Au Plus près du Paradis (2002)

Tamelijk saaie film met weinig verloop en/of verrassingen. De moeder-dochter relatie van Fanette met haar dochter is interessanter dan haar relatie met mannen maar wordt niet uitgewerkt. Hurt speelt een bijzonder plat personage waarvan je niet begrijpt en waarvan ook niet duidelijk wordt gemaakt wat de hoofdpersoon in hem ziet. Geen enkele reden om deze film te gaan bekijken.

De scene in de bar waar de daar inmiddels 59 jaar oude Catherine Deneuve (wat is leeftijd ) tussen de benen wordt gegrepen is zeer maar dan ook zeer sexy in een verder vrij onbeduidende film.

Triest commentaar.

Waarom? Ga de film maar kijken die scene is echt prachtig vooral de gelaats uitdrukking van Catherine is echt super!

Ik bedoel dit niet plat maar een hulde aan een vrouw die met bijna 60 nog steeds super sexy is.

Aardig voortkabbelend filmpje.

Vond wel Vénus Beauté (Institut) stukken beter.

Dit was me te veel heulen met de Amerikanen

Eigenlijk 2, 78 *

Vermakelijk filmpje die naar mijn mening een beetje zwak begint en goed eindigd.

De personages en de verwikkelingen zijn realistisch en zijn nergens geforceerd.

Ik vond het meer een speelfilm dan een romantische komedie wat op de hoes staat.

Geen onaardige film, maar hij is nogal rommelig van opzet. Scenes lijken vrij willekeurig aan elkaar geplakt en eindigen vaak abrupt. De muziek is - vooral in het begin - zeer storend aanwezig en vaak niet-passend bij de scene.

Wat paft die Catherine trouwens een hoop sigaretten weg in deze film

Ter afwisseling leuk om weer eens wat oudere mensen in een romantische komedie te zien. Al is dat romantische en komische wel vrij licht. Oppervlakkige film die op zo'n manier gemaakt is dat het eind gemakkelijk te halen is. Al vond ik dat eind juist warrig. Van dvd gezien dus tikkie terug om nog eens te kijken hoe het nou zit, maar de scene in het Empire State Building blijft door al die mensen toch vrij vaag.

Catherina Deneuve speelt goed als een door carriere gedreven vrouw die daardoor weinig innerlijke rust kent. William Hurt vind ik wat minder, al gaat het als onthaaste tegenpool nog wel. Luchtig voortkabbelende film met soms geinige scenes. Die bioscoopscenes in ieder geval met bijvoorbeeld dat meisje, wat films al niet voor gevoelens teweeg kunnen brengen. 4.0

Lekker acteerwerk prima fim

If you can't be with the one you love, love the one you're with

Het is onvoorstelbaar tegen wat voor een tempo Catherine Deneuve de laatste jaren films is aan het maken. Je moet de Fransen dan ook één ding nageven en dat is ze hun klassieke acteurs/actrices niet laten vallen eens ze wat ouder zijn. Au Plus près du Paradis is ondertussen wel alweer zo'n dikke 10 jaar oud maar blijkt ook niet zo erg bekend te zijn. Nog geen 30 stemmen hier op MovieMeter en ik ben de DVD ook maar puur toevallig eens tegengekomen onder de Engelstalige titel Nearest to Heaven.

Een titel die is afgeleidt uit een quote uit de film An Affair to Remember die veelvuldig wordt bekeken door Fanette. Dit zijn dan ook de meer interessante scènes uit deze voor de rest nogal makke film waarvan het eerste deel veruit het beste is. Fanette wordt belaagd door talloze mannen die haar allemaal de hunne willen maken en moet ondertussen ook nog eens de relatie met een ietwat afstandelijke dochter op het juiste pad houden. Ik wist dat de score van de film vrij laag lag en ik begreep eerlijk gezegd niet goed waarom maar eenmaal de setting verandert naar New York, zakt de film in als een kaartenhuis. Wat Fanette in godsnaam in Matt ziet is mij een compleet raadsel waardoor het romantische aspect van de film compleet ten onder gaat. Komisch is het daarbovenop al zeker niet, staat wel op de DVD aangegeven maar gelukkig is MovieMeter hier correcter in, waardoor je het gevoel krijgt dat regisseuse Tonie Marshall zelf niet goed weet welke richting ze uit wilt gaan. Een enkele scène voelt misplaatst aan (ik vraag me af of er überhaupt een vrouw zou vallen voor Matt's aanpak in het café) waardoor het geheel er niet aantrekkelijker op wordt.

Wie wel nog altijd even aantrekkelijk als altijd is, is Catherine Deneuve. In 2002 al de gezegende leeftijd van 59 jaar maar nog altijd een sex-appeal van hier tot in Tokio. Er zijn dan ook maar weinig actrices die er in zouden slagen om Fanette op een geloofwaardige manier neer te zetten maar Deneuve geraakt er perfect mee weg. Iets wat niet gezegd kan worden van William Hurt die hier compleet niet past. Gewoonweg geen chemie met Deneuve, iets wat toch echt wel noodzakelijk is in dit soort films, en dat is zonde. De rest van de bijrollen stellen ook niet veel voor omdat je echt compleet naar Deneuve wordt getrokken.

De score van 2* lijkt zelfs wat te veel maar het is puur vanwege Deneuve dat ik dat er aan kwijt wil. Ze is vaak gecast als een ice-queen maar speelt hier een hopeloze romanticus die zo verzot is op An Affair to Remember dat ze zelf haar droomprins op het Empire State Building wilt ontmoeten. Een beetje een atypische rol maar wel leuk om eens gezien te hebben als Deneuve fan.

2*

Prima film met een weergaloze Deneuve en een prachtige rol voor Hurt.

Vreemd dat deze zo weinig sterren scoort op MM.

Van mij een welverdiende 3☆