South Riding (2011)

Meer dan uitstekende Britse miniserie met als opmerking dat de eerste twee afleveringen erg goed waren maar de laatste ietsje minder omdat ze na mijn idee alles te snel wilden afraffelen.

Dit ging even anders dan verwacht! Van wat ik wist van het verhaal - ongetrouwde vrouw komt op school werken in klein plaatsje en doet met haar wilde ideeën de gemoederen hoog oplopen - had ik een veel knussere miniserie verwacht, meer à la Cranford. Ondanks de kleurrijke hoofdpersoon is de setting opvallend sober. De Eerste Wereldoorlog heeft diepe wonden achtergelaten, ook in dit uithoekje van Engeland, en de Depressie heeft verwoestende effecten op alle lagen van de bevolking. Niks knus en kneuterig, de sloppenwijken zijn vooral akelig en uitzichtloos, en iedereen met invloed lijkt nog in de negentiende eeuw te zijn blijven hangen.

In deze setting komt Sarah Bunting terecht, en het is maar goed dat ze zo'n doorzettingsvermogen heeft. Natuurlijk krijgt ze de nodige tegenwerking, zoals van de stijfkoppige Mr. Carne, maar gelukkig boekt ze ook vooruitgang. Echter gaat het verhaal dan alsnog niet zoals ik verwacht had. Het duistere geheim van Mr. Carne is iets duisterder dan ik dacht: niet zozeer dat hij een krankzinnige vrouw heeft, maar dat hij daar persoonlijk meer verantwoordelijk voor is dan iemand weet. Geen wonder dat hij daar nog steeds meer worstelt, wel verwondert het me dat een soort van catharsis uitblijft. Zo kent het verhaal wel meer onverwachte wendingen, die mij soms wat vreemd aandoen. Mr. Carne is écht dood. Midge kiest er toch echt voor om bij de grootouders te gaan wonen die nooit iets van haar hebben willen weten. Ze zijn niet zozeer ongeloofwaardig als wel onverwacht. Misschien dat het een en ander beter had uitgepakt als er in de derde aflevering iets meer tijd voor was genomen.

South Riding volgt niet de typische paadjes van het kostuumdrama. Dat zal ook wel niet de bedoeling geweest zijn, het weinige dat ik over het boek en de schrijfster weet in aanmerking genomen. Kostuums, locaties en sfeer zijn weliswaar heel belangrijk (en ook goed verzorgd, evenals het acteerwerk trouwens) maar uiteindelijk is South Riding een tamelijk serieus verhaal dat, voor mij althans, niet altijd bevredigend is maar zeker indruk maakt.