens, mooi in evenwicht voor wat gekleffebef en onderlinge irritaties. Zodra het eerste incident zijn intrede doet neemt de film gelukkig aan vaart toe. De onvoorspelbaarheid van de natuur en de personages is vermakelijk. Het leukste is nog dat er niks nep is aan de film, en het allemaal zo in het echt zou kunnen gebeuren (behalve de hallucinatie misschien dan). Daarbij maken de vrijwilligers geen moment verkeerde keuzes en worden clichés omzeild. En dat is knap. Extra thumbs up voor het lichaam van Emmy Robbin en het acteerwerk van Red Star.

Het opvallendste aan de film is de erg goede make-up. Behoorlijk realistisch en het zorgt meteen voor het overtuigendste en pijnlijkste kettingzaag-moment dat ik in een horrorfilm heb mogen aanschouwen. En dan ook nog los proberen te trekken... yuk. Het broeierige Grindhouse-sfeertje komt de film ten goede, gecombineerd met een camera die vaak dicht op de huid zit en een sterke score.

I Didn't Come Here to Die is niet alleen een vette titel met bijpassende poster, het is ook nog eens verbonden aan een zeer goede indiefilm die grote producties de loef afsteekt. Verrassend sterk!

Ook hier dienen de lovende commentaren met een flinke korrel zout genomen te worden, vrees ik. I Didn’t Come Here To Die film is een throwback naar de extreme lowbudgethorror uit de zeventiger en tachtiger jaren waarin een stel jonge kampeerders één voor één van de bühne verdwijnt wegens een opeenstapeling van incidenten. De tongue-in-cheek humor waarmee deze incidenten gebracht worden werkt aanvankelijk behoorlijk, maar wanneer het script na verloop van tijd teveel willekeurigheden vertoont, is de pret ver te zoeken. Het had bijvoorbeeld veel amusanter geweest als elk individu zichzelf om zeep zou helpen door een onnozel arbeidsongeval zoals in die scène met de kettingzaag, dan heb je meteen een origineel uitgangspunt voor een splatterkomedie. Nu is het zo’n beetje vis noch vlees, met enkele leuke momenten, maar in zijn geheel te wisselvallig en vaak uit de lucht gegrepen. De regisseur kiest bewust voor een audiovisuele stijl die aanleunt bij de ’70 en ’80 exploitation, waarvan de soundtrack nog het meest in positieve zin opvalt. De beelden daarentegen ogen flets en onderbelicht en ook de storingslijnen die sporadisch over het beeld dansen bieden nauwelijks een meerwaarde. Naarmate de ontknoping nadert wordt de film zelfs saai. De sequentie met die sheriff is bijvoorbeeld compleet overbodig. Het allerlaatste shot is dan weer erg geinig en misschien wel het beste wat deze prent te bieden heeft, tenminste, als je de tieten van Emmy Robbin even buiten beschouwing laat.

Pfoe.

Derderangs filmpje waarvan ik de hype (nu ja) absoluut niet begrijp. Zal wel met het beperkte aantal stemmen te maken hebben en ik ben in ieder geval blij dat Halcyon zich ook een paar keer afgevraagd heeft waarom dit nu zo geweldig zou moeten zijn.

Sullivan had maar wat graag in de jaren '70 geleefd, had hij z'n eigen Texas Chainsaw kunnen maken. Nu moet hij het doen met een digitale camera en een paar flauwe filtertjes. Vooral dat donkere cirkelfadeje kwam me al snel de oren uit. Camerawerk is ook niet om aan te zien. Slordig en rusteloos, zonder dat het sfeervol is.

Acteerwerk is ook écht te dramatisch voor woorden. Heb me de hele film afgevraagd hoe humoristisch het nu allemaal bedoeld is. Zal wel kolder zijn, maar het acteerwerk is gewoon zo enorm droog en statisch dat je er het raden naar hebt. Rest wel een eerste half uur zonder horror en met wat belachelijk drama waar je je moet doorheen worstelen. Niet dat het daarna beter wordt, maar dan gutst er in ieder geval af en toe wat bloed over het scherm.

Qua gore is er eigenlijk maar één scene de moeite. de rest is wel degelijk gedaan maar weinig opvallend. Zo heel veel gebeurt er uiteindelijk ook niet en warmlopen voor een moord met een bijl of schup ... tja.

Mnee, erg amateuristisch allemaal. Uit de hand gelopen vriendenprojectje geleid door een regisseur die absoluut niet genoeg in z'n mars heeft om er wat van te maken.

1.0*

"Een mooie buiging voor de make-up artiesten".

Voor een low-budget horrorfilm is 'I Didn't Come Here to Die (2011)' prima te doen.

Het acteerwerk is belabberd, but who gives a shit, de ongelukken en de make-up

effecten maken een hoop goed.

Kortom kan ik mijn medegebruikers melden dat ik een fijne filmervaring achter

de rug heb.

3 solide sterren van mijn kant voor 'I Didn't Come Here to Die (2011)'.

Een gruwelijke film in '80-/ B-film stijl en dan kan het er inderdaad amateuristisch uitziet.

Die acteurs vond ik ook wel acceptabel. Erg vermakelijk en de ongelukjes worden grof in beeld gebracht. Prima gerne-filmpje.

De tagline op de poster vermeld; "One of the best horror film debuts since Sam Raimi unleashed 'The Evil Dead' upon the world"

Euh nou nee, niet echt! Wat een slechte reclameslogan! Het komt simpel genoeg niet eens in de buurt. Hoewel de film wel charmant en het ​​hart op de goede plaats heeft, mist het inventiviteit. De fake-Grindhouse-filters zijn ook in 2011, niet echt nieuw meer. Al past deze gekozen exploitatiestijl nog wel bij het lage-budget. Echter je moet bijna 40 minuten wachten voordat er een paar gore scènes en een korte blik op de borsten van Emmy Robbin zijn te zien. Ook het script was onevenwichtig. Het kwam op mij over alsof ze een leuk idee hadden (uit Tucker & Dale) maar dat de koek algauw op was en ze niet wisten hoe ze het verder moesten uitwerken. Zodoende krijgen we ook een verhaaltje over dat het land gedoneerd was door de ouders van een dood meisje maar was daarom het stuk land vervloekt of was het toch allemaal het lot? Geen idee, en na het einde krijgen we eerst nog als anticlimax een heel relaas van een agent. Door al dat gepraat, werd het voor mij algauw een middelmatig filmpje!

Voor mij mag er gerust comedy als genre bij deze film (nou op imdb staat er dus wel comedy). Dat het misschien origineel is en niet meteen dat is wat je ervan verwacht, betekent evenwel niet dat dit meteen als een goede film moet worden beschouwd. Op het ongelukje met de kettingzaag na zijn de kills niet erg memorabel noch inventief te noemen. Ik juich low budget, amateurisme en indie horrors toe. Als het bedoeld was om te lachen kan ik het begrijpen, maar als ik de film moet beoordelen op serieuze horror (hetgeen volgens mij wel de bedoeling was of toch niet want het is blijkbaar toch comedy), is het gewoon prul. Ach ja dan heb ik het nog niet over de voorspelbaarheid gehad. Uiteindelijk is het gewoon het 10 kleine negertjes concept met weinig ballen aan het lijf als we dat (mooie) koppel van Emmy Robbin buiten beschouwing laten. Leuk geprobeerd die 70s stijl maar je kan er niet omheen dat het duidelijk 40 jaar later is gemaakt.