Tomie: Anrimiteddo (2011)

Leuk!

Nooit een geweldig grote Tomie-fan geweest, en zag het ook eigenlijk niet zo zitten met Iguchi achter het stuur. Toch niet het type film waar hij bekend voor is, eerder het type film waar hij zich met z'n Sushivriendjes tegen verzet heeft (less is more).

Al moet gezegd dat Tomie wel een beetje tussen beide werelden inzweeft, en Iguchi blijkt zich ook perfect te redden hier. Ook zeker in het wat meer suspense-rijke begin, had ik niet verwacht. Hoe verder de film vordert hoe weirder het allemaal wordt, en dan schakelt iemand als Iguchi natuurlijk heel makkelijk.

Vlot en lollig horrortje, met aardig wat memorabele beelden en scenes. Acteerwerk is niet al te best, maar de film ziet er verder oké uit en bevat genoeg toffe ideetjes om z'n korte speelduur aangenaam vol te maken.

Leuke verrassing dus, al is deze waarschijnlijk nog steeds wat té weird voor het grote publiek. Toch is het wel mijn favoriete Tomie.

3.5*

Idiote vervolg van alle tomie films.

De plot begint simpel, maar voor degene die niet van de serie gehoord hebben is het helemaal afteraden. (Ik moest op een gegeven moment de manga lezen om het te begrijpen)

Het eerste deel was nog beter, dan dit rare - lachwekkende - prutswerk.

Ik zou akb48 maar de schuld geven, aangezien één van hun er in deze film zitten.

Miu Nakamura maakt wel een geweldige Tomie veder, maar veder blijft MIki Sakai de geweldigste Tomie.

1,0*

Een stuk minder geslaagd dan de andere Iguchi's die ik tot op heden gezien heb. Vooral omdat de film niet goed de middenweg weet te vinden tussen horror en de normale gekkigheid die Iguchi meestal maakt. Het begin, wanneer de zus net terug is vind ik namelijk best creepy, vooral door de griezeligheid van de actrice die Tomie speelt.
Daarna komt er steeds meer gekkigheid bij, met o.a. een puist die uitgroeit tot een hoofd en een meisje die vermoord word door meerdere kleine tongen die samengespannen zijn tot een soort enorme penis.
Verder gaat Iguchi op het einde met de special fx wel heel erg over-the-top. Hier had meer in gezeten als Iguchi wat duidelijker een lijn had getrokken in de stijl van de film.