Lotus (2011)

Veel meer van verwacht.

Gelijk was al duidelijk waar Pascale de mist mee in kon gaan: de lange stiltes. Die werden keer op keer, elke scene gebruikt. Soms kunnen de stiltes perfect passen in een scene. Pascale had vaak de verkeerde momenten....

Het acteerwerk was verrasend teleursetelend. Een paar steken er met kop en schouders bovenuit, vooral Jack Wouterse en Gerogina doen het verrassend goed. Andere zijn toch echt een pak softer en saaier om naar te kijken.

De verhalen, of eigenlijk meer de concepten van de verhalen, waren helemaal niet slecht. Alleen Pascale heeft het een beetje te open gelaten. Veel scenes zijn saai, best langdradig en voelen een beetje lanterfanterig aan. Een paar mooie shots vallen zeker op, en naar het einde toe werd de spanning beter, maar niet genoeg om de hele prent te redden. Ik was telerugesteld, hier had iets veel mooiers uit kunnen komen.

* 2,0

Een regelrechte verschrikking. De slechtste film van Hollandse bodem die ik gezien heb. Zelfs 'de Eetclub' was beter te pruimen. De film probeert een soort van mozaïekvertelling er op na te houden, maar zakt verschrikkelijk door het ijs.

Pascale Simons heeft waarschijnlijk geprobeerd een Nederlandse 'Magnolia' te creëren. We volgen diverse personen, elk met een eigen probleem waar men mee worstelt. Wat opvalt in de film zijn de vele stiltes. Nu kan dat goed uitpakken in een drama maar geen enkel moment is zo'n stilte effectief. Sterker nog, eerder lachwekkend.

Tel daarbij op weer een stel drama-acteurs en het hele plaatje is compleet. De grootste verrassing was Georgina Verbaan, die als enige nog iets deed wat met acteren te maken heeft.

Ook de stad Rotterdam wordt wel aardig in beeld gebracht, vooral 's nachts. Verder is er geen positief woord meer over de film te vertellen. Saai, ondoordacht, slecht acteerwerk, eigenlijk belachelijk dat dit in een bioscoop heeft mogen draaien.

Snel vergeten..

Meer dan redelijke mozaïekvertelling die beter uitgewerkt kon worden om zo de vele vragen na de film te kunnen beantwoorden eigenlijk was er nog genoeg stof om er een tv-serie van te maken ondanks dit gegeven toch een voldoende.

Best aardige mozaïekfilm van de talentvolle Pascale Simons met zeer goede acteerprestaties van vooral Gaite Jansen, Raymond Thiry, Monique Hendrickx en Jack Wouterse. De karakters in de film zijn soms heel herkenbaar en de treurige hartverscheurende scenes geven genoeg stof tot nadenken. Daar komt bij dat de prachtige sfeerbeelden van de wereldstad Rotterdam zeer herkenbaar zijn.Het is wel verfrissend vind ik dat er voor Rotterdam is gekozen en niet weer voor die andere stad. Pascale Simons heeft zeker geen slecht werk geleverd, maar er had denk ik wel meer ingezeten. Bepaalde zaken hadden beter uitgewerkt kunnen worden en aan het einde van de film blijf je als kijker toch met vragen zitten.

Ik weet niet zo goed wat ik van deze film moet vinden!! De Cast is redelijk, acteerwerk matig en lang niet van iedere acteur even goed.

De film is treurig en depresief waarbij je wel letterlijk een naar onderbuik gevoel krijgt. Alles gaat van kwaad tot erger en als je denkt dat het niet erger kan....jawel hoor!!! Dan komt de overtreffende trap.

Wat mij trouwens wel opviel is de matte reactie op de kermis...no comment hier verder over. Maar voor de mensen de film gezien hebben zullen het wel begrijpen wat ik bedoel.

De soundtrack pas ook tevens goed in het geheel....treurig maar wel goed gekozen.

De film heeft mij (ondanks de heftige verhalen) toch niet echt kunnen raken.

Van mij een 2,5*

Lotus, een soort van Nederlandse Magnolia. Plaats van handeling is niet L.A. maar Rotterdam, de samenhang tussen alle verschillende personages is dan weer wat onduidelijker. Ook nog een muzikaal intermezzo zo tegen het eind, soms een zelfde cameravoering, maar verder in vrijwel alles net van mindere kwaliteit. En ja, zowel de Magnolia als de Lotus zijn een veelkleurige bloem. Nou, als het nog niet duidelijk is.

We krijgen flarden van enkele verhalen van gewone mensen die op een klein keerpunt in hun leven staan, anoniem in de grote stad. Daar kan Rotterdam zich overigens voor lenen, maar dat wordt in het geheel niet gedaan. Zoals Tokyo dat wel deed in pakweg Lost in Translation. Dus is dit een film over de stad? Neen zeg ik; enkel over haar inwoners. Inwoners die dan weer geen Rotterdams spreken. Ergens jammer nu Rotterdam zo duidelijk de locatie is met veel locals, maar ergens ben ik er ook blij om omdat ik het een lelijk accent vind.

Absoluut pluspunt is het acteerwerk over de hele breedte. Of het nu een prima Chris Zegers is, een uitstekende Verbaan, een altijd vermakelijke Jack Woutersen, werkelijk iedereen kom echt en oprecht over. Geen overdreven gebaren of constante emoties. Nee, in plaats daarvan krijgen we naturelle personen. Er wordt niet op je ingeramd (zoals PTA dat in Magnolia wel deed) maar tegen het eind glijden de meeste personen wel lichtjes onder de huid. Anderzijds vraag je je wel even af wat je nu gezien hebt. Zeker het verhaal van Gaite Jansen en het verliefde stelletje zijn maar matigjes en worden enkel door het acteerwerk gered. Maar nadien vraag je je af wat er nu mee bedoeld werd. Ook als mozaïekvertelling werkt dit minder omdat er niet echt een gezamenlijk einde is, zoals Magnolia dat toch zeker had.

Audiovisueel was het niets bijzonders - af en toe zelfs gewoon lelijk. Het leek soms een amateurcamera, vervelend losjes op de schouders, slechte kadrering, weinig gedaan met belichting in de nachtscènes, geen fijne montage, etc. Enkel de plaatsing van de camera verdient lof. Vaak stond op de juiste plaats (ver weg, dichtbij, vanachter een ruit) voor het juiste emotionele effect, dus dat was wel een pluspunt. De muziek verder was maar matigjes. Dit soort simpele pop doet me weinig, maar leek verder ook niet echt in de film te horen en de sfeer te verhogen.

Al met al wel vermaakt, vooral door het acteerwerk van werkelijk iedereen. 3*

Matige film waarin een aantal personages wordt gevolgd uit een stad. Een mozaïekfilm met verschillende verhaallijntjes. Treurig van toon, en hier past het trage tempo dan ook goed bij. Niet alle verhaallijntjes/personages zijn even goed uitgewerkt. Het acteerwerk is verder prima.

Een matige dramafilm...

Matig verhaal...

Redelijk acteerwerk...

Prima achtergrond geluid

(Dolby Digital aanwezig)...

Prima kwaliteit breedbeeld

(geen HD aanwezig)...

Geen moeite waard...

Tegenvaller. Ik houd altijd wel van films met verschillende verhaallijnen, maar deze film kon me niet boeien. Enkel de verhaallijn met Jack Wouterse was nog interessant, maar deze kon de film helaas niet redden. Wel prima acteerwerk. Verder voornamelijk: saaai.

1,5*

Een keur aan bekende Nederlandse acteurs in deze film. Een film die ook lastig op gang komt. We zien diverse verhaaltjes door elkaar heen. In het begin was ik nog op zoek naar waar die verhaaltjes heen gaan en of ze nog met elkaar te maken gaan krijgen. Totdat ik tot de conclusie kwam dat de overeenkomst was dat het allemaal mensen zijn die ergens op het punt in hun leven gekomen zijn dat ze ongelukkig zijn. Geen vrolijke film dus. En toch gaat het leven door. En zo heeft de film ook zeker wel wat al blijf ik moeite houden met de uitwerking van het verhaal. Aan de acteurs lag het in ieder geval zeker niet.

Prima Nederlandse mozaïkfilm. Mozaïkfilms hebben altijd wel wat... Zo ook deze in Rotterdam geschoten Lotus... met een paar sterke observaties uit het hedendaagse leven van enkele bewoners. Al blijft de boel vaak wel subtiel. De film focust zich op allerdaagse omstandigheden... van een huisvader die zijn homoseksuele gevoelens probeert te verbergen voor zijn gezin, tot een autistische jongen, waarbij Jack Wouterse hier een sterke rol als vader neerzet... tot een gehandicapte jongeman die bijna zijn uittrede doet in de instelling... Ja, verder eigenlijk ook niet.

Wel talloze mooie beelden van Rotterdam en een vrij kil sfeertje... De vertellingen weten nog degelijk te blijven en de Hollandse overacting blijft gelukkig uit. Goed geacteerd, prima opbouw en de dialogen zijn ook zeker goed te doen. Prima rollen van Jack Wouterse, Raymond Thiry, Gaite Janssen... wel jammer van Georgina Verbaan.

3,5*

Dit was voor mij de druppel. Ik kijk hierna geen Nederlandse drama films meer. Wat een saaie bedoeling zeg. Allemaal 1 voor 1 slecht.

Ten 1e gebeurt er helemaal niks. Echt het gaat nergens over en is slaapverwekkend suf.

Ten 2e is het super rommelig. Leuk idee hoor om 5 gezinnen te filmen, maar er zijn betere films waarin het beter wordt neergezet. Dit was echt een zooitje.

Ten 3e mis je heel wat info. Je wordt zomaar in hun dagelijkse leven gegooid en er ook zo weer uitgehaald. Je weet niet wat hun verleden is, je weet niet wat er zich allemaal heeft afgespeeld, dus je mist heel wat achtergrond info in elk "huisje".

Tot slot weet je dus niet alleen niks over hun verleden; je weet ook niks over de toekomst of hoe het verder gaat. Deze film heeft een open einde, waar ik echt een hekel aan heb.

Toch krijgt ie 1 ster voor de Lotus koekjes bij de koffie in het begin van de film? ?

Ambitieuze mozaïekfilm met vijf verhaallijnen over verloren zielen in Rotterdam en een cast om je vingers bij af te likken. Petra [Monic Hendrickx] hunkert naar liefdevol contact met haar moeder [Edda Barends], die ze helpt in de laatste fase van diens leven, maar verliest daarbij haar eveneens naar contact verlangende dochter [Gaite Jansen] uit het oog; Misja [Birgit Schuurman] en Sadik [Nasrdin Dchar] weten niet goed meer hoe ze elkaar emotioneel kunnen bereiken, waardoor hun relatie dreigt stuk te lopen; Johan [Jack Wouterse] en Ineke [Frieda Pittoors] maken zich zorgen over de toekomst van hun volwassen autistische zoon [Joris Smit], nu ze zelf ouder worden; Ben [Raymond Thiry] voelt zich vervreemd van zijn gezin en zoekt heil in seksueel contact met Guus [Bruno Vanden Broecke]; en Mike [Chris Zegers] moet zich neerleggen bij het feit dat hij nooit meer zal kunnen lopen. Prima acteerwerk maakt veel goed, maar de verhaallijnen zijn deprimerend en te oppervlakkig uitgewerkt. Kan iemand me uitleggen wat het personage van Georgina Verbaan nu met Zekers te maken heeft?