Niemand Kent Mij (2011)

Sterke documentaire over de gevallen golden boy van het Nederlandse wielrennen. Thomas Dekker heeft nog altijd iets van die vedette in zich, maar Geertjan Lassche laat ook een getroebleerde jongeman zien met een onzekere toekomst. Echt veel leren we niet over de wielrenner Dekker, maar over de mens des te meer.

Als cinema is Niemand Kent Mij wat mij betreft beperkt en dus blijft een écht hoge score uit. Toch ruim 3,5* voor dit intrigerende portret van een jong talent dat de hemel werd ingeprezen, maar even snel weer naar beneden tuimelt na een positieve dopingplas. Knap vooral hoe dit persoonlijke en intieme relaas de meedogenloosheid van de wielerwereld aan de kaak stelt.

Dames en heren, pak uw rode viltstift en zet een kruis over de carrière van Thomas Dekker, het begenadigde talent van weleer. Wie verwacht een hypergemotiveerde, door revanche-gevoelens gedreven topsporter aan het werk te zien komt bedrogen uit. Dekker draait om de boel heen, is alleen maar arroganter geworden, heeft veel te veel geld omhanden, toont vrijwel geen zelfkritiek, weet zich omringt door mensen die ja en amen knikken en komt bepaald niet professioneel over. Heel de wereld heeft het verkeerd gedaan, en Thomas Dekker is het slachtoffer.

Echt veel boeiend beeldmateriaal levert het eigenlijk ook niet op, zeker niet als je beseft dat Lassche anderhalf jaar met Dekker is opgetrokken. Wat gesprekjes in het schone Lucca, korte interviews met enkele familieleden en fans en dan weer door naar de volgende test, waar Dekker steevast te zwaar aan begint en deze dus niet haalt. Als zijn hand in puin ligt moet hij besmuikt toegeven op een feestje door een raam te zijn gevallen; het is een mooi verhaal voor Oh Oh Cherso, maar niet voor een wielervedette. Ik hoop dat ik mijn voorspelling van de eerste zin over een aantal jaar in mag slikken, maar deze docu geeft weinig hoop. Ontluisterend.

2*.

Mijn imago is niet mijn identiteit

zegt wielrenner Thomas Dekker op het begin van deze goeie documentaire, maar dat wordt eigenlijk niet bewezen hier. Een intiem en persoonlijk document over zijn dagelijkse leven tijdens de schorsing en waarbij het zeker wel aangrijpend is om te zien wat zoiets met een profsporter doet. Maar uiteindelijk is hij ook de enige die daar schuld aan heeft. Zeker wel boeiend, maar iets te minimalistisch als volledige documentaire.

Verder is het uiteraard wel een slimme zet om deze docu en het boek net voor het einde van zijn schorsing uit te brengen, om zichzelf zo weer in de spotlight te krijgen.

Echt terugkomen na een dopingschorsing hebben de laatste jaren maar weinig renners gekund. Buiten een renner die in zijn land zoveel invloed heeft dat niemand hem een strobreed in de weg zal leggen (Vinokourov) zijn dat vaak renners die heel erg de confrontatie aangaan met zichzelf en in elk geval de indruk geven schoon schip te hebben gemaakt (Basso en Millar bijvoorbeeld0. Dekker lijkt niet zover gekomen te zijn. Zit teveel in een slachtofferrol en er ontbreekt iemand in zijn leven die hem heel duidelijk richting geeft en snoeihard aanpakt. De ideale combinatie voor een topsporter (geestelijk dan) is een combinatie van discipline, egoisme en nuchterheid en bij Dekker zijn die karaktereigenschappen niet in evenwicht. Hij kwam op door een niet te ontkennen enorm talent, maar ging ten onder aan dat karakterprobleem.

Hoewel ik hoop dat ik ongelijk heb, had ik al nooit echt het gevoel dat hij hard terug zou komen en dat is door deze documentaire niet veranderd. Het gekke is dat Dekker zich blootgeeft in het niet blootgeven.

Als film geen meesterwerk en echt de diepte in gaat het nooit. Vootral omdat de filmmaker nogal lang met de film bezig was valt het resultaat soms een beetje tegen. Iets teveel interviews en iets te weinig gewoon veelzeggende beelden. Desalnietemin geeft het bij vlagen wel een pijnlijk beeld van waar Dekker nu staat.

Ik hoop oprecht dat hij alles en iedereen gaat verbazen, dat wel.

3.0*

Het leven van een topsporter, een wielrenner deze keer.

De gehele docu is gevuld met Thomas en zijn sport. Verder kwam ik niet heel veel te weten over hem, evt. hobby's, familie, vrienden, omgeving, etc. Maar goed, zijn leven zal slechts die kleine cirkel omvatten: zijn leven, lichaam en geest gefocust op het ene doel.

Het aspect van de doping in de sport en de enorme prestatiedruk op de sporter vond ik wel interessant.

Ik vind Thomas een mooi mens en ik vind het te begrijpen dat hij niet aan álle sullige persvragen tegemoetkomt en de boot afhoudt. Het is toch vreselijk om publiekelijk bezit te zijn en al dat gezeur aan te moeten horen? Ik noem dat geen arrogantie. Er zijn grenzen en die dienen gerespecteerd te worden als iemand ze aangeeft.

Vraag je maar eens af of je qua psychische druk en lichamelijke inspanning met hem wilt ruilen.

Denk 't niet.

Verbazingwekkend dat Garmin meneer nog een contract heeft aangeboden; klaarblijkelijk is dit documentaire portret van een (destijds) beloftevolle renner óf niet bij ze bekend óf weigeren ze het te kijken óf denken ze hem te redden van een zeer mogelijke terugval. Dat de ploegleider van Garmin op dit moment ook veelvuldig genoemd wordt als grote meneer in de dopingwereld, doet het ergste vermoeden.

Het moge duidelijk zijn, dopingzondaar Thomas Dekker speelt nog steeds geen open boek (zelfs niet richting familie en ex-vriendin), en maakt de meest rare beslissingen en bokkesprongen. Schitterend psychologisch voer wat schreeuwt om een vervolg. Living to the extreme, dat is Thomas Dekker, in alles. Begrijpelijk, ja. Sympathie-opwekkend, verre van.

De documentaire is te kort en schept te veel vragen/onduidelijkheden. Te veel taboes in wielerland helaas, en dat maakt Dekker wel duidelijk. Mooi huis overigens, zeker een hypotheekje bij de Rabobank (of is het een gift, zodat ie z'n bek houdt...).