Museo del Horror (1964)

Er bestaan er aardig wat van : house of wax rip-offs...al was die met Price ook al niet origineel, dacht ik. Deze Mexicaanse productie voegde er een whodunnit gegeven aan toe, alsmede wat vleugjes Hammer gotiek en zelfs wat Italiaanse invloeden, het wassen beelden museum althans deed me meer denken aan LDDMDP dan aan house of wax.

Als whodunnit werkt het overigens totaal niet, al hebben we de keuze uit 3 potentiële monsters die in hun vrije tijd des avonds jonge grietjes ontvoeren, daarbij meer geinspireerd door the phantom of the opera dan door HOW, dacht ik. Die 3 zijn Aleman als een gesjeesde, manke ex- jeune premier die in een oud theater een wassen beelden museum heeft ingericht met portretten van de gekendste heldinnen uit de theatergeschiedenis, mad doctor Cordero die gruwelijke experimenten uitvoert met pas opgegraven lijken, en de onvermijdelijke taxidermist, een slecht ingevulde rol van Lopez Moctezuma.

De eerste 2 dingen ook naar de hand van de schone Silvia-Conde, de verplichte romantiek daarmee verzorgend. Nogmaals : het raadspelletje is niet echt gesophisticeerd en de clou ligt voor de hand, ondanks wat gestrooi met curarepijltjes die her en der slachtoffers maken.

Narratief is het tamelijk zwak, derivatief alsmede repetetief maar de ontvoeringsscènes in de eeuwige Hammer mist zijn wel sfeervol, de setting in het theater en de finale ook wel ok, en de grietjes gillen er lekker op los. Maar....onbedoelde hoogtepunten waren de dames die - echt waar- hun lachen niet konden inhouden toen ze op het punt stonden door het monster te worden getrracteerd op...een monster facial met stijfsel ! Ja, dat riep ook bij hen bepaalde associaties op, stelletje deugnieten.

De beste scène was overigens de nachtmerrie van Condé, maar die bestond dan weer grotendeels uit stock footage.

Niet heel slecht, duurt bovendien nog geen 80 minuten , maar slechts voor de diehard oubollige griezelfans. Helaas bevat de DVD wel geen anderstalige onderschriften.