Mahoro Ekimae Tada Benriken (2011)

Aparte mix.

Begint toch echt wel erg luchtig. Droogkomisch op z'n Japans, met twee halve lummels die een beetje rondhangen, ook wel wat werk verrichten en zo blijkbaar kunnen rondkomen. Matsuda is sterk, maar ook z'n tegenspeler doet het meer dan behoorlijk.

Halverwege draait de film dan richting drama. Klassiek zou je zeggen, maar deze Mahoro Ekimae Tada Benriken draait wel érg bruusk. Het droogkomische verdwijnt zo'n beetje volledig en met het tweede uur wordt een volwaardig drama opgebouwd. Vond ik tijdens de switch wel een beetje jammer, maar het stuk gaat zo lang door dat het drama tegen het einde aan ook wel z'n gewicht in de schaal legt. Het kan dus wel.

Verder ook veel sterke bijrolletjes, met Kishibe, Suzuki Matsuo, Suzuki, Omori en uiteraard Nagase. Da's toch een fijn acteurslijstje. Toch heeft Tatsushi Ômori het moeilijk de kwaliteit van z'n eerste film te evenaren. Z'n latere werk is altijd wel de moeite, maar mist steeds dat beetje wat het écht speciaal zou maken.

Maar fijn tussendoortje, dat zeker. Best aparte opbouw, meestal hou ik er niet zo van maar hier werkt het wel.

3.5*

Vond dit zeker wel meer dan een tussendoortje, maar ben dan ook dol op dit soort films. Wat een heerlijke cast ook, met als hoogtepunt toch wel weer Suzuki Matsuo, wat is hij ontzettend geestig. Matsuda doet vaak ongeveer hetzelfde, maar dat werkt perfect voor deze rol. Zeer memorabel karakter zet hij hier neer. De andere Ômori's die ik zag waren volbloed drama's, maar humor gaat hem blijkbaar ook goed af. Maar zoals gezegd neemt het drama wel de overhand na een tijdje en die combinatie maakt de film ook tot een topper voor mij. Op een gegeven moment steeg het cijfer steeds iets verder tot bijna 4.5*. Ook zo ontzettend fijn dat Ômori 35mm in stand houdt. De liefde voor filmmaken spat van het scherm af. En het vervolg staat ook al klaar.