Sexy Cat (1973)

Er bestaan er niet zo veel van : crossovers tussen fumetti en gialli...deze poogt er een te zijn, al heeft de film dan geen groovy fumettostijl en beperkt de invloed ervan zich tot het optreden van de eponieme anti- heldin : een in Diaboliksuit gehulde blonde ( al lijkt de poster een ginger te suggereren, wat misschien beter zou zijn geweest ) stoeipoes met Zorrolap voor de ogen. Hobby : slashen.

De giallo invloed spreekt verder voor zich en hoewel niet eens een co- productie is de film opzichtig door de Italiaanse gialli beinvloed, zoals we bij de eerste moord reeds kunnen zien : een strot wordt afgesneden in close up door de gloved sexy cat. Waarna het red herring spelletje kan beginnen terwijl de slashings vrolijk doorgaan.

Behalve een fumetto en giallo eerbetoon ook een soort neo noir : held van dienst Cobos is namelijk PI Mike Cash, uiteraard een cynische vrouwenmagneet die het met practisch alle verdachten/ aanstaande slachtoffers aanlegt. Maar misschien origineler dan deze genretributen is de wazig modern aandoende meta/ tongue in cheek insteek, toen nog niet gebruikelijk in dit soort films en geset goeddeels in een sleazy B showbusiness wereldje: de slachtoffers en wie weet de dader zijn immers betrokken bij de productie van een teeveeserie, en wel de tv verfilming van ...de avonturen van sexy cat.

Zoals gezegd raakt Cobos/ Cash hierbij betrokken via ene Graham, die de oorspronkelijke schepper van de sexy blondine zou zijn. Helaas is hij het eerste slachtoffer van de tot leven gewekte anti- heldin die zijn strot afsnijdt. Wat volgt is een nogal eentonige slasher waarin hetzelfde procédé tig keer wordt herhaald : Cash babbelt wat met verdachte/ betrokkene, vertrekt, sexy cat bezoekt vervolgens dezelfde lieden en slasht ze, Cash wordt de hoofdverdachte maar gelukkig arresteren de flikken hem nooit, waarna hij het volgende aanstaande slachtoffer kan spreken enz. enz.

De slashings zelf dan : de eerste hebben we reeds gememoreerd maar duurt te kort, er is ook nog een hele belachelijke kill met een slangetje van misschien 20 cm , we hebben een plastic zak die over een kop wordt getrokken, op het eind hebben we een pletwals en een harpoen. Edoch : leukste slashing was natuurlijk die met de "clawfingers " , beetje pre Freddy met zelfs wat vintage gore via een oogbal. Ging vrij lang door, en was verder niets om je voor te schamen in de giallocanon, hoewel natuurlijk niet zo stijlvol als de gekendste klassieken. De finale op het autokerkhof was ook wel ok.

Toch is deze prent hooguit matig te noemen als geheel: zoals we reeds zeiden is de opbouw monotoon en fantasieloos. Ook misten de Spanjolen toen regisseurs met de nodige visuele flair, en werden ze daarbij nog gehinderd door censuur. Sleaze- behalve wat lingeriemomenten- hoeft u hier dus niet te verwachten. Het grootste probleem echter : deze whodunnit slasher heeft een dader die zich onbedoeld als zodanig manifesteert wanneer we diegene voor het eerst in beeld zien. Ik bedoel: wie een beetje thuis is in het genre begrijpt intuitief meteen dat dit de maniak moet zijn, omdat diens introductie anders volstrekt zinloos ware. Wat je noemt onhandig.

Film wordt al evenmin geholpen door een A cast : behalve Cobos- ook niet meteen een superster- vooral no names, de chicks dienden in Hispanohorrorpulp doorgaans als first victim. En dat niet zonder reden.

De score kon niet eens in de schaduw staan van de Italiaanse modellen.

Dit alles gezegd hebbende : de prent is nog steeds slechts te zien in bescheten kwaliteit, een zeshonderdstehands VHS ( rip ) met bezopen dubbing. Ik zoek echt als een mongool naar iets beters, zonder succes tot nog toe. Hopelijk heeft u meer geluk.

Tot dan blijft dit vehikel van Tabernero ( die jullie kennen van cannibal terror...) een curiosum voor completisten, als is dit zeker niet het slechtste wat het genre heeft voortgebracht.

Ach ik heb weinig toe te voegen aan bovenstaand. (alhwl) Het is een a-typische giallo die dan ook niet Italiaans overkomt (de J&B floreert door afwezigheid) maar eerder Amerikaans. Denk aan die gedateerde superhelden tv crap van weleer: 'tadadada Batman'-stijl. Misschien is deze film later nog '''gereboot'''' door Kill Bill. Anyway, het gaat over de superheldin sexy cat (het Spaanse antwoord op Catwoman), die is uit de strip gekropen met a-willekeurige slachtoffers allo giallo op het menu.

Aanvankelijk was me niet duidelijk of de film onbedoeld komisch was, of juist bedoeld komisch. Maar het is erg komisch!! (En soms ook echt onbedoeld. Bijvoorbeeld het losgeld van 1000000 dollars in briefjes van 5). Of let op super heldinnen-modeltekenklas. De patholoog met zonnebril... erg geestig allemaal, gezien je humor. De domme inspecteur en zijn makker private eye Cash als 3e rangs Connery, zijn ook best hilarisch. De dubs zijn nog intelligenter dan de dialogen. Er zit btw geen enkele monoloog in de film... die je dan wel weer vaak ziet in de Italo flicks.

Pippo merkte al op dat het niet pluis is in showbusiness... een vacant wereldje van oppervlakkig esthetiek. Maar dan denk ik toch eerder aan films vanaf Black/Blood Lace tot Eyes of Laura Mars/ Maniac waarin al die gasten gewoon dood moeten. Deze film legt niet heel gericht de vinger op die zere plek. Maar dat kan ook komen door de afgrijselijke kringloopwinkel-look van de gehele film.

Sleaze? Nou beetje broodnodig bloot zit er wel in. De asociale negerin (ik benoem zoals bedoeld) ging als enige frontaal mondo topless terwijl de anderen nog een beetje bedekt bleven in van die koddige niemendalletjes die masculiene mannen zo kunnen waarderen. Het outfit van de Afrikaanse in de kroeg was ook tamelijk ongedwongen. Zo zitten ze niet meer in de bar. Moet ik zeggen dat de mode d. d.ook best kort is.

Kills: zowel dom als leuk. De slechtste kill is inderdaad die slang die na een uitputtende jacht gaat luieren in een doos brusselse chocolaatjes. De slashing claws is ook prima. Maar dat domme mokkels sterven door een plastiek zak? Ongelooflijk! Her en der wat blood 'n' gore. Cool einde een showdown op autokerkhof met vette machines.

Leuk hoor.

Vermakelijk filmpje met wat gekke knipoogjes. Qua genres is het ook vanalles wat. Beetje vreemd, maar wel lekker.