Le Spie Uccidono in Silenzio (1966)

Hun bestaan was reeds aangetoond : eurospies met Lang Jeffries...dit is er weer eentje, en niet de beste zou ik zeggen. Vreemd, want Caiano - een genrecinema omnivoor- was toch niet de allerslechtste regisseur waar hij mee samenwerkte. Helaas besloten de makers hier echter dat het tijd werd voor een 1 op 1 Bond imitatie, waarvoor de middelen niet toereikend waren. Het resultaat is dan ook nog sillier dan bij de meeste Bond all out spoofs die indertijd vervaardigd werden.

Het betreft hier een Eurospy van het fantastische/ SF type met de onvermijdelijke mad scientist villain die dictator van de wereld wil worden, zich echter genoopt ziet daartoe eerst de intellectuele elite van de mensheid te liquideren en zodoende de concurrentie uit te schakelen. Whatever. Deze liquidaties worden zoals gezegd uitgevoerd door willoze ( metaforische , voor de duidelijkheid ) zombies, door de villain ingespoten met een door hemzelf ontwikkelde superdrug.

Er is slechts 1 mens die hem kan tegenhouden: Mike Brown/ Dunn/ Drumm * , vertolkt door Jeffries, in dienst van her majesty uiteraard. Dat doet Jeffries dan ook zoals u begrijpt met succes en spannend is het allemaal niet. Charismatisch is Jeffries al evenmin als ingenieus : hij beperkt zich tot kloppartijen en een enkele shoot out.

De setting waartegen hij zijn routine heroics mag volbrengen is al evenmin opmerkelijk te noemen : Libanon, meer bepaald Beirut. Caiano heeft echter weinig oog voor de locaties en maakt er geen meerwaarde van, de chase op het eind had hij net zo goed even buiten de studio's in Madrid of Rome kunnen schieten, net als de rest.

Gadgets ontbreken niet, maar worden slechts gebruikt door de villains, ze zijn zo afgezaagd als mogelijk overigens: men denke aan de überstoffige death ray die de villain heeft ontwikkeld en die we in actie zien op het eind, waar we natuurlijk in het verplichte SF lab verzeild zijn geraakt. Al even afgezaagd was de hersenspoeling meets druginjectie in dat lab, wel iets leuker door de op art decors

Inhoudelijk weet u nu wel waar u aan toe bent, rest nog de rolverdeling met uiteraard de spygirls. Eerst de villain: de immer betrouwbare Bosic als Rachid, oliemiljardair, overjarige playboy en allout nut. Hij doet zijn best. De goodies hebben behalve Jeffries geen Monepenny, M of Q, wel een onwaarschijnlijke buddy van de held in de hoedanigheid van Bodalo ( paellaschurk normaliter ). En de babes ? Wel, geen Lee of Neri maar wel een zwartharige Erika Blanc als de evil spygirl en secretaresse van Bosic, en Danieli als de good girl die vreemd genoeg pas tegen het eind wordt geintroduceerd. Als emensiperende factor is er nog een mulattin, die echter evil en naamloos blijft...niet voor politiek gevoelige kijkertjes dus.

Beste aan de film ongetwijfeld de score, niet uitzonderlijk voor het genre natuurlijk. Op en top sixties, loungy, groovy, jazzy, cool. Te goed voor de film.

U kunt het allemaal zelf zien en horen dankzij de VHS versies, volgens mij is hier ook een Hollandse VHS van, klopt dat ? Niet wegflikkeren al is hij waardeloos, want een DVD is er officieel bij mijn weten niet. Ik wil wel jullie stemmen zien !

*: zoals gebruikelijk heeft de held verschillende namen al naar gelang de gedubde versies, red.