The Day (2011)

Post apocalyptische pudding. Een gure wind, kille kleuren, barre omstandigheden en verlopen koppen die proberen te ontkomen aan een onvermijdelijk lot. Deprimerend dus en soms wat aan de artificiële kant, maar vooruit, het staat. Weinig dat snel wordt prijs gegeven en dan is de eerste helft met nul voorkennis redelijk goed door te komen. De scène met de bel is intens en het heeft ook z'n bikkelharde momenten, maar eens duidelijk is wat er aan de hand is, heeft het z'n beste kruit verschoten. Hier en daar nog een leuk shotje, maar echt boeiend is anders.

Geen verkeerde cast, maar de personages zijn niet sterk genoeg om de plotmanoeuvres van enige kracht te voorzien en met name de eerste aanvalsgolf gaat behoorlijk de mist in. Gefröbel in het donker, het is nog net geen hoorspel. De score gaat ook onderuit bij de actie. In het daglicht wordt het er niet eens zo gek veel overzichtelijker op, maar daar zit tenminste nog wat bloederig venijn in. Idem voor een confrontatie met een meisje dat er op zichzelf best mag zijn. Al met al blijft het helaas een te schrale vertoning om een blijvende indruk achter te laten.

Dreigende dag.

Een horrorklassieker als Night of the Living Dead zal The Day wel niet worden, maar die titel schiet wel menigmaal door het hoofd. Dat heeft veel te maken met de setting, maar ook met het feit dat na de intro vrijwel alle kleur is weggedraaid. Alsof je naar een zwart-wit film kijkt. Ook andere post-apocalyptische griezelfilms als Stakeland en The Road dringen zich op aan de kijker. We drukken films nu eenmaal graag in hokjes. De vergelijkingen gaan in dit geval overigens niet geheel mank. Alle eerder genoemde titels hebben als gemene deler dat ze op zijn minst redelijk of goed zijn. Zo ook The Day. Want hoe simpel het script ook is, de spanning druipt er vanaf. Dat heeft mede te maken met de rustige, bijna soapachtige opbouw. Dreiging alom, maar hoe of wat?

Als eenmaal de hel losbreekt en het mysterie - ondersteund door een surroundmix die de niet altijd zichtbare vijand kracht bijzet - verdwijnt, verandert de film van toon. Het thrillergenre wordt verruild voor actie en de sfeer wordt duisterder terwijl de stand van zaken helderder wordt. De kijker wordt op de hoogte gesteld van wat er nu eigenlijk gaande is, als het tipje van de sluier op gewelddadige wijze wordt opgelicht. De suspense maakt plaats voor een hoop doorsnee actie, die gered wordt door het voorgaande en de onvoorspelbaarheid van volgorde van het slachtvee. Het CGI-bloed spettert lustig in het rond, maar de onderlinge spanning tussen de hoofdpersonen houdt het geheel voldoende draaiende. En zo kan The Day best alle vergelijkingen aan.

Goed.

Met dank aan Splendid Film voor het recensie-exemplaar.

Een redelijk drama/horror/sf/thriller film...

Geen spannend verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Horror is mijn type niet...

Perfect mooi HD kwaliteit, echter zwart en wit...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital)...

Je valt midden in een verhaal en krijgt ook geen antwoorden op wat er nou aan de hand is. Daar het mystery gedeelte. Ze zwerven wat rond zonder doel lijkt het en dan komt er een vechtpartij rond een huis en dat is het. Special effects zijn slecht. En het genre horror is ook van toepassing.

Eigenlijk best een aardige actiefilm waarvan het verhaal wist te boeien (had qua uitwerking wel iets weg van "Night of the Living Dead", maar in deze film draait het niet om Zombies) en er gedurende het verhaal ook altijd een heerlijk broeierig en spannend (zo vond ik de sirene wel ijzingwekkend) sfeertje was. Sowieso zat het wel goed met de uitvoering. Ook zit er meer dan genoeg actie in welke geregeld best hard is. Helaas zijn de meeste actiescènes wel vrij donker opgenomen waardoor het niet altijd even goed te zien is. Overigens is alles in deze film vrij donker en meen je te maken te hebben met een zwart/wit film, maar dat is echter niet het geval want soms zit er iets van kleur in. De cast is niet hoogstaand maar voor een film als deze, deden ze het gewoon prima. Met name Ashley Bell als de taaie en harde Mary kon me wel bekoren. Al met best een verrassend goed tussendoortje met ook een sterk einde (best grof en kind onvriendelijk ).

P.S. die Shannyn Sossamon mocht er best wezen.

I fear for all the souls and pieces of shit that try and get into this house tonight.

Ik hou wel van apocalyptische en post-apocalyptische films. Het uitzichtloze, de deprimerende landschappen en grijze tinten, de strijd die de overlevenden moeten voeren tegen een of andere dreigende situatie. In het verleden zijn er legio films die hierover gaan : Mad Max, The Day After, Terminator Saga (op een bepaalde manier toch), Waterworld, The Day after tomorrow, I am legend, The book of Eli, The Divide, Dredd, Monsters,Oblivion en zelfs Wall-E. Allen bevatten ze een beeld van een verwoeste of door rampspoed bedreigde aarde waarop een enkeling of een groep rondzwerft.

“The Day” had een schitterend begin. De flashback waarin we zien hoe Adam zijn familie verliest nadat ze worden afgesleept door … euh … iemand. En dan dat schitterend beeld van de vijf primitief bewapende in lompen geklede overlevenden die hun weg voortzetten op zoek naar voedsel en een veilig onderkomen. Ze zijn op de vlucht voor … euh … die anderen weer en hebben twee bokalen met zaadjes in, die ze ergens willen gaan planten. Sla me dood waarom dit voor hun belangrijk is in deze situatie. Dit bijna stilistisch fragment met donker grijze tinten in een verwoest en desolaat landschap maakte me nieuwsgierig en benieuwd naar het vervolg.

Het grootste minpunt doorheen de hele film is dat je je zit af te vragen wat er nu eigenlijk aan de hand is. Wat heeft ervoor gezorgd dat de mensheid in deze situatie terecht is gekomen ? Een atoomaanval ? Een wereldwijde pandemie? Een buitenaardse inval? De zon gedeeltelijk weggeblazen door een komeet? Je hebt er geen flauw idee over en wacht vertwijfelt op enige toelichting. Het had geen halve film moeten duren, deze uitleg, maar een paar flitsen puur als ondersteunende info zodanig dat je je een beeld kan vormen over de ontstane situatie. Dat er bloeddorstige bendes rondzwerven op zoek naar vers menselijk vlees besef je wel naarmate de film vordert. Maar zijn dit gemuteerde zombies ? Of is de aarde zodanig chemische besmet dat het telen van voedsel een probleem is waardoor er een voedseltekort is ? Of zijn het gewoon agressieve overlevenden die zich verenigd hebben in een soort “clan” ? Het is en blijft tot op het einde onduidelijk.

Het hele verhaal speelt zich dus eigenlijk voornamelijk af in het alleenstaand huis waar ze onderdak in vinden. Naderhand blijkt dit een val te zijn waar de naar menselijk vlees zoekende clans op af komen. Enkele meesterlijke fragmenten krijgen we hier voorgeschoteld. Maar ook enkele irriterende feiten die zich hier voordoen. Het moment waarop het alarm afgaat is het meest enerverende en zenuwslopende in de gehele film. Het geheim dat Mary met zich meedraagt en het moment waarop dit ontdekt wordt is onthutsend. De reactie van Adam hierop is vreselijk realistisch en pijnlijk in beeld gebracht. De belegering en de uiteindelijk climax in de vorm van een bloedige confrontatie is niet meer dan een duplicaat van wat we in de betere zombiefilms te zien krijgen. Maar wel lekker heftig in beeld gebracht. Het einde is dan weer verrassend en schokkend. Een kortstondig niet te voorspellen moment. De storende elementen waren : waarom flikkert iemand dat alarm niet van de muur of knalt het aan diggelen, zo opletten met de munitie maar toch 5 kogels verprutsen aan 2 in de kelder gevallen individuen die daar onmogelijk uit konden, de miraculeuze genezingen van Mary haar aangezicht na enkele vernietigende vuistslagen en neusbrekende klappen.

De vijf leden acteerden niet slecht, maar kwamen zelden overtuigend over. Vooral Shannon (Shannyn Sossamon) was hemeltergend vervelend, ondanks dat het zo'n knappe verschijning is. De enige twee die een behoorlijke rol speelden waren Rick en Mary. De eerste die echt als een leidersfiguur overkwam en Mary die het instinct had van een roofdier en er alles voor overhad om te overleven en wraak te nemen. Als het een apocalyptische film is, wordt het de gewoonte om dan Michael Eklund op te trommelen. Hij heeft er dan wel de perfecte figuur,gelaatstrekken en uitdrukking voor om een geschift personage neer te zetten. Recent speelde hij ook een gelijkaardige rol als labiel persoon in een post-apocalyptische situatie in "The Divide". Deze laatste film vond ik iets beter, meer psychotisch en traumatiserend claustrofobisch. Deze "The Day" voelt speciaal aan, had wel iets, maakte gebruik van toepasselijke sombere tinten, maar miste dat beetje extra om het indrukwekkend te maken. En ik haat het als ik op het einde nog altijd niet weet waar het in godsnaam over ging.
2,5*

Erg stilistische film en door dat het ook in grauwe kleuren te presenteren weet the Day ondanks een duidelijk laag budget toch erg goed over te komen in het post apocalyptische genre. De gore is trouwens ook een behoorlijke verassing.

Qua verhaal en acteerwerk allemaal niet erg bijzonder, maar het wordt wel sfeervol in beeld gebracht en de relatief korte speelduur maken deze simpele, maar stilistische film wel makkelijk uit te zitten.

3,0*

Potentie genoeg, maar Aarniokoski weet het behoorlijk te verprutsen. De coole sfeer door de mooie cinematografie wordt volledig om zeep geholpen door de film in de tweede helft in het donker te laten afspelen. Ontzettend zonde, want juist de grijsfilters maakten de film zo mooi. Van enige vorm van desolatie of post-apocalysme was geen sprake meer..

De cast is aardig, al springt er niemand uit. Eklund heeft de potentie en vooral de kop voor een veel grotere en stoerdere rol maar die is hem helaas niet gegund.

De actie is leuk, af en toe lekker grof, maar zoals gezegd is veel hiervan helaas veel te donker.

2,0*

Sfeer is goed, personages helaas weinig uitgediept. De film voelt daardoor aan als een lege huls, met een raar gedeelte van de film in het donker waarin juist veel actie zit. Je ziet er maar weinig van op deze manier. Verder een fijne desolate sfeer (mede dankzij het kleurarme filter), er had zoveel meer in gezeten. Mislukte kruising tussen The Road (2009) en serie The Walking Dead...

Post-apocalyptische overlevingsnacht.

Vijf mensen banen zich een weg door grauwgrijze landschappen op wat een lange overlevingstocht lijkt te worden. Niet veel later blijken ze een leegstaand huis als voorlopig – en willens nillens gedurende een langere periode – onderkomen te benutten. Een plek waar onfraaie taferelen zullen plaatsvinden en waar alle kaarten zullen worden blootgelegd.

De hoofdrollen worden ingevuld door op het eerste zicht een zootje ongeregeld en de acteurs zoeken evenzeer een weg naar hun personage als naar de plek waar ze naartoe strompelen. Echter handhaaft Michael Eklund zijn spel - zoals steeds - goed, maar krijgt hij veel te weinig ruimte en zodoende is een naamsvermelding hier van weinig betekenis.

Met alweer een setting die eenzaamheid en constante dreiging uitstraalt, is de trend van het einde der tijden nog lang niet aan zijn einde toe. Met THE WALKING DEAD (en spin-off op komst), DOOMSDAY, BLINDNESS, THE ROAD e.d. lijken we in de ban van de destructie van de natuur en mensheid. Vele filmmakers grijpen deze kans om de bijl en machete boven te halen. Een kleine minderheid countert dit door met sterke psychologische diepgang te werken waarbij de afdaling naar de diepe krochten van de (zieke) geest wordt bestudeerd. Aarniokoski koos met THE DAY voor de eerste aanpak. Met het gevolg een klein anderhalf uur vermaak moeizaam benut te hebben.

Degelijke film die zich in een post apocalyptische wereld afspeelt en waarin een kleine groep mensen in leven probeert te blijven. Film begint compleet to the point, aangezien je midden in de overlevingstocht zit en de groep met allerlei wapens rondloopt. Nadeel is dat de groep al snel bij een verlaten woning aankomt, waar vrijwel de gehele film zich afspeelt. De verrassingen in het huis en de daaropvolgende bestorming zijn een interessant pluspunt en dit gegeven zorgt voor een aantal flink brute actiescènes. De film is spannend tegelijkertijd en weet met de invulling van de cast degelijke personages neer te zetten. De daarbij behorende sfeer is sterk en de grauwe kleurenfilter geeft ook net dat extra beetje sfeer.

Middelmatig werkje over een apocalyptische wereld waarin vijf jongeren zich in een landhuis moeten verschansen tegen kwaadwillende indringers. Redelijk spel van de cast en hier en daar best spannend, maar het voortdurend grijze kleurschema en de opzichtige cgi-effecten zorgen nu niet bepaald voor visueel spektakel. Iets meer uitleg had ook geen kwaad gekund. Gelukkig beschikt de film wel over een intense climax en hebben de laatste paar scenes nog een paar (on)aangename verrassingen voor de kijker in petto.