Kuon Puos Keng Kang (2001)

Het verdiepen in dit type Zuid-Oost Aziatische films lijkt soms een beetje op archeologie.

Deze film is volgens de wiki The Snake King's Child - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org de eerste in Cambodja geproduceerde feature film na het Rode Khmer tijdperk. Maar het is ook een remake van een populaire titel uit het Khmer tijdperk namelijk:

The Snake King's Wife - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

(overigens, uitstekende plot-beschrijving en poster hier, dus als iemand em wil toevoegen...graag!) Die ook nog een sequel kreeg met

The Snake King's Wife Part 2 - Wikipedia, the free encyclopedia - en.wikipedia.org

(helaas een minder goed plaatje bij deze wiki...)

Maar goed, die poster van de originele film vond dus zijn weg naar Korea waar het gebruikt werd voor de promotie van een Chinese film met de Engelse titel "Magic Curse" waarbij ik onlangs linkjes naar deze posters neer heb gezet: The Magic Curse (1977)

volgt u het nog?

ondertussen dus wel weer wat leuke snake-queen films ontdekt. Deze gaat op de lijst om binnenkort eens te kijken!

Dat een film met een synopsis zoals hierboven gebaseerd is op een Cambodjaans volksverhaal, zal de meesten niet verbazen.

Regisseur Fai Sam Ang doet het heel aardig met de beperkte middelen die hij had; bedenk dat het land op dat moment (sinds Rode Khmer tijdperk) geeneens meer een filmindustrie of zelfs maar bioscopen had waar de film in première kon gaan. De special effects zijn uiteraard niet van de hoogste kwaliteit, maar aangezien ze geen belangrijke rol spelen in het verhaal, stoort het niet echt. En wanneer je geen geld hebt om een digitale medusapruik te maken, dan doe je het toch echt? Ik vrees dat er geen Cambodia Humane Association aan de rand van de set zal hebben staan kijken of de naar verluidt vastgelijmde slangen het wel naar hun zin hadden, op het hoofd van actrice Pich Chanboramey. Zij had er volgens de overlevering ook geen lol in. Goh…

Leuk om een keer een film uit Cambodja gezien te hebben, al was het geen hoogstandje. Pich Chanboramey is wel een prettige verschijning, wat mij betreft.

2,5*