Uchû Senkan Yamato (2010)

Met afstand de vreemdste film die ik in tijden gezien heb. En om dat alleen maar samen te vatten met dat eer en opoffering als normen minder makkelijk te begrijpen zijn is wat te simpel denk ik - en deze film lijkt veel meer uit een andere cultuur te komen dan de andere aziatische films die ik gezien heb.

Starship Troopers is nog het meest voor de hand liggende voorbeeld - maar, er zit ook een heleboel Battlestar Galactica in deze film. En wel iets meer dan een 'verwijzing' naar de Yamato uit WWII - het model van het schip is duidelijk een kopie. Ik vraag me af hoe dat in Japan valt, een verwijzing naar een oorlog die verloren is, en naar een schip wat roemloos naar de bodem gebombardeerd is.

Het verhaal lijkt van de hak op de tak te springen - het is in ieder geval zeker geen makkelijk te volgen filmpje. Langdradig is het zeker, en de manier waarop het verhaal zich ontwikkeld is ook al onconventioneel. Het komt af en toe sterk over als een niet al te goed stripverhaal. Maar misschien is dat de typisch Japanse sfeertekening ook wel.

Al met al geen film voor 'beginners' - zowel qua SF film als qua Aziatische film.

Wat een dramatisch slechte film. Slecht geacteerd, onbenullige pathos en emoties, een verhaallijn van niks en hij duurde veel en veel te lang. En het gesproken Japans ging veelal op een extreem onaangenaam blafferige manier. Alles bij elkaar een aanfluiting.

Oubollige, hopeloos sentimentele SF-film, een soort japanse versie van Star Trek. Aan de sporadisch indrukwekkende speciale effecten zie je het lage budget niet af; helaas is dit wel het geval inzake de goedkope interieurshots en de malle outfits van de cast. Simpel verhaaltje, veel te lang uitgesponnen, maar wat dit schip echt doet zinken is de dik aangezette heroïek en zelfopoffering. Deze zaken werken echt behoorlijk op de lachspieren.

Armageddon in een Japans jasje. Ik kan maar geen emotie krijgen bij Aziatische films. De taalbarrière is gewoonweg te groot. Het overdreven eergevoel en de bijbehorende groet die om de zoveel minuten getoond wordt gaat irriteren. Vond het schip er wel erg mooi uitzien en ook Kuroki mocht er zeker wezen. Leuk om eens gezien te hebben en heb mezelf ook verplicht om hem af te kijken. Special Effects zagen er hier en daar ook bruut uit. Toch geen hoogvlieger helaas.

Een film die als actiescifi wat mij betreft net (of beter gezegd net niet) door de beugel kan. Grootste euvel is dat het verhaal véél te dun is voor deze lange duur. Hierdoor is er veel herhaling waardoor elke battle zo ongeveer dezelfde afloop kent. Op den duur ging dat bij mij vervelen en verloor ik de interesse. Voor mij bevat het ook teveel cliché soap en te weinig scifi. Je kunt merken dat dit behoorlijk low budget is, de computerspelachtige CGI die hier wordt gebruikt was in 2010 al behoorlijk verouderd. Ook het ontwerp van het ruimteschip, wat neerkomt op een vliegende marineboot, is niet bepaald creatief te noemen. Acteerwerk is acceptabel maar soms ook behoorlijk slecht, zeker naarmate de film vordert zie je dat de hoofdrolspeler zijn werk steeds minder serieus neemt (zo zie je hem tijdens hele serieuze scenes zijn lach onderdrukken) en de regie neemt niet de moeite om die scenes over te doen. Tot slot stoor ik me vaak aan een luidruchtige soundtrack, in deze film is het juist veel te eentonig en subtiel, tijdens de dialogen zijn er ook zo goed als geen achtergrondgeluiden te horen, ook het geluid kon dus beter. Kortom, voor een productie uit 2010 ziet het behoorlijk verouderd en goedkoop uit en heeft het een hoog TV-film- / B-filmgehalte.

Ik zie dat deze film eerder is vergeleken met Star Trek, nou dat slaat als een tang op een varken. Dit heeft helemaal niets met Star Trek te maken. Waar het eerder in de verte wat op lijkt is Battleship Galactica welke ook eerder is genoemd, maar qua niveau staat Yamato heel wat treetjes lager. 1,5*

Best doenbaar.

Japan en groots opgezette scifi zal wel nooit een echte goeie match worden, maar naar omstandigheden is dit nog best een aardig filmpje geworden. Ik ben niet echt vertrouwd met de originele series, maar dat hoeft ook niet, de verhaallijnen van dit soort films zijn nu eenmaal niet zo heel moeilijk te volgen.

De CG is erg wisselend, ook de settings zien er niet altijd even geweldig uit. En qua drama wordt er ook wat teveel speelduur gespendeerd aan onbenullige dingetjes. Daardoor is de speelduur ook iets te lang. Maar uiteindelijk zit dat de rest van de film niet zo héél erg in de weg, en gelukkig is die best kijkbaar.

Want de avontuurlijke kant komt toch nog best goed uit de verf en ook qua designs valt er best wat te genieten. Zo'n Yamato schip in space oogt een beetje vreemd, maar tegelijkertijd is het toch ook wel weer cool. Degelijke filler dus. Geen film om écht aan te raden, maar ook niet vervelend om een keertje gezien te hebben.

3.0*