Abbott and Costello Meet Jerry Seinfeld (1994)

Abbott & Costello van voor de films

Gisteravond was ik eigenlijk een Marx Brothers film zien maar ik was redelijk moe en koos toch voor iets korter. Toen kwam ik tot de conclusie dat ik deze Meet Jerry Seinfeld nog had liggen en dat die vrij kort was. Ik heb nog altijd moeite met het compleet afsluiten van het Abbott & Costello oeuvre (ben nu aan de documentaires bezig) doordat ze zo'n geniaal duo waren maar dit kon wel eens uitermate interessant zijn dus was ik wel benieuwd geworden.

Ik had voor deze film eigenlijk nog nooit van Jerry Seinfeld gehoord maar zijn rol is hier dan ook compleet verwaarloosbaar. Seinfeld lijkt dit niet puur uit geldklopperij te doen maar wilt wel degelijk een ode aan het duo brengen waar hij mee is opgegroeid. En hij doet dat goed! Er wordt gekozen om er geen one-man show van Seinfeld van te maken met sporadisch een verwijzing naar Abbott & Costello maar er worden echt talloze oude filmpjes boven gehaald. Ik heb alle films van het duo gezien maar nog niets van The Abbott & Costello Show of the Colgate Comedy Hour maar in dit opzicht is deze documentaire/compilatie ook een uitstekende vondst doordat er enorm veel materiaal uit die periode wordt bovengehaald. En dat blijkt dan ook nog eens geniaal spul te zijn. Ik heb me in ieder geval kostelijk geamuseerd en ben nu nog benieuwder geworden naar hun burlesque periode, lijkt me fantastisch om daar wat van te zien. Maar dat is nog niet het enige want we krijgen ook verschillende home videos te zien van zowel Abbott en Costello solo maar ook verschillende fragmenten waarin ze bij elkaar zijn te vinden met hun familie. In dat opzicht biedt deze Meet Jerry Seinfeld dan ook een geweldige blik in een periode die ondertussen al compleet vergeten is. Want eerlijk is eerlijk, Abbott & Costello zijn geweldige komieken maar jammer genoeg zijn ze in de loop der jaren vergeten en is dit soort home videos erg moeilijk te vinden.

Er wordt ook een poging gedaan om het leven van Abbott & Costello uit de doeken te doen maar daar is jammer genoeg te weinig tijd voor. De speelduur van 45 minuten is sowieso al erg kort en wanneer je daar de verscheidene fragmenten van af trekt, dan schiet er bijzonder weinig over voor geïnterviewden. Toch doet Jerry Seinfeld nog wel zijn best want we krijgen een aantal erg interessante personen te zien zoals Lou Costello Jr. en Bud Abbott Jr. Voor de rest krijgen we voornamelijk een hele hoop leuke anekdotes over hun films (hoe ze in Japan tijdens de 2e Wereld Oorlog de film Buck Privates lieten zien aan hun soldaten om duidelijk te maken hoe achterlijk de Amerikan waren) maar ook erg fijne weetjes over hun persoonlijke levens. De continue vriendelijke competitie tussen de 2 vrienden (de ene richtte een productiestudio op dus deed de ander dat ook) blijft interessant om te zien. Als afsluiter krijgen we dan ook nog eens de geniaalste uitvoering van de Who's on First routine uit The Naughty Nineties en een beter einde had je simpelweg niet kunnen hebben want in die enkele routine zit voor mij de kracht van Abbott & Costello, namelijk (iets wat in de film ook wordt gezegd) het duidelijk maken van wat beide partijen bedoelen maar tegelijkertijd ook begrijpen waarom de ander het niet snapt. De timing is weergaloos, ze zijn zo goed op elkaar ingespeeld (zelfs wanneer er moest worden geïmproviseerd) en het blijft verdomd jammer dat men ze nu niet meer herinnert. Vergeet Chaplin want Abbott & Costello dat zijn de echte komieken wiens humor tijdloos is gebleven.

De korte speelduur is een mankement en ook de 2 lookalikes die achter Seinfeld rondlopen zijn vervelend maar de vele fragmenten zijn goud waard. Abbott & Costello op hun best en Seinfeld geeft een eervol tribuut aan hen. Al lijkt me dit enkel voer voor de echte Abbott & Costello fan, voor Seinfeld moet je het al niet doen.

4*